Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΤΟ ΜΑΞΙΜΟΥ ΑΚΟΥΕΙ; «ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΕΚΤΟΣ ΟΡΙΩΝ Ο ΣΑΜΑΡΑΣ ΓΚΡΕΜΙΣΕ ΤΟ ΚΑΤΗΓΟΡΗΡΙΟ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ» ΔΕΙΤΕ κάντε ΚΛΙΚ πατήστε ΚΑΜΠΑΝΑΚΙ https://www.youtube.com/live/0Lf89Aw6IMs?is=SYGVXt0l9qkQCqMI Κυρίες και κύριοι, φίλες φίλες καλημέρα σας.

Η σημερινή ημέρα στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, ελλείψει ενός σοβαρού και συγκροτημένου σχεδίου για τη χώρα, δεν αποκάλυψε τίποτε περισσότερο από την αμήχανη νευρικότητα του Κυριάκου Μητσοτάκη απέναντι στον Αντώνη Σαμαρά.

Στη συνέντευξη Τύπου στο Βελλίδειο, ο πρωθυπουργός, πιεσμένος από την πολιτική φθορά και την αυξανόμενη αμφισβήτηση, επέλεξε να επιτεθεί στον προκάτοχό του.

Υποστήριξε ότι ο Αντώνης Σαμαράς «διαθέτει τεχνογνωσία στο πώς να κάνει κακό στην παράταξη» και τον κάλεσε να σκεφθεί καλύτερα την υστεροφημία του.

Ακούσατε καλά! Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έκανε μάθημα υστεροφημίας στον Αντώνη Σαμαρά.

Ο πολιτικός που παρέλαβε μια ιστορική παράταξη και τη μετέτρεψε σε προσωπικό μηχανισμό εξουσίας εγκαλεί για κομματική συνέπεια εκείνον που εξελέγη πρόεδρός της από οκτακόσιες χιλιάδες πολίτες! Ο άνθρωπος που μετακίνησε τη Νέα Δημοκρατία μακριά από τις παραδοσιακές αρχές, τις αξίες και την κοινωνική της βάση αποφάσισε να υποδείξει ποιος δικαιούται να μιλά εξ ονόματός της! Και απέναντι σε ποιον; Απέναντι στον άνθρωπο που τον έκανε υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης.

Απέναντι στον πρωθυπουργό που του εμπιστεύθηκε ένα από τα κρισιμότερα υπουργεία της κυβέρνησής του.

Απέναντι σε εκείνον που συνέβαλε αποφασιστικά ώστε ο Κυριάκος Μητσοτάκης να αποκτήσει κυβερνητικό βάρος και πολιτική προβολή.

Ο ευεργετηθείς κουνά σήμερα το δάχτυλο στον ευεργέτη του! Και επειδή δεν μπορεί να απαντήσει στην ουσία των πολιτικών καταγγελιών του Αντώνη Σαμαρά, προσπαθεί να τον απειλήσει με την Ιστορία.

Μόνο που η Ιστορία, κύριε Μητσοτάκη, δεν γράφεται από το Γραφείο Τύπου του Μεγάρου Μαξίμου.

Δεν υπαγορεύεται από συμβούλους επικοινωνίας.

Δεν κατασκευάζεται από φιλικά πρωτοσέλιδα και πρόθυμα μικρόφωνα.

Δεν χειραγωγείται από πληρωμένα χειροκροτήματα. Η Ιστορία γράφεται από τα έργα, τις πράξεις και τις συνέπειες των αποφάσεων κάθε ηγεσίας.

Και ο Αντώνης Σαμαράς έδωσε μια άμεση, αφοπλιστική και θεσμικά αποστομωτική απάντηση: «Το ποιος διαθέτει τεχνογνωσία για να βλάψει την παράταξη δεν το αποφασίζει η οικογένεια Μητσοτάκη, αλλά ο λαός της παράταξης». Αυτή δεν ήταν μία απλή απάντηση.

Ήταν πολιτικός καταπέλτης.

Ήταν η επιστροφή του λογαριασμού στον αποστολέα.

Ήταν η στιγμή κατά την οποία ο Αντώνης Σαμαράς είπε δημοσίως αυτό που ψιθυρίζουν σήμερα χιλιάδες παλαιοί νεοδημοκράτες: Η Νέα Δημοκρατία δεν ανήκει στην οικογένεια Μητσοτάκη.

Δεν αποτελεί οικογενειακή περιουσία.

Δεν κληρονομείται.

Δεν μεταβιβάζεται από γενιά σε γενιά.

Δεν εγγράφεται στο Κτηματολόγιο στο όνομα κανενός. Η Νέα Δημοκρατία ανήκει στον λαό της.

Σε εκείνους που την κράτησαν όρθια στις δύσκολες εποχές.

Σε εκείνους που έδωσαν μάχες στις γειτονιές, στα χωριά, στους επαγγελματικούς και κοινωνικούς χώρους.

Σε εκείνους που υπηρέτησαν την παράταξη του Κωνσταντίνου Καραμανλή όχι για θέσεις, αξιώματα και αναθέσεις, αλλά επειδή πίστευαν σε μια Ελλάδα εθνικά υπερήφανη, κοινωνικά δίκαιη και ευρωπαϊκά ισχυρή.

Γι’ αυτό η αναφορά του Αντώνη Σαμαρά στους οκτακόσιες χιλιάδες Έλληνες που τον εξέλεξαν αρχηγό έχει τεράστια πολιτική σημασία. Ο Σαμαράς δεν διορίστηκε πρόεδρος από κάποιο οικογενειακό συμβούλιο.

Δεν τον επέβαλε ένας κλειστός μηχανισμός εξουσίας.

Δεν τον κατασκεύασαν οι επικοινωνιολόγοι.

Τον εξέλεξε ο λαός της παράταξης.

Και όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης περιφρονεί αυτή την εντολή, δεν προσβάλλει μόνο τον Αντώνη Σαμαρά.

Προσβάλλει τις εκατοντάδες χιλιάδες πολιτών που τον ανέδειξαν.

Προσβάλλει τη βάση που σήμερα αισθάνεται ξένη μέσα στο ίδιο της το πολιτικό σπίτι.

Διότι, κύριε Μητσοτάκη, δεν φταίει ο Σαμαράς για όσα σας καταμαρτυρεί.

Δεν φταίει ο καθρέφτης για την εικόνα που αντανακλά.

Φταίει η αλαζονεία της εξουσίας που δεν σας άφησε να ακούσετε τις γνήσιες φωνές της παράταξης.

Φταίνε οι αυλοκόλακες που σας έλεγαν καθημερινά ότι όλα πηγαίνουν περίφημα.

Φταίει το κλειστό επιτελικό σύστημα που αντιμετώπισε κάθε διαφωνία ως εχθρική ενέργεια και κάθε προειδοποίηση ως υπονόμευση.

Φταίει η αντίληψη ότι όποιος δεν χειροκροτεί πρέπει να σιωπήσει και όποιος επιμένει να μιλά πρέπει να διαγραφεί.

Μόνο που άλλο είναι να διαγράφεις ένα όνομα από έναν κομματικό κατάλογο και άλλο να πιστεύεις ότι μπορείς να διαγράψεις από την Ιστορία τις αρχές, τις αγωνίες και τις αξίες μιας ολόκληρης παράταξης.

Εδώ ακριβώς αποκτούν προφητική σημασία τα λόγια του Κώστα Καραμανλή: «Αν δεν καταλαβαίνεις γιατί δυσανασχετούν και διαμαρτύρονται οι πολλοί, αν επιμένεις, κόντρα σε όλες τις ενδείξεις, ότι εσύ έχεις δίκιο και οι πολλοί άδικο, αν πιστεύεις ότι ξέρεις πάντα καλύτερα από αυτούς και η μόνη παραδοχή που κάνεις είναι ότι θα έπρεπε απλώς να το επικοινωνήσεις καλύτερα, είναι σχεδόν βέβαιο ότι εκείνοι έχουν δίκιο κι εσύ άδικο.

Αν ούτε αυτό καταλαβαίνεις, τα πράγματα είναι απείρως χειρότερα». Τι άλλο πρέπει να ειπωθεί; Αυτή είναι η φωτογραφία της σημερινής εξουσίας! Όταν δυσανασχετεί η κοινωνία, φταίει η κοινωνία που δεν κατάλαβε.

Όταν διαμαρτύρεται η βάση της παράταξης, φταίει η βάση που παρασύρθηκε.

Όταν προειδοποιούν ο Κώστας Καραμανλής και ο Αντώνης Σαμαράς, φταίνε ο Καραμανλής και ο Σαμαράς που δεν ακολουθούν τη «σωστή γραμμή». Όταν η πραγματικότητα διαψεύδει το Μέγαρο Μαξίμου, δεν αλλάζει η πολιτική· αλλάζει το επικοινωνιακό αφήγημα! https://youtu.be/76R0dtse99k?is=hbhXDUN1XocaFl1J Όπως όμως προειδοποίησε ο Κώστας Καραμανλής, εάν πιστεύεις συνεχώς ότι εσύ έχεις δίκιο και οι πολλοί άδικο, τότε είναι σχεδόν βέβαιο ότι συμβαίνει το αντίθετο.

Και αν ούτε αυτό μπορείς να αντιληφθείς, τότε πράγματι τα πράγματα είναι απείρως χειρότερα. Ο Αντώνης Σαμαράς δεν αρκέστηκε να αμυνθεί.

Πέρασε στην αντεπίθεση.

Γύρισε στον Κυριάκο Μητσοτάκη τον καθρέφτη της υστεροφημίας και του είπε ουσιαστικά: Πριν ανησυχήσεις για το πώς θα κρίνει η Ιστορία εμένα, κοίταξε τι θα γράψει για εσένα.

Και τότε άρχισε το πραγματικό σφυροκόπημα: Πρωθυπουργός της ακρίβειας.

Της διαφθοράς.

Της αλαζονείας.

Των απευθείας αναθέσεων.

Της φτωχοποίησης της ελληνικής περιφέρειας.

Του κυνηγητού της μεσαίας τάξης.

Της εξαθλίωσης αγροτών, κτηνοτρόφων και αλιέων.

Της καταστροφής της εστίασης.

Της woke ατζέντας. https://youtu.be/JMY25A8S_u0?is=zFJjDA3GS1-IuYBG Της εξωτερικής πολιτικής του κατευνασμού και των υποκλίσεων. Του ΟΠΕΚΕΠΕ, του Φραπέ και του Χασάπη. Των Τεμπών.

Των υποκλοπών.

Αυτός ήταν ο κατάλογος που διάβασε ο Αντώνης Σαμαράς.

Και σε αυτόν τον κατάλογο δεν υπήρχε ούτε μία προσωπική ύβρις.

Υπήρχαν πολιτικές πράξεις.

Υπήρχαν κυβερνητικές επιλογές.

Υπήρχαν ανοικτές πληγές της ελληνικής κοινωνίας.

Εδώ βρίσκεται και η μεγάλη διαφορά: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιτέθηκε προσωπικά στον Αντώνη Σαμαρά. Ο Αντώνης Σαμαράς απάντησε πολιτικά στον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Ο πρώτος μίλησε για τις προθέσεις του αντιπάλου του.

Ο δεύτερος μίλησε για τα πεπραγμένα της κυβέρνησης.

Ο πρώτος επιχείρησε να απονείμει πιστοποιητικά κομματικών φρονημάτων.

Ο δεύτερος άνοιξε τον πραγματικό φάκελο της επταετούς διακυβέρνησης.

Ποιος, λοιπόν, προκάλεσε ζημιά στην παράταξη; Εκείνος που προειδοποιούσε για την ακρίβεια ή εκείνος που την άφησε να γίνει μόνιμο καθεστώς; Εκείνος που ζητούσε προστασία της μεσαίας τάξης ή εκείνος που τη στρίμωξε ανάμεσα στη φορολογία, στα ενοίκια, στο ρεύμα και στο πανάκριβο σούπερ μάρκετ; Εκείνος που ζητούσε στήριξη της ελληνικής περιφέρειας ή εκείνος που άφησε αγρότες και κτηνοτρόφους να παλεύουν μόνοι για την επιβίωσή τους; Εκείνος που προειδοποιούσε για την πολιτική κατευνασμού απέναντι στην Τουρκία ή εκείνος που βάφτιζε «ήρεμα νερά» την κλιμάκωση των τουρκικών αξιώσεων; Εκείνος που απαίτησε λογοδοσία για τις υποκλοπές, τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τα Τέμπη ή εκείνος που επένδυσε στην υπεκφυγή και στη λήθη; https://www.youtube.com/live/hTcC_oi4yBM?is=Mn-koXtW2iLAdI8l Ποιος έκανε τελικά κακό στη Νέα Δημοκρατία; Ο διαγραμμένος πρώην πρωθυπουργός ή εκείνοι που διέγραψαν την πολιτική και ιδεολογική φυσιογνωμία της; Ο Αντώνης Σαμαράς δεν απομακρύνθηκε από τις αρχές της Νέας Δημοκρατίας.

Η σημερινή Νέα Δημοκρατία απομακρύνθηκε από τις αρχές της.

Υπάρχουν εποχές όπου η χώρα μοιάζει με ένα μεγάλο θέατρο.

Όχι απλώς με την έννοια της παράστασης, αλλά με την έννοια της σκηνής όπου παίζεται κάτι κρίσιμο για το μέλλον της πατρίδας.

Και εκεί ξεχωρίζουν πάντοτε δύο κατηγορίες πρωταγωνιστών.

Από τη μία βρίσκονται εκείνοι που ζουν για το εφήμερο χειροκρότημα της εξουσίας.

Και από την άλλη εκείνοι που ζουν και αναπνέουν για την αλήθεια και το εθνικό συμφέρον.

Οι πρώτοι χρειάζονται σκηνικά, αυλές, χειροκροτητές και επικοινωνιακές συνταγές.

Οι δεύτεροι χρειάζονται μόνο το θάρρος να πουν την αλήθεια. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ισχυρίζεται ότι σέβεται και τιμά τον Κώστα Καραμανλή.

Ο σεβασμός, όμως, δεν αποδεικνύεται με μία φράση μπροστά στις κάμερες.

Αποδεικνύεται με την πολιτική που εφαρμόζεις.

Δεν μπορείς να επικαλείσαι τον Κώστα Καραμανλή και ταυτόχρονα να αγνοείς τις προειδοποιήσεις του για την αλαζονεία, τα εθνικά θέματα και την απομάκρυνση της πολιτικής από την κοινωνία.

Δεν μπορείς να λες ότι τιμάς τον Καραμανλή, ενώ την ίδια στιγμή επιτίθεσαι στον Σαμαρά, πιστεύοντας ότι θα διαιρέσεις την ιστορική συνείδηση της παράταξης. Ο Κώστας Καραμανλής, με τη θεσμική του βαρύτητα, προειδοποιεί. Ο Αντώνης Σαμαράς, με την ευθύτητα και τη μαχητικότητά του, καταγγέλλει.

Ο ένας μιλά με τη μετρημένη στάση του.

Ο άλλος εκφράζει δυνατά όσα ένα ολόκληρο κομμάτι της κοινωνίας δεν αντέχει πια να ψιθυρίζει.

Και οι δύο αποτελούν ζωντανή υπενθύμιση ότι η παράταξη του Κωνσταντίνου Καραμανλή είναι πολύ μεγαλύτερη από το σημερινό σύστημα του Μεγάρου Μαξίμου.

Γι’ αυτό ενοχλούν.

Γι’ αυτό φοβίζουν.

Γι’ αυτό το Μαξίμου προσπαθεί να παρουσιάσει κάθε διαφωνία ως υπονόμευση, κάθε κριτική ως εχθρική ενέργεια και κάθε διαφορετική φωνή ως απειλή για τη σταθερότητα.

Αλλά η Δημοκρατία δεν κινδυνεύει από την κριτική.

Κινδυνεύει όταν ένας πρωθυπουργός αρχίζει να πιστεύει ότι η παράταξη είναι δική του, η κυβέρνηση είναι δική του, οι θεσμοί τού ανήκουν και η χώρα δεν διαθέτει άλλη επιλογή πέρα από τον ίδιο.

Γι’ αυτό, κύριε πρωθυπουργέ, μην προσεύχεστε να σας δώσει ο Θεός ακόμη μία τετραετία.

Προσευχηθείτε να σας δώσει κάτι δυσκολότερο: Να καταλάβετε, πριν σας το πει η κάλπη, πότε η εξουσία παύει να είναι διακονία και αρχίζει να γίνεται ανάγκη εκείνου που την ασκεί.

Εκεί βρίσκεται ο μεγαλύτερος πειρασμός.

Ο άνθρωπος που χάνει την εξουσία μπορεί να χάσει μία θέση.

Ο άνθρωπος, όμως, που δεν μπορεί πλέον να φανταστεί τον εαυτό του χωρίς την εξουσία έχει ήδη αρχίσει να χάνει τον ίδιο του τον εαυτό.

Αφήστε, λοιπόν, την παράταξη να ξαναβρεί τον δρόμο της.

Να επιστρέψει στις παραδοσιακές αρχές και αξίες που θυσιάστηκαν για χάρη των ημετέρων, των πρόθυμων χειροκροτητών και της δημιουργίας ενός προσωπικού κομματικού στρατού.

Γιατί η Νέα Δημοκρατία δεν είναι προσωπική περιουσία κανενός.

Δεν είναι οικογενειακή επιχείρηση.

Δεν είναι η «ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ Α.Ε.». Ο Αντώνης Σαμαράς έκλεισε την παρέμβασή του με τη φράση που συμπυκνώνει ολόκληρη τη σύγκρουση: «Δεν είναι αυτή η παράταξη, κύριε Μητσοτάκη.

Αυτό είναι το κόμμα Μητσοτάκη». Στο τέλος της ημέρας, η Ιστορία δεν γράφεται από εκείνους που είχαν τα εντυπωσιακότερα σκηνικά και τα περισσότερα πληρωμένα χειροκροτήματα.

Γράφεται από εκείνους που είπαν την αλήθεια και στάθηκαν όρθιοι.

Η πολιτική μπορεί για λίγο να παραπλανά με τις συνταγές του μάγειρα.

Κρίνεται, όμως, οριστικά από τη θεραπεία του γιατρού.

Και σε αυτή την αιώνια, σωκρατική σύγκρουση ανάμεσα στο ευχάριστο ψέμα και στη δύσκολη αλήθεια, ο Αντώνης Σαμαράς επέλεξε την αλήθεια, την εθνική αξιοπρέπεια και τη σύγκρουση με το σύστημα της αλαζονείας.

Ο λογαριασμός δεν θα κλείσει στο Βελλίδειο.

Δεν θα κλείσει στα υπουργικά γραφεία.

Δεν θα κλείσει στα δελτία των οκτώ.

Θα κλείσει μέσα στην κοινωνία.

Θα κλείσει από τους ανθρώπους που θυμούνται.

Από τους νεοδημοκράτες που δεν δέχονται να μετατραπεί η παράταξή τους σε οικογενειακή επιχείρηση.

Από τους πολίτες που αρνούνται να ανταλλάξουν τη συνείδησή τους με μία προεκλογική παροχή.

Και όταν έρθει η ώρα, θα κλείσει μέσα στην κάλπη.

Γιατί το ποιος έχει την τεχνογνωσία να βλάπτει την παράταξη δεν θα το αποφασίσει η οικογένεια Μητσοτάκη.

Θα το αποφασίσει ο λαός.

Και ο λαός βλέπει.

Ο λαός συγκρίνει.

Ο λαός θυμάται. Το Μαξίμου ακούει; Ο Αντώνης Σαμαράς πάντως μίλησε. Ο Κώστας Καραμανλής είχε εγκαίρως προειδοποιήσει.

Η κοινωνία άκουσε. Και από σήμερα η σύγκρουση δεν έχει επιστροφή. ΝΕΑ ΠΑΤΡΑ Νίκος Ι. Νικολόπουλος Χριστιανοδημοκράτες 2

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους