Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ Η Ντόρα Μπακογιάννη συμπεριφέρεται σαν η οικογένεια Μητσοτάκη να είναι ιδιοκτήτρια της Νέας Δημοκρατίας και να έχει το δικαίωμα να αποφασίζει ποιος μπορεί να εκφράσει...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Οι επιθέσεις της κατά του Αντώνη Σαμαρά, επειδή ενδέχεται να επιλέξει διαφορετικό πολιτικό δρόμο, εγείρουν ένα απλό ερώτημα: Οι αριστεροί μπορούν να ιδρύουν νέα κόμματα και να διεκδικούν την ψήφο των πολιτών.

Οι δεξιοί γιατί όχι; Κάθε πολιτικός που διαφωνεί με την ηγεσία ενός κόμματος έχει το δικαίωμα να αποχωρήσει, να ιδρύσει νέο φορέα και να απευθυνθεί στην κοινωνία.

Η ίδια η Ντόρα Μπακογιάννη έχει ακολουθήσει αυτόν τον δρόμο.

Στις 7 Μαΐου 2010, ο τότε πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Αντώνης Σαμαράς, διέγραψε την Ντόρα Μπακογιάννη από την κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος, επειδή ψήφισε υπέρ του «Μνημονίου», δηλαδή του νομοσχεδίου για τα μέτρα που συνδέονταν με τον μηχανισμό στήριξης της Ελλάδας.

Η ίδια είχε διαφοροποιηθεί από την επίσημη κομματική γραμμή, η οποία προέβλεπε καταψήφιση.

Λίγους μήνες αργότερα, στις 21 Νοεμβρίου 2010, η Ντόρα Μπακογιάννη ανακοίνωσε την ίδρυση της Δημοκρατικής Συμμαχίας.

Το νέο κόμμα πραγματοποίησε το ιδρυτικό του συνέδριο τον Μάιο του 2011 και συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2012.

Στις εκλογές του Μαΐου 2012 έλαβε περίπου 2,55% των ψήφων και δεν εξέλεξε βουλευτές, καθώς δεν ξεπέρασε το όριο του 3% για την είσοδο στη Βουλή.

Τότε η ίδρυση νέου κόμματος παρουσιάστηκε ως δημοκρατική πολιτική επιλογή.

Δεν μπορεί σήμερα η ίδια δυνατότητα, όταν αφορά έναν άλλο πολιτικό, να παρουσιάζεται ως πολιτικό έγκλημα.

Και ας μην ξεχνάμε την πολιτική ιστορία της ίδιας οικογένειας.

Το 1965, στην περίοδο της μεγάλης πολιτικής κρίσης που έμεινε στην Ιστορία ως Αποστασία, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης υπήρξε ένα από τα κεντρικά πρόσωπα της κοινοβουλευτικής ομάδας που αποχώρησε από την Ένωση Κέντρου και συμμετείχε στην ανατροπή της κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου.

Αργότερα ίδρυσε το Κόμμα των Νεοφιλελευθέρων.

Άρα, ας είμαστε συνεπείς.

Όταν ένας πολιτικός της δικής μας πλευράς αποχωρεί από ένα κόμμα και δημιουργεί νέο πολιτικό φορέα, είναι δημοκρατικό δικαίωμα.

Όταν το κάνει κάποιος άλλος, δεν μπορεί να θεωρείται πολιτικό έγκλημα. Η Νέα Δημοκρατία και η Κεντροδεξιά δεν αποτελούν οικογενειακή ιδιοκτησία.

Η πολιτική ιστορία είναι γεμάτη ρήξεις, αποχωρήσεις και νέους σχηματισμούς.

Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να συμπεριφέρεται σαν να κατέχει τίτλους ιδιοκτησίας πάνω σε ένα κόμμα, σε έναν πολιτικό χώρο ή στην ψήφο των πολιτών. Ο Αντώνης Σαμαράς, πρώην πρωθυπουργός και πρώην αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας, έχει κάθε δικαίωμα να απευθυνθεί στους πολίτες πέρα από τα όρια ενός κομματικού μηχανισμού.

Αντίστοιχα, η Νέα Δημοκρατία έχει δικαίωμα να ασκεί κριτική.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι μπορεί να απαγορεύει ή να απαξιώνει την πολιτική έκφραση όσων διαφωνούν.

Όμως η συζήτηση δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο στο αν ένας πρώην πρωθυπουργός έχει δικαίωμα να ιδρύσει νέο κόμμα.

Πρέπει να εξετάσουμε και γιατί δημιουργείται ο χώρος για μια νέα πολιτική πρόταση.

Δεν μπορούμε να αγνοούμε τα προβλήματα της διακυβέρνησης Μητσοτάκη: την ακρίβεια που πιέζει καθημερινά τα νοικοκυριά, τη στεγαστική κρίση, την υποβάθμιση του Εθνικού Συστήματος Υγείας, τις αδυναμίες του κράτους, την έλλειψη εμπιστοσύνης στους θεσμούς, τα ζητήματα διαφάνειας και λογοδοσίας, τα Τεμπη, τον οπεκεπε , καθώς και την αίσθηση ότι η κυβέρνηση συχνά ακούει περισσότερο τους ισχυρούς παρά την κοινωνία.

Η κριτική δεν αφορά μόνο επιμέρους κυβερνητικές αστοχίες.

Αφορά συνολικά τον τρόπο με τον οποίο ασκείται η εξουσία, την απόσταση ανάμεσα στις κυβερνητικές εξαγγελίες και την καθημερινότητα των πολιτών, αλλά και την αδυναμία να δοθούν πειστικές απαντήσεις σε κρίσιμα εθνικά, κοινωνικά και οικονομικά ζητήματα.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν υπάρχει ένα μεγάλο τμήμα της κοινωνίας που αισθάνεται ότι δεν εκπροσωπείται.

Πολίτες απέχουν, δεν βρίσκουν έκφραση στα σημερινά κόμματα και αναζητούν μια σοβαρή πρόταση για την πατρίδα, την εθνική κυριαρχία, την κοινωνική δικαιοσύνη, την οικονομική ασφάλεια και την αξιοπρέπεια.

Αν ένας νέος πολιτικός φορέας μπορέσει να εκφράσει αυτούς τους ανθρώπους, να ασκήσει ουσιαστική αντιπολίτευση και να τους επαναφέρει στην πολιτική συμμετοχή, αυτό δεν αποτελεί απειλή για τη Δημοκρατία. Αποτελεί Δημοκρατία.

Αν και δεν υπήρξα ποτέ νεοφιλελεύθερος ούτε νεοδημοκράτης ως πολίτης διαφωνώ να είναι Η Νέα Δημοκρατία οικογενειακή επιχείρηση- περιουσία. Η Κεντροδεξιά δεν είναι οικογενειακή περιουσία.

Και η ψήφος των πολιτών δεν ανήκει σε κανέναν. Η Δημοκρατία δεν έχει ιδιοκτήτες. Έχει πολίτες. Και η κάλπη, όχι οι κομματικοί μηχανισμοί, αποφασίζει ποιος τους εκφράζει.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους