Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στη ΔΕΘ ο Πρωθυπουργός μίλησε για πολλά... Αλλά ως μηχανικός και επιχειρηματίας θα ήθελα να ακούσω περισσότερα για τα προβλήματα της επόμενης Δευτέρας.

Έχουμε φτάσει στο 2026 και ακόμη δεν μπορεί ο πολίτης να ξέρει με βεβαιότητα αν το ακίνητό του είναι οικοδομήσιμο, ποιος δρόμος αναγνωρίζεται, τι χρήση επιτρέπεται και πόσο μπορεί να χτίσει.

Το 99% της χώρας έχει πλέον κτηματογραφηθεί.

Πολύ σημαντικό.

Αλλά μόνο περίπου το 20% καλύπτεται σήμερα από εγκεκριμένο τοπικό πολεοδομικό σχεδιασμό.

Δηλαδή το κράτος ξέρει ποιος έχει το ακίνητο και εισπράττει κανονικά τους φόρους του, αλλά όταν ο ιδιοκτήτης πάει να το αξιοποιήσει μπορεί να ανακαλύψει ότι το «οικόπεδό» του έγινε στην πράξη χωράφι για κότες.

Επειδή δεν αναγνωρίζεται ο δρόμος.

Επειδή άλλαξε μια ερμηνεία.

Επειδή περιμένουμε ένα ΤΠΣ.

Επειδή περιμένουμε άλλη μία εγκύκλιο.

Αυτό δεν είναι ασφάλεια δικαίου και χωρίς ασφάλεια δικαίου δεν υπάρχει σοβαρή επενδυτική πολιτική.

Οι άδειες έγιναν ηλεκτρονικές.

Η γραφειοκρατία πολλές φορές απλώς έγινε ηλεκτρονική. Υπάρχουν ΥΔΟΜ όπου ο μέσος χρόνος ξεπερνά τους 3 μήνες και έχουν καταγραφεί περιπτώσεις που ξεπέρασαν ακόμη και τα 5 χρόνια.

Και παράλληλα βλέπουμε υποθέσεις κυκλωμάτων και διαφθοράς σε πολεοδομίες.

Όσο οι κανόνες παραμένουν περίπλοκοι, ασαφείς και διαφορετικοί από υπηρεσία σε υπηρεσία, τόσο αφήνουμε χώρο σε αυτούς που ξέρουν να κινούνται μέσα στο σύστημα.

Και τελικά συνήθως πληρώνει ο μικρός ιδιοκτήτης και η μικρή επιχείρηση.

Το ίδιο και με τα κτίρια.

Μιλάμε για βιοκλιματικά κτίρια και για το 2030, ενώ το nZEB και ο σημερινός ΚΕΝΑΚ χρειάζονται ήδη άλλο μοντέλο.

Και ακόμη κατασκευάζουμε δημόσια κτίρια χωρίς να απαιτούμε παντού πραγματική, μετρήσιμη ενεργειακή απόδοση μετά την παράδοση.

Και κάτι ακόμη που σχεδόν απουσίαζε από τη συζήτηση: τα σκουπίδια. Η Ελλάδα ανακυκλώνει περίπου το 17% των αστικών αποβλήτων της όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι περίπου 48%. Περίπου το 80% εξακολουθούμε να το θάβουμε. Στη Δυτική Αχαΐα περιμένουμε τη μεγάλη μονάδα επεξεργασίας στο Φλόκα, ένα έργο άνω των 50 εκατ. ευρώ που ήδη πήρε νέα παράταση.

Αλλά κανένα εργοστάσιο δεν κάνει θαύματα.

Η ίδια η μονάδα έχει σχεδιαστεί με προϋπόθεση τη διαλογή στην πηγή, την ανακύκλωση και τους καφέ κάδους.

Αν συνεχίζουμε να τα πετάμε όλα μαζί και μετά περιμένουμε από ένα εργοστάσιο να τα λύσει, απλώς μεταφέρουμε ακριβότερα το πρόβλημα λίγο παρακάτω.

Και κάτι ακόμη που θεωρώ βασικό: Πρέπει επιτέλους να υπάρχουν ξεκάθαρες αρμοδιότητες. Κυβέρνηση, Περιφέρεια και Δήμος δεν μπορεί για κάθε πρόβλημα να πετάει ο ένας το μπαλάκι στον άλλον.

Ποιος έχει την ευθύνη; Ποιος αποφασίζει; Ποιος ελέγχει; Ποιος λογοδοτεί; Γιατί έχουμε και αυτό το εθνικό σπορ: όταν κάτι δεν λειτουργεί, πάντα φταίει ο άλλος.

Και στο τέλος δεν φταίει κανένας.

Θα ήθελα λοιπόν λιγότερα σχέδια και μερικά πολύ απλά πράγματα: Να ξέρει κάθε ιδιοκτήτης τι έχει, αν χτίζει και πόσο χτίζει.

Να ολοκληρωθούν ΤΠΣ και αναγνώριση δρόμων με συγκεκριμένη ημερομηνία.

Να υπάρχουν ίδιοι κανόνες και πραγματικές προθεσμίες σε όλες τις ΥΔΟΜ.

Να περάσουμε από τον σημερινό ΚΕΝΑΚ σε πραγματική μετρήσιμη απόδοση και κτίρια μηδενικών εκπομπών.

Στα απορρίμματα, πρώτα πραγματική ανακύκλωση και διαλογή στην πηγή και μετά εργοστάσια που θα επεξεργάζονται αυτό που πραγματικά περισσεύει.

Και για κάθε αρμοδιότητα να ξέρουμε ποιος είναι υπεύθυνος και ποιος λογοδοτεί.

Πριν σχεδιάσουμε την Ελλάδα του 2030, ας λύσουμε επιτέλους μερικά προβλήματα της Ελλάδας του 2026. ΥΓ. Το τι ψηφίζει ο καθένας είναι άσχετο με όλα τα παραπάνω.

Ένας μηχανικός, ένας γιατρός και γενικά ένας επιστήμονας δεν έχει μόνο δικαίωμα να λέει δημόσια την άποψή του για τον τομέα που γνωρίζει.

Κατά τη γνώμη μου έχει και υποχρέωση.

Να λέει τι βλέπει στην πράξη, τι δεν λειτουργεί και τι πρέπει να αλλάξει, ανεξάρτητα από το ποια κυβέρνηση, Περιφέρεια ή δημοτική αρχή βρίσκεται κάθε φορά απέναντί του. Γιατί στο τέλος όλοι στον ίδιο τόπο ζούμε.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους