Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο Ολυμπιακός έχει το υλικό για να επιστρέψει στην κορυφή – Τι πρέπει να αλλάξει ο Μεντιλίμπαρ Γράφει το Generales7 Legend News ✍️ Το παιχνίδι στον Βόλο δεν προσφέρεται για εύκολες κρίσεις.

Ο σοβαρός τραυματισμός του Αγιούμπ Ελ Κααμπί και η αναγκαστική αποχώρηση του Τζόελ Ρόκα άλλαξαν εντελώς την ψυχολογία και τη φυσιογνωμία του αγώνα.

Είναι ανθρώπινο μια ομάδα να επηρεάζεται όταν βλέπει έναν από τους ηγέτες της να αποχωρεί με αυτόν τον τρόπο.

Αν όμως κοιτάξουμε συνολικά την εικόνα του Ολυμπιακού και όχι μόνο όσα συνέβησαν στο Πανθεσσαλικό, υπάρχει ένα πρώτο ασφαλές συμπέρασμα: το ρόστερ διαθέτει πλέον ποιότητα, βάθος και διαφορετικά αγωνιστικά χαρακτηριστικά.

Αυτό που δεν έχει ακόμη είναι ξεκάθαρη ιεραρχία, αυτοματισμούς και ένα δεύτερο αγωνιστικό σχέδιο όταν το γνωστό ποδόσφαιρο του Μεντιλίμπαρ δεν λειτουργεί.

Οι μεταγραφές έδωσαν σχεδόν τα πάντα Ο Ολυμπιακός πρόσθεσε ταχύτητα, ένταση, εμπειρία, δημιουργία και προσωπικότητα. Ο Λίον Μπέιλι είναι παίκτης που μπορεί να κερδίσει μόνος του ένα κλειστό παιχνίδι.

Έχει έκρηξη, δυνατότητα στο ένας εναντίον ενός και απειλεί πριν ακόμη πάρει την μπάλα, μόνο και μόνο επειδή αναγκάζει την αντίπαλη άμυνα να οπισθοχωρήσει. Ο Γκουστάβο Πουέρτα μπορεί να δώσει κάτι που έλειπε από τον άξονα: μεταφορά της μπάλας προς τα εμπρός, ένταση και παιχνίδι ανάμεσα στις γραμμές. Ο Ρέμο Φρόιλερ προσφέρει εμπειρία και σωστή κυκλοφορία, ενώ η επιστροφή του Κώστα Φορτούνη δίνει στον Ολυμπιακό τον ποδοσφαιριστή που μπορεί να δει την πάσα πριν δημιουργηθεί το κενό. Ο Ζότα Σίλβα, ο Ρόκα και ο Ζέλσον προσφέρουν διαφορετικές λύσεις στα άκρα. Ο Κάρμο δυναμώνει την άμυνα και την πρώτη πάσα, ενώ οι Σάλιακας, Πέντερσεν και Τικνιζάν αυξάνουν τις επιλογές στα πλάγια.

Οι δικαιολογίες περί περιορισμένου ρόστερ, λοιπόν, τελείωσαν.

Υπάρχουν ποδοσφαιριστές για περισσότερους από έναν τρόπους παιχνιδιού.

Τώρα πρέπει να αξιοποιηθούν σωστά. Ο Μεντιλίμπαρ χρειάζεται δύο διαφορετικές εκδοχές του Ολυμπιακού Το ποδόσφαιρο του Βάσκου έφερε μεγάλες επιτυχίες και δεν υπάρχει λόγος να εγκαταλειφθεί.

Πίεση ψηλά, κάθετο παιχνίδι, επιθετικότητα στις δεύτερες μπάλες και γρήγορη μεταφορά στην αντίπαλη περιοχή.

Αυτή είναι η ταυτότητά του και αυτή πρέπει να παραμείνει.

Το λάθος είναι να χρησιμοποιείται η ίδια συνταγή απέναντι σε όλους.

Στα ντέρμπι και στα ευρωπαϊκά παιχνίδια, όπου ο αντίπαλος θα προσπαθήσει να παίξει, το άμεσο ποδόσφαιρο του Μεντιλίμπαρ μπορεί να γίνει καταστροφικό για οποιαδήποτε άμυνα.

Στο ελληνικό πρωτάθλημα, όμως, ο Ολυμπιακός θα αντιμετωπίζει συνεχώς ομάδες με πολλούς παίκτες πίσω από την μπάλα, μικρές αποστάσεις και μοναδικό στόχο να καταστρέψουν τον ρυθμό.

Εκεί δεν αρκούν οι βαθιές μπαλιές, οι σέντρες και το ασταμάτητο τρέξιμο.

Χρειάζεται υπομονή, σωστή τοποθέτηση, παίκτες ανάμεσα στις γραμμές και περισσότερη κίνηση χωρίς την μπάλα. Ο Μεντιλίμπαρ δεν χρειάζεται να αλλάξει φιλοσοφία.

Χρειάζεται να προσθέσει μία δεύτερη ταχύτητα.

Η περίπτωση του Ντάνι Γκαρθία Ο Ντάνι Γκαρθία δεν είναι άχρηστος ποδοσφαιριστής.

Είναι έμπειρος, πειθαρχημένος και μπορεί να βοηθήσει όταν ο Ολυμπιακός θέλει να κρατήσει ένα αποτέλεσμα ή να αντιμετωπίσει έναν δυνατό αντίπαλο που διαθέτει ποιότητα στον άξονα.

Δεν γίνεται, όμως, να αποτελεί την απάντηση σε κάθε αγωνιστικό ερώτημα.

Όταν ο αντίπαλος περιμένει με δέκα παίκτες πίσω από την μπάλα, ένα δίδυμο Γκαρθία–Έσε προσφέρει ασφάλεια, αλλά ελάχιστη δημιουργία.

Η κυκλοφορία γίνεται προβλέψιμη, η μπάλα πηγαίνει συνεχώς στα πλάγια και οι μεσοεπιθετικοί αναγκάζονται να κατεβαίνουν πολύ χαμηλά για να συμμετέχουν στο παιχνίδι.

Σε τέτοιους αγώνες ο Έσε μπορεί να λειτουργήσει ως μοναδικό «εξάρι», έχοντας μπροστά του τον Πουέρτα, τον Τσικίνιο, τον Φρόιλερ ή ακόμη και τον Φορτούνη. Ο Ολυμπιακός δεν χρειάζεται πάντα δύο παίκτες για να προστατεύσει τα στόπερ του.

Χρειάζεται κάποιον που θα πατήσει στον χώρο ανάμεσα στη μεσαία και την αμυντική γραμμή του αντιπάλου.

Το πρόβλημα δεν είναι ο Γκαρθία.

Είναι η υπερβολική και πολλές φορές άσχετη με τις ανάγκες του αγώνα χρησιμοποίησή του. Ο Φορτούνης πρέπει να παίζει εκεί όπου μπορεί να κάνει τη διαφορά Η επιστροφή του Φορτούνη δεν έγινε για να τοποθετηθεί κοντά στη γραμμή και να κυνηγάει τον αντίπαλο μπακ σε ολόκληρο το γήπεδο.

Το δυνατό του σημείο είναι η τελευταία πάσα, η συνεργασία σε μικρό χώρο, η εκτέλεση και η δυνατότητα να ξεκλειδώνει οργανωμένες άμυνες.

Στα κλειστά παιχνίδια του πρωταθλήματος πρέπει να βρίσκεται κοντά στην περιοχή, πίσω από τον επιθετικό και με ελευθερία κινήσεων.

Δίπλα του μπορούν να υπάρχουν παίκτες με ταχύτητα και ένταση, ώστε να μην επιβαρύνεται με τρεξίματα που αφαιρούν ενέργεια από τη δημιουργία του.

Δεν χρειάζεται να παίζει σε κάθε αγώνα και σε ολόκληρο το ενενηντάλεπτο.

Χρειάζεται να παίζει στα παιχνίδια που απαιτούν το δικό του μυαλό. Ο Μπέιλι δεν αποκτήθηκε για να περιμένει στατικός Ο Μπέιλι πρέπει να παίρνει την μπάλα με χώρο μπροστά του και με όσο το δυνατόν λιγότερους αντιπάλους γύρω του.

Αν λαμβάνει συνεχώς την μπάλα με πλάτη, κοντά στη γραμμή και απέναντι σε δύο αμυντικούς, θα χαθεί μεγάλο μέρος της ποιότητάς του. Ο Ολυμπιακός πρέπει να δημιουργεί συνθήκες απομόνωσης στη δεξιά πλευρά.

Ο μπακ να κάνει την κατάλληλη κίνηση, ο κεντρικός χαφ να τραβάει αντίπαλο προς τα μέσα και ο Μπέιλι να μένει απέναντι σε έναν αμυντικό.

Εκεί μπορεί να αλλάξει ολόκληρο το παιχνίδι με μία ενέργεια.

Στην απέναντι πλευρά, ο Ζότα ή ο Ρόκα δεν πρέπει να περιμένουν απλώς τη σειρά τους.

Όταν ο Μπέιλι επιτίθεται, ο παίκτης της άλλης πλευράς πρέπει να μπαίνει στην περιοχή και να γίνεται δεύτερος επιθετικός.

Ο ένας εξτρέμ δίνει πλάτος, ο άλλος επιτίθεται στο δεύτερο δοκάρι.

Αυτός είναι ο τρόπος για να γεμίσει η περιοχή χωρίς να χαθεί η ισορροπία.

Η ζωή χωρίς τον Ελ Κααμπί Η απώλεια του Ελ Κααμπί αλλάζει ολόκληρο τον επιθετικό σχεδιασμό.

Κανένας από τους υπόλοιπους επιθετικούς δεν μπορεί να αντιγράψει ακριβώς την κίνησή του, την πίεσή του και την αποτελεσματικότητά του στην περιοχή. Ο Μεντιλίμπαρ δεν πρέπει να ψάξει για έναν… δεύτερο Ελ Κααμπί μέσα στο υπάρχον ρόστερ.

Πρέπει να προσαρμόσει τον τρόπο παιχνιδιού στα χαρακτηριστικά αυτών που διαθέτει. Ο Γιάρεμτσουκ μπορεί να λειτουργήσει περισσότερο ως σημείο αναφοράς, να κρατήσει την μπάλα και να φέρει τους εξτρέμ κοντά του. Ο Κλέιτον και ο Αρμάντο Γκονσάλες μπορούν να δώσουν διαφορετικές επιλογές, ανάλογα με τον αντίπαλο και την εξέλιξη του αγώνα.

Το σημαντικότερο είναι να μη μείνει ο επιθετικός απομονωμένος ανάμεσα στα δύο στόπερ. Ο Μπέιλι, ο Ζότα, ο Τσικίνιο και ο Φορτούνης πρέπει να πλησιάζουν περισσότερο στην περιοχή.

Τα γκολ του Ελ Κααμπί δεν γίνεται να φορτωθούν σε έναν μόνο παίκτη.

Πρέπει να μοιραστούν σε ολόκληρη τη μεσοεπιθετική γραμμή.

Σε παιχνίδια που στραβώνουν, υπάρχει και η επιλογή των δύο επιθετικών.

Δεν είναι ανάγκη ο Ολυμπιακός να συνεχίζει μέχρι το τέλος με το ίδιο 4-2-3-1, ενώ ο αντίπαλος έχει κλειστεί στην περιοχή του.

Περισσότερη ισορροπία όταν η ομάδα επιτίθεται Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα του Ολυμπιακού είναι το τι συμβαίνει όταν χάνει την μπάλα.

Πολλές φορές ανεβαίνουν ταυτόχρονα και οι δύο μπακ, οι αποστάσεις μεγαλώνουν και τα στόπερ μένουν εκτεθειμένα σε μεγάλους χώρους.

Ο κανόνας πρέπει να είναι απλός: όταν ανεβαίνει ο ένας μπακ, ο άλλος να μένει πιο χαμηλά.

Μαζί με τα δύο στόπερ να δημιουργείται μία τριάδα ασφάλειας, με τον Έσε ή τον Πουέρτα μπροστά της.

Έτσι η ομάδα θα μπορεί να πιέζει αμέσως μετά την απώλεια της μπάλας, χωρίς κάθε αντεπίθεση του αντιπάλου να μετατρέπεται σε κατάσταση πανικού.

Παράλληλα, ο Ορτέγκα και ο Κάρμο δίνουν τη δυνατότητα για πιο σωστή ανάπτυξη από πίσω.

Δεν χρειάζεται κάθε επίθεση να ξεκινά με μία βαθιά μπαλιά. Ο Ολυμπιακός μπορεί αρχικά να τραβάει τον αντίπαλο ψηλότερα και στη συνέχεια να χτυπά τον χώρο με την ταχύτητα των Μπέιλι, Ζότα και Ζέλσον.

Η βαθιά μπαλιά πρέπει να αποτελεί επιλογή.

Όχι τη μοναδική ιδέα.

Σταθερός κορμός και ξεκάθαροι ρόλοι Με τόσες μεταγραφές υπάρχει ο κίνδυνος ολόκληρος ο πρώτος γύρος να μετατραπεί σε μία συνεχή διαδικασία δοκιμών.

Αυτό ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να το επιτρέψει. Ο Μεντιλίμπαρ πρέπει να δημιουργήσει έναν κορμό δεκατεσσάρων ή δεκαπέντε ποδοσφαιριστών και γύρω από αυτόν να γίνεται η διαχείριση. Ο Ορτέγκα χρειάζεται ένα σταθερό δίδυμο στόπερ μπροστά του. Ο Κάρμο, ο Ρέτσος και ο Πιρόλα πρέπει να διεκδικήσουν τις θέσεις χωρίς κανένας να θεωρείται μόνιμος βασικός ανεξάρτητα από την απόδοσή του.

Το ίδιο ισχύει στον άξονα. Έσε, Πουέρτα, Φρόιλερ, Σιπιόνι, Γκαρθία και Τσικίνιο δεν γίνεται να παίζουν όλοι τον ίδιο ρόλο.

Ο καθένας πρέπει να ξέρει πότε και γιατί χρησιμοποιείται.

Μία λογική βάση για τα περισσότερα παιχνίδια πρωταθλήματος θα μπορούσε να είναι το 4-2-3-1, με Ορτέγκα, Σάλιακα, Ρέτσο, Κάρμο και Τικνιζάν στην άμυνα, Έσε και Πουέρτα στον άξονα, Μπέιλι και Ζότα στα άκρα, Φορτούνη ή Τσικίνιο πίσω από τον Γιάρεμτσουκ.

Δεν σημαίνει ότι αυτή η ενδεκάδα πρέπει να παίζει συνεχώς.

Δείχνει, όμως, μία πιο ισορροπημένη κατανομή ρόλων: ταχύτητα στα άκρα, δημιουργία πίσω από τον επιθετικό, ποδοσφαιριστής που προωθεί την μπάλα δίπλα στον Έσε και ποιότητα στην πρώτη ανάπτυξη.

Ο πρωταθλητής κρίνεται στα «μικρά» παιχνίδια Τα ντέρμπι θα έχουν τη δική τους σημασία, αλλά το πρωτάθλημα συνήθως χάνεται στα παιχνίδια όπου ο Ολυμπιακός έχει την μπάλα, δημιουργεί κάποιες ευκαιρίες και τελικά φεύγει με μία ισοπαλία που όλοι χαρακτηρίζουν «ατυχία». Για να επιστρέψει στην κορυφή πρέπει να μάθει να κερδίζει και όταν δεν παίζει καλά.

Να διαχειρίζεται το προβάδισμα, να εκμεταλλεύεται τις στατικές φάσεις, να έχει καθαρό μυαλό και να χρησιμοποιεί εγκαίρως τον πάγκο του.

Οι αλλαγές πρέπει να γίνονται πριν χαθεί ο έλεγχος του αγώνα και όχι μόνο όταν εμφανιστεί το πρόβλημα στον πίνακα του σκορ. Ο Μεντιλίμπαρ έχει κερδίσει με το σπαθί του τον σεβασμό και την εμπιστοσύνη του κόσμου.

Η κριτική δεν ακυρώνει όσα έχει πετύχει.

Αυτή τη χρονιά, όμως, έχει στα χέρια του ένα πολύ πιο γεμάτο και ακριβό ρόστερ.

Οφείλει να το αξιοποιήσει χωρίς εμμονές, χωρίς μόνιμες θέσεις και χωρίς να προσπαθήσει να χωρέσει όλους τους παίκτες στο ίδιο καλούπι. Ο Ολυμπιακός έχει το υλικό για να γίνει ξανά πρωταθλητής.

Έχει εμπειρία, προσωπικότητα, ταχύτητα και λύσεις σε όλες σχεδόν τις θέσεις.

Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι λιγότερη προβλεψιμότητα, περισσότερη προσαρμογή και μία ομάδα που θα ξέρει να κερδίζει με περισσότερους από έναν τρόπους. Ο Μεντιλίμπαρ δεν χρειάζεται να αλλάξει αυτό που είναι. Πρέπει απλώς να εξελίξει αυτό που ήδη δημιούργησε. #Olympiacos #OlympiacosFC #Mendilibar #Generales7 #LegendNews

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους