ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ ΑΔΙΚΟ ΝΑ ΦΩΝΑΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΤΟΙΧΩΝ ΕΧΘΡΟΥΣ Τελικά ΕΠΕΣΑΝ ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ Η Τουρκία επιχειρεί να επενδύσει ή να «ποντάρει» στην Αριστερά της Ελλάδας και της Κύπρου για να διασπάσει την...

Πλήρες Κείμενο:

ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ ΑΔΙΚΟ ΝΑ ΦΩΝΑΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΤΟΙΧΩΝ ΕΧΘΡΟΥΣ Τελικά ΕΠΕΣΑΝ ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ Η Τουρκία επιχειρεί να επενδύσει ή να «ποντάρει» στην Αριστερά της Ελλάδας και της Κύπρου για να διασπάσει την τριμερή αμυντική και ενεργειακή συνεργασία με το Ισραήλ έχει διατυπωθεί επίσημα από Τούρκους αναλυτές, αντανακλώντας τις γεωπολιτικές ανησυχίες της Άγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Συγκεκριμένα, σε αναλύσεις που έχουν δημοσιευθεί στον τουρκικό τύπο (όπως στην εφημερίδα Milliyet), επισημαίνεται ότι η Άγκυρα θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί τις παραδοσιακές θέσεις της ελληνικής και κυπριακής Αριστεράς, οι οποίες διάκεινται ιστορικά ευνοϊκά προς την Παλαιστίνη (οι γνωστοί free free Palestine) και ασκούν έντονη κριτική στην κυβέρνηση του Ισραήλ. Το Γεωπολιτικό Πλαίσιο της Άγκυρας: Αντίδραση στην «Ασπίδα του Αχιλλέα»: Η πρόσφατη υπογραφή της αμυντικής συμφωνίας για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ, η οποία προβλέπει τη δημιουργία ενός υπερσύγχρονου αντιαεροπορικού θόλου, έχει θορυβήσει έντονα την Τουρκία. Ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι ο άξονας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ στρέφεται ευθέως κατά της χώρας του.

Η στρατηγική της «εσωτερικής ανατροπής»: Καθώς η Τουρκία δυσκολεύεται να αποτρέψει αυτή τη συνεργασία σε στρατιωτικό επίπεδο, Τούρκοι αναλυτές προτείνουν να αξιοποιηθεί το εσωτερικό πολιτικό μέτωπο στην Ελλάδα και την Κύπρο.

Θεωρούν ότι η ανάδειξη των ανθρωπιστικών κρίσεων (π.χ. στη Γάζα) μπορεί να ενισχύσει τις εσωτερικές αντιδράσεις από αριστερά κόμματα και οργανώσεις, πιέζοντας τις κυβερνήσεις σε Αθήνα και Λευκωσία να αποστασιοποιηθούν από το Τελ Αβίβ.

Πραγματικότητα και Περιορισμοί: Αν και η Τουρκία προσπαθεί να εργαλειοποιήσει αυτές τις ιδεολογικές διαφορές, η στρατηγική αυτή συναντά σημαντικά εμπόδια: Εθνική Στρατηγική: Στην Ελλάδα και την Κύπρο, η προσέγγιση με το Ισραήλ αντιμετωπίζεται σε μεγάλο βαθμό ως μια διακομματική εθνική αναγκαιότητα για την εξισορρόπηση της τουρκικής επιθετικότητας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ακόμη και κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα (2015–2019), η τριμερής συνεργασία με το Ισραήλ και την Κύπρο ενισχύθηκε σημαντικά.

Η στάση της Άγκυρας: Η ρητορική της Τουρκίας υπέρ της Χαμάς και του Ισλάμ δυσκολεύει οποιαδήποτε ουσιαστική ταύτιση της ευρωπαϊκής Αριστεράς μαζί της, καθώς η κριτική της ελληνικής και κυπριακής Αριστεράς προς το Ισραήλ “βασίζεται” (κρύβεται) στο Διεθνές Δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα, και όχι στις περιφερειακές βλέψεις της Άγκυρας.

Δεν πείθουν όμως.

Συνολικά, η Τουρκία πράγματι «ποντάρει» στην εσωτερική πολιτική φθορά της συμμαχίας με δούρειους ίππους και τους εχθρούς εντός των τοιχών, ωστόσο οι γεωπολιτικές ισορροπίες και τα κοινά αμυντικά συμφέροντα (όπως αναδεικνύονται από τις αναλύσεις στο Capital.gr και το ΣΚΑΪ) κρατούν τη συμμαχία αυτή σταθερή και εκθέτουν του τουρκόφιλους υποταγμένους της Άγκυρας και τους Αντισημίτες που οργανωμένα πλέον κατηγορούν τους πολίτες ως “φασίστες” όταν εκφράσουν στήριξη στην συμμαχία Ελλάδας Κύπρου και Ισραήλ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους