Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στα 20 χρόνια που πέρασαν είδα….🤍 Γκόλφω Σκην. Νίκος Καραθάνος, Εθνικό Θέατρο Οι αγαπημένες παραστάσεις δεν είναι πάντα οι πιο εντυπωσιακές! Είναι εκείνες που με έναν σχεδόν ανεπαίσθητο τρόπο αλλάζουν λίγο τον τρόπο που κοιτάζεις τον κόσμο.

Θα προτιμούσα να μιλήσω για παραστάσεις που με έχουν συγκινήσει ως θεατή.

Τις δικές μου τις αφήνω εκτός.

Η σχέση μαζί τους είναι άλλη· είναι κομμάτι της ζωής μου και τις κουβαλάω όλες μέσα μου.

Επιλέγω την Γκόλφω.

Γιατί το βλέμμα του Καραθάνου, στο βουκολικό δράμα του Σπυρίδωνα Περεσιάδη, μου χτύπησε στην καρδιά.

Γιατί τον «Ύμνο στην Αγάπη «της Λένας (σ.σ. Κιτσοπούλου), κάθε φορά που τον ακούω από τη Λυδία, παθαίνω.

Γιατί η μουσική του Άγγελου (σ.σ. Τριανταφύλλου) με ανεβάζει στον ουρανό.

Γιατί τα σκηνικά και τα κοστούμια της αξέχαστης Έλλης (σ.σ. Παπαγεωργακοπούλου) ήταν ένας κόσμος κατοικημένος, ένας τόπος όπου η μνήμη και το όνειρο έγιναν ένα.

Γιατί ήταν η Γκόλφω της Εύης Σαουλίδου και ο Τάσος του Χάρη Φραγκούλη.

Γιατί οι σιωπές και οι ανάσες τους δημιούργησαν έναν ζωντανό παλμό μέσα μου.

Γιατί βγήκα από το θέατρο λίγο διαφορετική απ’ ότι μπήκα. Ευχαριστώ 🙏 LIFO Culture & Mina Kalogera

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους