ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΑΞΩΝΙΑ Σχετικά με το εκλογικό αποτέλεσμα στην πρωσσική επαρχία της Σαξωνίας - Ανχάλτης, περισσότερο με ανησυχεί η αδυναμία ανάλυσης της λαϊκής οργής από την καθεστωτική...

Πλήρες Κείμενο:

ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΑΞΩΝΙΑ Σχετικά με το εκλογικό αποτέλεσμα στην πρωσσική επαρχία της Σαξωνίας - Ανχάλτης, περισσότερο με ανησυχεί η αδυναμία ανάλυσης της λαϊκής οργής από την καθεστωτική ιντελλιγκέντσια (δεξιάς ή αριστερής κοπής), η οποία μάλιστα φέρει τεράστια ευθύνη με τις ιδέες της και κυρίως με τις πράξεις της για αυτή την εξέλιξη, παρά οι πολιτικές δυνατότητες ενός τυχοδιωκτικού κόμματος που εκμεταλλεύεται αυτή την οργή και την κραυγή για εθνική κυριαρχία, δηλαδή για δημοκρατία- όσο αντιφατικό και αν ακούγεται αυτό.

Το πρόβλημα, βεβαίως, είναι σήμερα γερμανικό.

Αλλά δεν είναι μόνο γερμανικό.

Είναι ευρωπαϊκό.

Και ως τέτοιο πρέπει να το σχολιάσουμε. Η Ευρώπη θα μπορούσε, αν το επιθυμούσε, αν καταλάβαινε τι συμβαίνει στην λαϊκή ψυχή αντί να ηθικολογεί (τι ειρωνεία: οι άνθρωποι που γελούσαν όταν κάποτε, αφελείς ιδεολόγοι, μιλούσαμε για ηθική, τώρα υψώνουν τα γαριασμένα λάβαρά της), να αντιμετωπίσει τις σκοτεινές δυνάμεις που συνθέτουν την αμνημόνευτη παράδοσή της και τώρα ξαναμπαίνουν ορμητικά στο προσκήνιο.

Δυνάμεις ταυτόχρονα υπερσύγχρονες και αρχαϊκές, μια συμμαχία του ηφαιστείου και του υπολογιστή, της ελευθεριότητας και της πειθαρχίας, της βαρβαρότητας και της κουλτούρας που συνέστησαν τον φαουστικό και δαρβινικό πολιτισμό της.

Πολιτισμό του οποίου το πνεύμα πάντοτε οδηγεί την γηραιά ήπειρο, ακόμη και όταν δεν το αναγνωρίζει. Η Ευρώπη: παράδοξη συμμαχία του πυρηνικού αντιδραστήρα και του ελληνικού μύθου, του καθεδρικού ναού και του διαφωτισμένου άπιστου, της ομίχλης του Βορρά και του ήλιου του Νότου, της λογικής και του παράλογου.

Και τώρα ένας νέος κόσμος, ο κόσμος του εικοστού πρώτου αιώνα, μέσα στον λογισμό και τ' όνειρο των προγόνων και των θεών που πεθαίνουν και ξαναγεννιούνται, ένας κόσμος θέλησης για χρήμα και εξουσία που έχει τις ιδέες πρόσχημα, καθώς ενσαρκώνονται στη σύγχρονη τεχνολογία αλλά και στην πίστη στην παράδοση, με την πορνογραφία και την προσευχή ενσωματωμένες εξίσου στην ιστορική της συνείδηση.

Κι αν αυτά ακούγονται πολύ διανοητικά κι αφηρημένα, ας κλείσω αυτό το σχόλιο με κάτι κοινότοπο και συγκεκριμένο. Η φύση και η ιστορία απεχθάνονται το κενό.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους