1) Ακόμα δεν έχει ανοίξει όσο χρειάζεται η κουβέντα για την κακοποίηση, τη βία και τον διάχυτο σεξισμό μέσα σε αριστερούς και αναρχικούς χώρους. Για αυτό κάθε φορά κόσμος σοκάρεται, πέφτει από τα...
1) Ακόμα δεν έχει ανοίξει όσο χρειάζεται η κουβέντα για την κακοποίηση, τη βία και τον διάχυτο σεξισμό μέσα σε αριστερούς και αναρχικούς χώρους.
Για αυτό κάθε φορά κόσμος σοκάρεται, πέφτει από τα σύννεφα, ταράζεται εκ νέου λόγω και της κινηματικής συγγένειας και κοντινότητας με τον θύτη.
Το καταλαβαίνω/ουμε.
Και ταυτόχρονα είναι πολλές εκείνες και εκείνα που μιλούν, χρόνια τώρα.
Μέσα σε ένα πλαίσιο ανοχής (ή και θαυμασμού) της ματσίλας σε κάθε της έκφανση, πώς να μην κρύβονται οι χειρότερες εκδοχές έμφυλης βίας κάτω από το χαλί; 2) Όπως ήδη γράφτηκε καλύτερα, σημασία έχει η υποδοχή κάθε καταγγελίας, η ενδυνάμωση κάθε επιζώσας ώστε να επιλέξει τον καλύτερο δρόμο για εκείνη και την καταγγελία της.
Επιπλέον, για να αποφασίσουν να βγουν κι άλλες επιζώσες μπροστά χρειάζεται ένα κλίμα κρατήματος και ασφάλειας.
Καμία δε χρωστάει να είναι έτοιμη να καταγγείλει όπως εμείς θα φανταζόμασταν, και ταυτόχρονα οι ανώνυμες καταγγελίες έχουν ένα όριο στην επίδραση και τις δυνατότητές τους.
Ελπίζω και εύχομαι να υπάρξει η κατάλληλη πλαισίωση για κάθε πιθανή απόφαση και διαδικασία. 3) Ξέρω ότι ίσως ξενίζει τώρα αυτό το επιχείρημα, αλλά το θεωρώ σημαντικό και απαραίτητο: το πρόβλημα που πρέπει να δούμε κατάματα είναι η παραβίαση σε κάθε μορφή, δηλαδή η απουσία συναίνεσης, ο βιασμός, η ψυχοσυναισθηματική βία και πάει λέγοντας.
Δεν είναι το πρόβλημά μας αν κάποια/ος/ο γουστάρει βία στο σεξ, δυναμικές κυριαρχίας/υποταγής ή βρισίματα και όλα αυτά τα κάνει συναινετικά και με φροντίδα.
Με το να ταυτίζουμε αυτά τα δύο φεύγει η προσοχή από εκεί που πρέπει: την παραβίαση και την κακοποίηση. Η στήριξή μας στις επιζώσες.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους