Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η Κέρκυρα μοιάζει με έναν κακό κληρονόμο που βρέθηκε με ένα ανεκτίμητο ακίνητο στα χέρια του.

Καθισμένος σε μια καφετέρια, με το τσιγάρο και το κινητό στο ένα χέρι και το φρέντο εσπρέσο στο άλλο, αναλύει την ακρίβεια, την αδικία και όλα τα κακώς κείμενα.

Την ίδια στιγμή, όμως, δεν του περισσεύει ούτε ένα ευρώ για να αλλάξει μια σκισμένη τέντα, να βάψει έναν τοίχο ή να επισκευάσει ένα παλιό πορτοπαράθυρο.

Δεν φροντίζει την περιουσία που κληρονόμησε· απλώς την ξεζουμίζει.

Δεν πιστεύω ότι όλοι όσοι εκλέχθηκαν τα τελευταία χρόνια δεν είχαν τη διάθεση να προσφέρουν.

Δυσκολεύομαι, όμως, να καταλάβω τι είναι αυτό που τους εμποδίζει να αποκτήσουν ένα κοινό και ξεκάθαρο όραμα για τον τόπο μας.

Αλήθεια, δεν υπάρχουν άνθρωποι με γνώσεις και τεχνοκρατική επάρκεια; Δεν υπάρχουν ειδικοί που μπορούν να προτείνουν λύσεις και να εκπονήσουν ολοκληρωμένες μελέτες; Δεν μπορεί να υπάρξει ένας σχεδιασμός με συνέχεια, ώστε ο ένας να ολοκληρώνει το έργο του άλλου, αντί κάθε νέα διοίκηση να ξεκινά από την αρχή, να ακυρώνει όσα έχουν γίνει και να αναθέτει ξανά τις ίδιες μελέτες; Εδώ και σαράντα χρόνια, τι πραγματικά καινούργιο μπορούμε να πούμε ότι αφήσαμε πίσω μας; Νέα και σύγχρονα σχολεία; Ασφαλείς δρόμους; Ένα αξιόπιστο δίκτυο ύδρευσης; Έργα υποδομής αντάξια της ιστορίας και της αξίας αυτού του νησιού; Συντήρηση και ανάδειξη των πολιτιστικών μας μνημείων; Μείναμε χωρίς θέατρο, χωρίς αθλητικές εγκαταστάσεις, με γερασμένα σχολεία και γηροκομεία! Αυτό που λείπει, πιστεύω, είναι ένα όραμα με σχέδιο, συνέχεια και αποφασιστικότητα.

Χρειάζεται κάποιος να βάλει πάνω από το προσωπικό του συμφέρον και τα συμφέροντα των λίγων το συμφέρον της Κέρκυρας.

Κάποιος που, όταν λέει «ναι», να το εννοεί και, όταν λέει «όχι», να το στηρίζει — ακόμη κι αν αυτό δυσαρεστεί ή πονά κάποιους.

Γιατί διοίκηση δεν σημαίνει να προσπαθείς να τους έχεις όλους ευχαριστημένους.

Σημαίνει να αναλαμβάνεις την ευθύνη δύσκολων αποφάσεων, να αξιοποιείς τη γνώση και την τεχνογνωσία και να υπηρετείς το κοινό καλό, όχι το πρόσκαιρο χειροκρότημα. Η Κέρκυρα δεν χρειάζεται άλλον έναν διαχειριστή της παρακμής της.

Χρειάζεται ανθρώπους με όραμα, συνέπεια, τεχνοκρατική αντίληψη και το πολιτικό θάρρος να συνεχίζουν ό,τι αξίζει, να ολοκληρώνουν τα έργα που ξεκίνησαν και να την παραδώσουν στις επόμενες γενιές καλύτερη απ’ ό,τι την παρέλαβαν. Αλήθεια, υπάρχει αυτός ο άνθρωπος; Γιατί εγώ δεν τον γνωρίζω…

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους