Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Από τις «μισές εγκυμονούσες» της Σοφίας Βούλτεψη, στις εκπαιδευτικούς που κοιμούνται σε σκηνές μαζί με τα παιδιά τους, επειδή δεν βρίσκουν σπίτι.

Αυτό είναι το «επιτελικό κράτος» της Νέας Δημοκρατίας. Την Πέμπτη αλλά και σήμερα 6 Σεπτεμβρίου, η βουλευτής της ΝΔ Σοφία Βούλτεψη, μιλώντας στο OPEN, επιχείρησε να εξηγήσει γιατί τα σχολεία ξεκινούν με κενά και αναπληρωτές, λέγοντας ότι «την πρώτη μέρα του σχολείου εμφανίζονται οι μισές εγκυμονούσες». Στις 6 Σεπτεμβρίου, η πραγματικότητα της Κρήτης δίνει την πιο σκληρή απάντηση.

Μια νεοδιόριστη εκπαιδευτικός, μητέρα τετράχρονου παιδιού, αναγκάστηκε να μείνει σε #σκηνή μαζί με την κόρη της στον #Αποκόρωνα Χανίων, επειδή δεν κατάφερε να βρει σπίτι.

Όχι επειδή δεν θέλει να εργαστεί.

Όχι επειδή δεν θέλει να υπηρετήσει το δημόσιο σχολείο.

Αλλά επειδή η #στέγη έχει γίνει απρόσιτη για έναν άνθρωπο που καλείται να στηρίξει την εκπαίδευση.

Από τις εγκυμονούσες που «εμφανίζονται» στα σχολεία, φτάσαμε στις εκπαιδευτικούς που «εμφανίζονται» στις σκηνές.

Και η κυβέρνηση; Απούσα.

Το κράτος που άφησε τη βραχυχρόνια μίσθωση να γιγαντωθεί, μετατρέποντας ολόκληρες περιοχές σε τουριστικά καταλύματα, δεν φρόντισε να εξασφαλίσει στοιχειώδεις όρους διαβίωσης για τους ανθρώπους που κρατούν όρθιες τις δημόσιες υπηρεσίες.

Λοιπόν τουρισμός πάνω απ’ όλα❗ Ακόμη και πάνω από την αξιοπρέπεια μιας μητέρας και του παιδιού της.

Γιατί, όταν ένα διαμέρισμα αποφέρει περισσότερα χρήματα ως τουριστικό κατάλυμα Airbnb, η μόνιμη κατοικία γίνεται «πολυτέλεια». Και όταν το κράτος δεν παρεμβαίνει, η εκπαιδευτικός καλείται να πληρώνει από τον μισθό της το κόστος μιας στεγαστικής κρίσης που δεν δημιούργησε η ίδια.

Το ίδιο αδιέξοδο αντιμετωπίζουν με τους εκπαιδευτικους αντιμετωπίζουν γιατροί, νοσηλευτές, αστυνομικοί, λιμενικοί και άλλοι δημόσιοι λειτουργοί που υπηρετούν σε τουριστικές περιοχές.

Ποιος θα διδάξει στα παιδιά μας, αν οι εκπαιδευτικοί δεν μπορούν να στεγάσουν τα δικά τους παιδιά; Και πόσο ακόμη θα ακούμε για «ανάπτυξη», «ρεκόρ τουρισμού» και «success story», όταν η εικόνα μιας μητέρας με το παιδί της σε σκηνή γίνεται η καθημερινότητα της χώρας; Η - σύμφωνα με δημοσιεύματα - προσωρινή φιλοξενία στο #Παρθεναγωγείο_Βάμου, μετά την παρέμβαση του δημάρχου Αποκορώνου, είναι μια ανθρώπινη πράξη.

Δεν είναι όμως στεγαστική πολιτική.

Η κυβέρνηση οφείλει να απαντήσει: 🔴 Πόσοι εκπαιδευτικοί και άλλοι δημόσιοι λειτουργοί υπηρετούν σήμερα σε τουριστικές περιοχές χωρίς να μπορούν να εξασφαλίσουν κατοικία; 🔴 Ποια συγκεκριμένα μέτρα λαμβάνει για τη στέγαση όσων καλούνται να υπηρετήσουν το δημόσιο συμφέρον; 🔴 Πότε θα σταματήσει να αντιμετωπίζει τη στέγη ως εμπόρευμα και θα την αντιμετωπίσει ως κοινωνικό δικαίωμα; Η ντροπιαστική εικόνα της εκπαιδευτικού που ζει σε σκηνή μαζί με την κόρη της είναι κατάντια για τη χώρα.

Μήπως είναι η ώρα για την καταδίκη μιας κυβέρνησης που ζητά από τους πολίτες να κάνουν υπομονή, ενώ η ίδια έχει αφήσει τη στεγαστική κρίση να γίνει κανονικότητα; Καμία ντροπή; Καμία ενσυναίσθηση; Καμία ευθύνη; Μπορεί η αξιοπρέπεια να περιμένει μέχρι τον Νοέμβριο του 2027 ή του 2029;.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους