Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η ιστορία με τον Γουόκαπ μάς διδάσκει κάτι πολύ απλό, αλλά ταυτόχρονα πολύ σημαντικό: Οι φίλαθλοι δεν πρέπει να δένονται περισσότερο με τα πρόσωπα απ’ ό,τι με την ομάδα.

Πάνω από κάθε παίκτη, κάθε προπονητή και κάθε διοίκηση είναι ο Παναθηναϊκός.

Οι παίκτες είναι επαγγελματίες.

Έρχονται, προσφέρουν, πληρώνονται και κάποια στιγμή φεύγουν.

Και καλά κάνουν.

Το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ είναι η δουλειά τους και κανείς δεν μπορεί να τους κατηγορήσει επειδή επιλέγουν αυτό που θεωρούν καλύτερο για την καριέρα και την τσέπη τους.

Εμείς όμως είμαστε κάτι διαφορετικό.

Εμείς μένουμε.

Η ομάδα μένει.

Η φανέλα μένει.

Γι’ αυτό και όταν έφυγαν ο Οσμάν και ο Τολιόπουλος, έγραψα ένα απλό «ευχαριστώ» και «καλή συνέχεια». Όχι επειδή ξεχνάω όσα πρόσφεραν Και το ίδιο θα κάνω για κάθε παίκτη που θα περάσει από τον Παναθηναϊκό.

Θα χειροκροτήσω αυτούς που τίμησαν τη φανέλα.

Θα κρίνω αυτούς που δεν ανταποκρίθηκαν στις προσδοκίες.

Αλλά στο τέλος της ημέρας, κανένας παίκτης δεν είναι μεγαλύτερος από το τριφύλλι.

Γιατί οι παίκτες αλλάζουν. Ο Παναθηναϊκός όχι. ☘️ Και ίσως αυτό είναι το μεγαλύτερο μάθημα για όλους μας: να αγαπάμε τους ανθρώπους που φορούν τη φανέλα, αλλά να μην ξεχνάμε ποτέ για ποια φανέλα μιλάμε.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους