Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το Σχολικό Bullying δεν είναι «Μάθημα Ζωής»: Η Παγίδα της μετατόπισης ευθύνης και η Αλήθεια για την Παιδική Ψυχολογία.

Στις σύγχρονες κοινωνίες και ιδιαίτερα στις πιο κλειστές δομές, συχνά ερχόμαστε αντιμέτωποι με μια επικίνδυνη θεωρία: ότι ο σχολικός εκφοβισμός (bullying) είναι μια μορφή «σκληραγώγησης» που προετοιμάζει τα παιδιά για τις δυσκολίες της ενήλικης ζωής και της αγοράς εργασίας.

Ως επαγγελματίες στον χώρο της ψυχικής υγείας, οφείλουμε να πάρουμε ξεκάθαρη θέση: Η άποψη αυτή δεν είναι απλώς λανθασμένη, αλλά αποτελεί μια μορφή ψυχολογικής χειραγώγησης που θυματοποιεί ξανά το παιδί και διαιωνίζει τη βία.

Η ρητορική της αποποίησης ευθυνών Όταν μια ομάδα παιδιών στοχοποιεί και περιθωριοποιεί συστηματικά έναν συμμαθητή τους, η πρώτη άμυνα μιας κλειστής κοινωνίας είναι συχνά η άρνηση.

Γονείς και περίγυρος υποβαθμίζουν το γεγονός με εκφράσεις όπως «παιδιά είναι, έτσι μαθαίνουν» ή «πρέπει να δυναμώσεις το παιδί σου για να αντέξει». Αυτή η μετατόπιση της ευθύνης από τον θύτη στο θύμα εξυπηρετεί έναν σκοπό: βολεύει όσους αρνούνται να δουν τις πραγματικές διαστάσεις του προβλήματος και να αναλάβουν τις παιδαγωγικές τους ευθύνες.

Η προσπάθεια να παρουσιαστεί η κακοποίηση ως «χρήσιμο μάθημα» είναι η απόλυτη, διαστρέβλωση της αλήθειας όπου κάνει το παιδί που υποφέρει να αμφιβάλλει για την ίδια του την κρίση και τα συναισθήματά του.

Γιατί η σύγκριση με την αγορά εργασίας είναι άτοπη Η θεωρία ότι το παιδί «εκπαιδεύεται» μέσω του bullying για να αντιμετωπίσει μελλοντικούς δύσκολους συναδέλφους καταρρίπτεται από την ίδια την επιστήμη της ψυχολογίας για δύο βασικούς λόγους: Έλλειψη αναπτυξιακής και ψυχικής ωριμότητας: Ο εγκέφαλος και η προσωπικότητα ενός παιδιού ή εφήβου βρίσκονται υπό διαμόρφωση.

Ένας μαθητής δεν διαθέτει ακόμα τα γνωστικά και συναισθηματικά εργαλεία για να φιλτράρει, να απομονώσει και να διαχειριστεί τη συστηματική απόρριψη.

Το bullying σε αυτές τις ηλικίες δεν «χτίζει χαρακτήρα»· αντίθετα, τραυματίζει βαθιά την αυτοεκτίμηση και μπορεί να αφήσει χρόνια αποτυπώματα, όπως αγχώδεις διαταραχές και κατάθλιψη.

Η ύπαρξη (ή απουσία) θεσμικών αντιβάρων: Ένας ενήλικας στο εργασιακό του περιβάλλον, αν υποστεί παρενόχληση (mobbing), διαθέτει εντελώς διαφορετικά εργαλεία.

Έχει τη νομική και ψυχική ικανότητα να αντιδράσει: μπορεί να απευθυνθεί στο τμήμα Ανθρωπίνου Δυναμικού (HR), να καταγγείλει τη συμπεριφορά, να ζητήσει την απομάκρυνση του ατόμου που του δημιουργεί πρόβλημα ή, στην έσχατη περίπτωση, να παραιτηθεί.

Ένα παιδί στο σχολείο δεν μπορεί να «απολύσει» τους διώκτες του ούτε να «παραιτηθεί» από την υποχρεωτική εκπαίδευση.

Είναι εγκλωβισμένο.

Η πραγματική θωράκιση Η ψυχική ανθεκτικότητα (resilience) ενός παιδιού δεν χτίζεται με το να το αφήνουμε έκθετο στη σκληρότητα.

Χτίζεται μέσα σε ένα περιβάλλον ασφάλειας, αποδοχής και σταθερότητας.

Ένα παιδί δυναμώνει όταν ξέρει ότι οι ενήλικες γύρω του το ακούν, το πιστεύουν και είναι εκεί για να το προστατεύσουν, θέτοντας ξεκάθαρα όρια στις κακοποιητικές συμπεριφορές.

Το να βαφτίζουμε τη βία «προετοιμασία για τη ζωή» είναι κοινωνική υποκρισία.

Καθήκον μας είναι να αλλάξουμε το περιβάλλον, όχι να αναγκάσουμε το παιδί να συνηθίσει την κακοποίηση. Στο Κέντρο Ψυχικής Υγείας μας, στεκόμαστε δίπλα στα παιδιά, στους εφήβους και στις οικογένειές τους, προσφέροντας την υποστήριξη και τα εργαλεία που χρειάζονται για να σπάσει ο κύκλος της σιωπής και του εκφοβισμού.

Αν το παιδί σας ή κάποιος που γνωρίζετε βιώνει παρόμοιες καταστάσεις, θυμηθείτε: δεν είστε μόνοι. ΕΠΙΝΕΙΟ Κέντρο θεραπείας παιδιών, εφήβων κι ενηλίκων. Ανθέων 3, Περαία Τηλ.2392111184‬, Παπαντωνίου 12, Καλαμαριά Τηλ.2314035212. www.epineio.gr

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους