Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Φοβάμαι. Δεν είμαι έτοιμος να πεθάνω.» Κανένας άνθρωπος, νομίζω, δεν είναι πραγματικά έτοιμος να χάσει το πολυτιμότερο πράγμα που έχει: τη ζωή του.

Όταν βρίσκεσαι μπροστά σε μια φωτιά, όταν βρίσκεσαι μια σκοτεινή νύχτα απέναντι σε έναν κίνδυνο, ξέρεις ότι κάτι μπορεί να πάει πολύ άσχημα.

Το γνωρίζεις πριν κάνεις το πρώτο βήμα.

Όταν βρεθείς στο μέτωπο, στην πρώτη γραμμή, τη στιγμή που η χώρα σου δέχεται μια εισβολή, ξέρεις... Και τότε υπάρχει μια επιλογή.

Να κάνεις πίσω ή να προχωρήσεις.

Ίσως αυτό που σε κάνει να προχωρήσεις να μην είναι ότι φοβάσαι λιγότερο.

Ίσως να είναι ο φόβος για το τι θα συμβεί αν δεν πας.

Γιατί μια φωτιά που δεν αντιμετωπίζεται στην αρχή μπορεί να μεγαλώσει.

Μια εισβολή που δεν σταματά στην αρχή μπορεί να μετατραπεί σε Κατοχή.

Και τότε πας.

Ο σκοπός δεν είναι να πεθάνεις για την πατρίδα σου.

Ο σκοπός είναι να ζήσεις για την πατρίδα σου.

Δεν είναι να δώσεις τη ζωή σου για τον συνάνθρωπό σου.

Είναι να ζήσεις για τον συνάνθρωπό σου.

Αυτός είναι ο πραγματικός στόχος.

Κάνεις ό,τι πρέπει να κάνεις... Με την πλήρη επίγνωση, όμως, ότι στο τέλος της ημέρας μπορεί να μην έχουν τελειώσει όλα καλά.

Και ίσως εδώ βρίσκεται κάτι που δύσκολα εξηγείται.

Αυτοί που έπεσαν, ούτε για ένα δευτερόλεπτο της ζωής τους δεν σκέφτηκαν ότι είναι γενναίοι.

Ένιωσαν κι εκείνοι απέραντο φόβο.

Ήθελαν να γυρίσουν πίσω.

Αλλά... **Έμειναν.** Αυτό είναι το μόνο που ξέρουμε.

Αυτό το κείμενο είναι αφιερωμένο σε όλους εκείνους που έπεσαν κάνοντας αυτό που έπρεπε να κάνουν.

Όχι γιατί αναζητούσαν τον θάνατο.

Αλλά γιατί προσπάθησαν να προστατεύσουν τη ζωή.

Τη δική τους.

Της πατρίδας τους.

Του συνανθρώπου τους. **Δεν είμαι έτοιμος να πεθάνω. Φοβάμαι.** **Αλλά αν έρθει η στιγμή που πρέπει να πάω, θα πάω.** #Καθήκον #ΠολιτικήΠροστασία #Ανθρωπιά #Εθελοντισμός

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους