Ζούμε σε μια χώρα όπου κάποιοι στήνουν αεροσόου - μπίζνες (με πριβέ σαλονάκια) όπου πέφτουν οι ήρωες πιλότοι μας — εκείνοι που έχουν τάξει τη ζωή τους στην υπεράσπιση της πατρίδας. Ζούμε σε μια χώρα...
Ζούμε σε μια χώρα όπου κάποιοι στήνουν αεροσόου - μπίζνες (με πριβέ σαλονάκια) όπου πέφτουν οι ήρωες πιλότοι μας — εκείνοι που έχουν τάξει τη ζωή τους στην υπεράσπιση της πατρίδας.
Ζούμε σε μια χώρα όπου, για χάρη ενός «καλλιτέχνη», φυλακίζουν μέσα στις τράβερσες μιας σκηνής το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, μετατρέποντας την Ιστορία σε ντεκόρ.
Ζούμε σε μια χώρα όπου μια δασκάλα κοιμάται σε σκηνή μαζί με το τετράχρονο παιδί της, επειδή δεν μπορεί να βρει σπίτι στον τόπο όπου διορίστηκε.
Ζούμε σε μια χώρα όπου τα νησιά βουλιάζουν από τουρίστες, αλλά οι κάτοικοί τους ψάχνουν γιατρούς, νοσηλευτές και ασθενοφόρα.
Ζούμε σε μια χώρα όπου οι πραγματικοί αγρότες παλεύουν να επιβιώσουν, ενώ οι επιτήδειοι μοιράζονται επιδοτήσεις, γνωριμίες και εξυπηρετήσεις (και κυκλοφορούν ακόμη ελεύθεροι). Ζούμε σε μια χώρα όπου οι νέοι δουλεύουν για έναν μισθό που δεν φτάνει ούτε για το ενοίκιο, την ώρα που κάποιοι πανηγυρίζουν για την «ανάπτυξη». Δεν μας φταίει η Ελλάδα. Μας φταίει η παρακμή που βαφτίστηκε κανονικότητα. Και όσο τη συνηθίζουμε, τόσο θα τη νομιμοποιούμε.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους