Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η εργασία πάνω στο Άννα Καρένινα είναι ένας φόρος τιμής στον Ρίμας Τούμινας και την εμπειρία μου στο σπουδαίο σύμπαν του ρωσικού θεάτρου. «Με τους σκηνοθέτες σήμερα υπάρχει πρόβλημα.

Μεγαλύτερη προσοχή δίνεται στην προετοιμασία των ηθοποιών.

Παλαιότερα μας βασάνιζαν τόσο πολύ στη σχολή — γιατί αποφασίσατε να ανεβάσετε αυτό το έργο, για ποιο σκοπό, πώς συνδέεται με το σήμερα; Και έπρεπε να τα αναλύσεις όλα αυτά λεπτομερώς, χρησιμοποιώντας θεατρική ορολογία, και όχι απλά — θέλω να το ανεβάσω επειδή έτσι νιώθω! Όταν συζητούσαμε τις ασκήσεις (ετιούντ) των συμφοιτητών μας, όλοι ήθελαν να μιλήσουν, να κρίνουν — ένα δάσος από χέρια που ήθελαν να πουν τι δεν πάει καλά σε αυτή τη δουλειά.

Και τότε ο καθηγητής μας σταματούσε τη συζήτηση, μας κοιτούσε σιωπηλά, σαν τον Στανισλάφσκι, δαγκώνοντας την παλάμη του, και έλεγε: "Και τώρα πείτε μου, τι καλό είδατε". Και αυτό είναι το κυριότερο που μας έμαθαν — να βλέπουμε το καλό σε μια παράσταση, σε έναν ηθοποιό, σε έναν άνθρωπο». Ρίμας Τούμινας

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους