Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Άρης: Επιτρέπεται να χάσεις, απαγορεύεται να τα παρατάς… Η νοοτροπία ομάδας που εγκαταλείπει παιχνίδι είναι τουλάχιστον επικίνδυνη.

Τέτοιου είδους συμπεριφορές υπερκαλύπτουν κάθε μορφή κριτικής περί αγωνιστικών επιδόσεων που προηγήθηκαν ή επιλογών που δεν βγήκαν.

Αυτή η νοοτροπία αποδείχθηκε οδυνηρή βάσει της έκτασης του σκορ, θα μπορούσε να είχε εξελιχθεί και σε (ιστορικά) αρνητική.

Ακόμη κι όταν στραβώνει ένα παιχνίδι, η αποχώρηση από το γήπεδο δεν μπορεί να είναι επιλογή.

Είναι συνέπεια λανθασμένης αντίληψης και κουλτούρας η οποία πρέπει να ξεριζωθεί με κάθε κόστος.

Αγωνιστικά, ο Μιχάλης Γρηγορίου χαρακτήρισε δυσαναπλήρωτο το κενό του Φαμπιάνο Λέισμαν. Προφανώς.

Μια ομάδα που ισχυρίζεται ότι ακολουθεί την ποδοσφαιρική αλφαβήτα δεν επιτρέπεται να ξεκινά σεζόν και να μην έχει (καν) τρίτο στόπερ.

Δηλαδή οι άλλοι είναι ανόητοι κι έχουν τουλάχιστον τέσσερις; Και ο Φαμπιάνο δεν είναι παιδαρέλι, σε τρεις μήνες κλείνει τα 35 με τη γνωστή ευπάθειά στους προσαγωγούς/κοιλιακούς, έχει και το αιμάτωμα που «κληρονόμησε» από τον αγώνα με τον ΟΦΗ.

Πέρυσι αγωνίστηκε στα 21 από τα 32 παιχνίδια Πρωταθλήματος.

Πρόπερσι έπαιξε στα 23 από τα 32, επτά απουσίες μέτρησε και στους αγώνες της κανονικής διάρκειας της σεζόν 2023-24. Δεν έτυχε δηλαδή… Γι’ αυτό δεν μου φταίει ο Φρέντρικ Γένσεν ο οποίος έχασε τον Βάργκας στη φάση του δεύτερου τέρματος.

Εσωτερικός μέσος είναι ο Φινλανδός, ενίοτε παίζει και στο δεξί άκρο της επίθεσης. Στον Άρη, από το καλοκαίρι, βαφτίστηκε κεντρικός αμυντικός ελλείψει άλλης λύσης και στη Νέα Φιλαδέλφεια συνέθεσε δίδυμο με τον Μπόσκο Σούταλο.

Το τελευταίο επίσημο παιχνίδι του Κροάτη ήταν στα μέσα του περασμένου Μάη.

Το καλοκαίρι, έχασε το μεγαλύτερο μέρος της προετοιμασίας λόγω τραυματισμού και για την ακρίβεια ενσωματώθηκε στην πρώην ομάδα του στις 8 του Αυγούστου. Ο Χόνγκλα Η εστίαση στους κεντρικούς αμυντικούς αποτελεί όμως και τη μεγαλύτερη παγίδα γιατί το πρόβλημα ήταν συνολικά στον άξονα.

Και οι δύο στόπερ ήταν συνεχώς εκτεθειμένοι από την ώρα που μπήκε στο παιχνίδι ο Μάρτιν Χόνγκλα.

Η ομάδα κόπηκε στα δύο.

Χάθηκε κάθε ισορροπία και αντί μιας σωστής ανάγνωσης του παιχνιδιού, ο Άρης αναλώθηκε σ’ ένα αφελές τρόπο παιχνιδιού αφήνοντας μεγάλα κενά στη μεσοαμυντική γραμμή του.

Λάθος του Καμερουνέζου στο τρίτο γκολ, το ίδιο και στο πέμπτο. Ο Μιχάλης Γρηγορίου προσπαθεί να τον βοηθήσει να βρει αγωνιστικό ρυθμό και ο Καμερουνέζος εξελίχθηκε σε αδύναμος κρίκος της ομάδας καθώς ο Ούρος Ράσιτς, μετά από ένα σημείο, μπαΐλντισε.

Όλες οι παρεμβάσεις του Μιχάλη Γρηγορίου είχαν επιθετική χροιά, σαν αυτή του Ότμαν Μπουσαΐντ τη στιγμή που η ομάδα του χώλαινε στον άξονα και χρειαζόταν έναν παίκτη με μεγαλύτερο κορμί και καλύτερη ανασταλτική ικανότητα.

Αντιθέτως, βάσει και της εικόνας του αγώνα, ήταν σωστές αυτές στο ξεκίνημα του δεύτερου μέρους. Ο Κριστιάν Κουαμέ έδωσε τρεξίματα, πίεση και χάλασε τον άξονα της ΑΕΚ για 15-17 λεπτά καθώς ο Παλάσιος αν και χρησιμοποιήθηκε και πάλι σε πλευρά που δεν του ταιριάζει, ήταν αρκετά δραστήριος. Ο Μιχάλης Γρηγορίου προανήγγειλε συζήτηση με τους ποδοσφαιριστές του για την κάκιστη αντίδρασή τους μετά το δεύτερο γκολ.

Είναι απαραίτητο να γίνει.

Αυτή η αποχώρηση από το γήπεδο δεν πρέπει να περάσει αλόγιστα.

Όπως πρέπει να απασχολήσει η παθητική συμπεριφορά του πρώτου 25λεπτου όπου η κατοχή μπάλας πλησίασε στο 80% για την ΑΕΚ παράλληλα των λανθασμένων αποφάσεων σε παιχνίδι επιθετικής μετάβασης.

Ναι, στην κουβέντα μπορεί να μπει και η συμπεριφορά της ομάδας από το 30’ έως και το 60’. Εκεί που ισορρόπησε το παιχνίδι και θα μπορούσε να είχε ισοφαρίσει αν ο Γιάννης Γιαννιώτας έκανε μια απλή πάσα στον Τίνο Καντεβέρε, στα τελειώματα του ημιχρόνου.

Όταν όμως στα 2/3 του παιχνιδιού δεν είσαι αυτός που οφείλεις και παράλληλα εμφανίζεις τόσα κενά στον άξονα, το ημίωρο της καλής παρουσίας είναι η τελευταία ανάμνηση που μπορείς να έχεις από αυτό το παιχνίδι. Βασίλης Βλαχόπουλος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους