Original Post

Πλήρες Κείμενο:

— Μα σ’ αγαπώ. — Το ξέρω. — Τότε τι σου λείπει; Σιωπή. — Να το νιώθω… Μέσα σε αυτή τη μικρή απάντηση μπορούν να χωρέσουν ολόκληρες σχέσεις.

Γιατί κανείς δεν είπε ψέματα.

Μπορεί να σ’ αγαπώ και εσύ να μη νιώθεις αγαπημένος.

Να είμαι κάθε μέρα δίπλα σου κι εσύ να νιώθεις πως σου λείπω.

Να φροντίζω να μη σου λείψει τίποτα κι εσύ να περιμένεις κάτι που δεν αγοράζεται.

Ένα βλέμμα που θα μείνει λίγο περισσότερο πάνω σου, ένα χέρι που θα σε αναζητήσει μέσα στη νύχτα, μια ερώτηση για το πώς είσαι.

Ακόμη κι ένα μου έλειψες, χωρίς να έχεις πάει πουθενά.

Με τον καιρό μαθαίνουμε τόσα για τον άνθρωπο μας.

Πώς πίνει τον καφέ του, τι τον κάνει να γελά, ποια πλευρά του κρεβατιού προτιμά, τι ξεχνά όταν βιάζεται.

Μπορεί ύστερα από χρόνια να γνωρίζουμε όλες του τις συνήθειες, αλλά να έχουμε ξεχάσει πώς χρειάζεται να αγαπιέται.

Οι περισσότεροι αγαπάμε όπως μάθαμε.

Άλλος φροντίζει, άλλος προστατεύει, άλλος προσφέρει, άλλος απλώς μένει.

Κάπου εκεί μπορεί ο ένας να σκέφτεται πως έχει κάνει τόσα για αυτή τη σχέση και ο άλλος να θέλει να του πει κάτι πολύ πιο απλό.

Δεν ήθελα τόσα.

Εσένα ήθελα.

Έτσι γεννιούνται μερικές από τις πιο σιωπηλές ρωγμές μιας σχέσης.

Όχι όταν τελειώνει η αγάπη, αλλά όταν παύει να φτάνει.

Άλλο είναι αυτό που αισθάνομαι εγώ για σένα και άλλο αυτό που καταφέρνεις εσύ να αισθανθείς από εμένα.

Ανάμεσα στα δύο μπορεί να χωρέσουν χρόνια.

Μια κουβέντα που αναβλήθηκε, ένα φιλί που κάποτε ήταν λαχτάρα και έγινε συνήθεια, μια αγκαλιά που δεν δόθηκε γιατί θεωρήθηκε αυτονόητη.

Δυο άνθρωποι στον ίδιο καναπέ, δυο οθόνες στα χέρια και μια σιωπή που μεγαλώνει χωρίς θόρυβο.

Παρόλα αυτά, μπορεί ακόμη να αγαπιούνται.

Ο ένας προσπαθεί να δείξει με τον τρόπο του πόσο αγαπά και ο άλλος προσπαθεί να εξηγήσει πόσο μόνος νιώθει.

Δεν χρειάζεται πάντα περισσότερη αγάπη.

Μερικές φορές χρειάζεται περισσότερη συνάντηση.

Να θελήσω να μάθω τι σε κάνει να νιώθεις κοντά μου.

Που σου λείπω ενώ είμαι δίπλα σου.

Τι προσπαθείς τόσο καιρό να μου πεις κι εγώ δεν έχω καταφέρει ακόμη να ακούσω.

Εσύ άλλαξες.

Εγώ άλλαξα.

Η αγάπη που κάποτε μας ένωσε χρειάζεται που και που να μαθαίνει ξανά τον δρόμο.

Όχι επειδή έγινε μικρότερη, αλλά επειδή εμείς δεν είμαστε πια ακριβώς οι ίδιοι άνθρωποι.

Εκεί μπορεί να ωριμάζει πραγματικά μια σχέση.

Η πιο ώριμη μορφή αγάπης δεν είναι να επιμένεις στον τρόπο που ξέρεις εσύ να αγαπάς.

Είναι να θέλεις να μάθεις πως μπορεί να νιώσει την αγάπη σου ο άνθρωπος που επέλεξες.

Γιατί η αγάπη που δεν φτάνει στον άλλον δεν παύει να είναι αγάπη.

Αλλά κάποια στιγμή δεν αρκεί.

Ανάμεσα στα τόσα σ’ αγαπώ που λέμε ή θεωρούμε αυτονόητα, υπάρχει μια ερώτηση που αξίζει να κάνουμε όσο ακόμη είμαστε κοντά. Σ’ αγαπώ…!! αλλά εσύ το νιώθεις;;;; Μιχάλης Κούτας 🌿life coach #σχέσεις #αγάπη #επικοινωνία #συναισθήματα #life_coaching

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους