ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ Το Αυτεξούσιο, η Χριστολογική Αλήθεια των Θελημάτων και η Μετάβαση από το Τεχνητό Σημάδι στο Πνευματικό Χάραγμα μέσω της Αντίχριστης Δικτατορίας ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η...
ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ Το Αυτεξούσιο, η Χριστολογική Αλήθεια των Θελημάτων και η Μετάβαση από το Τεχνητό Σημάδι στο Πνευματικό Χάραγμα μέσω της Αντίχριστης Δικτατορίας ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η Πνευματική Ουσία των Εσχάτων Η παρούσα μελέτη αποτελεί την οριστική, δογματική και εσχατολογική θεμελίωση της αλήθειας των Εσχάτων, όπως αυτή παραδίδεται αυθεντικά από την Αγία Γραφή και την καθαρή ορθόδοξη αγιοπατερική γραμμή: Το πραγματικό σφράγισμα της Αποκάλυψης είναι μια καθαρά πνευματική, δογματική και υπαρξιακή κατάσταση (αμετανόητη στάση), η οποία ενεργοποιείται αποκλειστικά και μόνο όταν ο άνθρωπος θαυμάσει τον Πλάνο.
Κάθε εξωτερικό, τεχνητό ή μηχανικό στοιχείο (κάρτες, έγγραφα, ψηφιακά συστήματα, ταυτότητες) αποτελεί απλώς το «σημάδι της εποχής» και παραμένει πνευματικά νεκρό και ανίκανο να βλάψει την ψυχή, αν δεν υπάρξει η ελεύθερη συγκατάθεση της καρδιάς μέσω του θαυμασμού.
Στην πνευματική ζωή το μηχανικό χάραγμα δεν μετράει καθόλου, διότι η σωματική ή θεσμική βία δεν μπορεί να καταργήσει την προσωπική ευθύνη και το αυτεξούσιο που μας χάρισε ο Δημιουργός.
Αν ίσχυε το αντίθετο, θα κολάζονταν άδικα ακόμα και οι μικροί που δεν ξέρουν τι τους γίνεται, πράγμα που προσβάλλει τη Δικαιοσύνη του Θεού . ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1: Τα Γραφικά Θεμέλια της Πνευματικής Αναμέτρησης 1. Το Σφράγισμα του Θεού στο Μυαλό / Μέτωπο (Αποκάλυψη 7:3) «λέγων· Μὴ ἀδικήσητε τὴν γῆν μήτε τὴν θάλασσαν μήτε τὰ δένδρα, ἄχρις οὗ σφραγίσωμεν τοὺς δούλους τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν.» Πριν επιτραπεί οποιαδήποτε κρίση στη γη, ο Θεός θέτει ως θεμέλιο την πρόνοια για τους πιστούς Του, σφραγίζοντας μόνο το μέτωπο (το μυαλό). Στην Ορθόδοξη Πατερική γραμματεία, το μέτωπο συμβολίζει τον «νούν», το κέντρο της ύπαρξης και τον ηγεμόνα των παθών. Ο Θεός σφραγίζει το μυαλό επειδή εκεί κρίνεται η σωτηρία: όσοι θα μείνουν καθαροί, θα το καταφέρουν επειδή ο νους τους θα είναι φωτισμένος και δεν θα «μαγευτεί» (δεν θα θαυμάσει) τα αντίχριστα έργα ως σωτηρία.
Η μάχη των εσχάτων δεν είναι τεχνολογική, αλλά μάχη για την πνευματική κυριότητα και την καθαρότητα του ανθρώπινου νου. 2. Η Ψυχολογία της Απάτης: «Απλά θα τον θαυμάσουν τον Πλάνο» (Αποκάλυψη 13:3-4, 8) «...καὶ ἐθαυμάσθη ἐν ὅλῃ τῇ γῇ ὀπίσω τοῦ θηρίου, καὶ προσεκύνησαν τῷ δράκοντι τῷ δεδωκότι τὴν ἐξουσίαν τῷ θηρίῳ, καὶ προσεκύνησαν τῷ θηρίῳ λέγοντες· Τίς ὅμοιος τῷ θηρίῳ; τίς δύναται πολεμῆσαι μετ' αὐτοῦ;» Η Αγία Γραφή χρησιμοποιεί τη λέξη «ἐθαυμάσθη» για να δείξει ότι η ανθρωπότητα απλά θα θαυμάσει τον Πλάνο.
Δεν θα υπάρξει σωματική βία ή εξαναγκασμός. Ο Αντίχριστος θα εμφανιστεί ως ένας χαρισματικός παγκόσμιος ηγέτης, ένας επίγειος ψεύτικος μεσσίας.
Θα παρουσιάσει μια τόσο ελκυστική και «ιδανική» εικόνα, που ο κόσμος θα τον ακολουθήσει από καθαρό θαυμασμό.
Ο θαυμασμός αυτός είναι που μετατρέπει την εξωτερική κατάσταση σε πνευματική απώλεια.
Το χάραγμα (Αποκάλυψη 14:9) πηγαίνει πάντα μαζί με την προσκύνηση και τον θαυμασμό του θηρίου· δεν υφίσταται το ένα χωρίς το άλλο. 3. Το «Ποίει Πάντας» ως Σημάδι της Εποχής (Αποκάλυψη 13:16-17) «καὶ ποιεῖ πάντας, τοὺς μικροὺς καὶ τοὺς μεγάλους... ἵνα δώσωσιν αὐτοῖς χάραγμα ἐπὶ τῆς χειρὸς αὐτῶν τῆς δεξιᾶς ἢ ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν, καὶ ἵνα μή τις δύνηται ἀγοράσαι ἢ πωλῆσαι εἰ μὴ ὁ ἔχων τὸ χάραγμα...» Όλοι θα ζουν μέσα στο σύστημα: Η λειτουργία της κοινωνίας θα είναι τέτοια που όλοι οι άνθρωποι —μικροί και μεγάλοι— θα είναι αναγκασμένοι να ζουν μέσα σε αυτό το εξωτερικό σύστημα καθημερινά, καθώς δεν θα υπάρχει καμία εναλλακτική δυνατότητα επίγειας λειτουργίας εκτός αυτού . Όπως δίδαξε ο Άγιος Γαβριήλ της Γεωργίας, όλοι θα ζουν μέσα σε αυτό και δεν θα μπορούν να ζήσουν εκτός . Όχι για λιμοκτονία: Το εδάφιο αυτό δεν αναφέρεται σε μια τεχνητή λιμοκτονία, σε έναν εκβιασμό για την τροφή ή σε μια δυτικού τύπου θεωρία οικονομικής καταπίεσης.
Σημάδι της Εποχής: Η αναφορά στο «αγοράσαι ἢ πωλῆσαι» δίνεται από την Αγία Γραφή αποκλειστικά ως ένα ξεκάθαρο πνευματικό σημάδι της εποχής.
Σκοπός του σημαδιού αυτού είναι να αναγνωρίσουν οι πιστοί τους καιρούς, ώστε να μην παρασυρθούν, να μην εντυπωσιαστούν και να μην θαυμάσουν τα αντίχριστα επιτεύγματα ως «σωτηρία». ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2: Το Εξωτερικό Σημάδι και η Μετάβαση στο Πνευματικό Χάραγμα 1. Άγιος Εφραίμ ο Σύρος: Το Εξωτερικό «Βαστάζουσιν» μέσω της Τυραννίας «Διότι τοιούτον τρόπο χρησιμοποιεί ο τύραννος, ώστε όλοι να βαστάζουσιν το σημάδι του, πριν έρθει να απαιτήσει τα σύμπαντα…» Η ορθή ερμηνεία του Αγίου Εφραίμ ξεκαθαρίζει τη σειρά των γεγονότων και τη φύση της τυραννίας: Αντίχριστη Δικτατορία με τρόπο: Η βία του κράτους των εσχάτων δεν σημαίνει ότι θα δέσει σωματικά τα χέρια και τα πόδια των ανθρώπων.
Η τυραννία του είναι θεσμική: απλά δεν θα δίνει δεύτερη, εναλλακτική, χρηστή επιλογή διαβίωσης . Το Τεχνητό Σημάδι προηγείται εξωτερικά: Λόγω αυτού του ολοκληρωτικού κοινωνικού αποκλεισμού, οι άνθρωποι ήδη θα βαστάζουν εξωτερικά το τεχνητό σημάδι (τις κάρτες, τις ταυτότητες, τα έγγραφα, τα ψηφιακά συστήματα) , προκειμένου να ανταποκριθούν στις ανάγκες της καθημερινότητας, καθώς «το άλλο όλοι το έχουν». Αυτό περιλαμβάνει αναγκαστικά και τους «μικρούς» που δεν έχουν επίγνωση . Η Αξίωση της Θεότητας χωρίς εξαναγκασμό: Όταν ο τύραννος έρχεται «να απαιτήσει τα σύμπαντα», σημαίνει ότι θα εγείρει την αξίωση να πάρει τη θέση του Δημιουργού . Δεν θα ζητήσει τίποτα με το ζόρι, διότι στην πνευματική ζωή η βία και το μηχανικό χάραγμα δεν μετράνε.
Επειδή οι άνθρωποι θα είναι ήδη εξαρτημένοι από το εξωτερικό τεχνητό σύστημα, ο Πλάνος θα στηριχθεί αποκλειστικά στη γοητεία του.
Μόλις τον θαυμάσουν, το εξωτερικό, τεχνητό σημάδι ενεργοποιείται πλέον ως πνευματικό χάραγμα και απώλεια. 2. Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης: Η Αμετανόητη Στάση του Συστήματος «Όποιος υποστηρίζει ένα αντίχριστο σύστημα συντασσόμενος μαζί του, αυτοπροσδιοριζόμενος πλέον μέσα από αυτό… θεωρείται σφραγισμένος, ασχέτως αν δεν έχει λάβει το τελικό σφράγισμα». Το πραγματικό χάραγμα είναι η αμετανοησία.
Όταν κάποιος συμβιβάζεται, στηρίζει, εγκλωβίζεται και «αυτοπροσδιορίζεται» μέσα από το «θηρίο σύστημα» αξιών, φτάνει σε μια κατάσταση πλήρους πνευματικής πώρωσης, όπου πλέον δεν θέλει και δεν μπορεί να μετανοήσει . Αυτός ο σκοτασμός του νου είναι το ίδιο το χάραγμα στην πράξη.
Το τελικό, φυσικό χάραγμα θα είναι απλώς η εξωτερική επικύρωση μιας εσωτερικής προδοσίας και πνευματικής πώρωσης που έχει ήδη συντελεστεί μέσα στην καρδιά μέσω του θαυμασμού . ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3: Το Δογματικό Θεμέλιο – Το Αυτεξούσιο, η 6η Οικουμενική Σύνοδος και η Διάκριση των Θελημάτων Η Χριστολογική αλήθεια, όπως διατυπώθηκε από τον Άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή ΚΑΙ επικυρώθηκε από την 6η Οικουμενική Σύνοδο (680-681 μ.Χ.) , αποτελεί το ακλόνητο δογματικό θεμέλιο που εξηγεί τη φύση του αυτεξουσίου μέσα από τη διάκριση μεταξύ φυσικού (θέλησις) και γνωμικού (γνώμη) θελήματος. │ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΑΥΤΕΞΟΥΣΙΟ │ │ ▼ ▼ │ ΦΥΣΙΚΟ ΘΕΛΗΜΑ (Θέλησις)│ │ ΓΝΩΜΙΚΟ ΘΕΛΗΜΑ (Γνώμη) │ │ • Έμφυτη δύναμη της │ │ • Προσωπικός τρόπος │ │ φύσης προς το αγαθό │ │ επιλογής & απόφασης │ │ • Δώρο του Δημιουργού │ │ • Εκεί κρίνεται η │ │ • Δεν καταστρέφεται από │ │ συγκατάθεση & η │ │ κανένα εξωτερικό │ │ πνευματική πτώση │ │ σύστημα │ │ • Ενεργοποιείται ΜΟΝΟ │ │ με τον θαυμασμό │ 1. Τι είναι το Φυσικό Θέλημα (Θέλησις) Το φυσικό θέλημα είναι η δύναμη της θέλησης που είναι ριζωμένη μέσα στην ίδια την ανθρώπινη φύση.
Είναι το δώρο που έδωσε ο Θεός στον άνθρωπο κατά τη Δημιουργία και ανήκει σε όλους τους ανθρώπους εξίσου, ως συστατικό στοιχείο του «κατ' εικόνα». Χαρακτηριστικά: Είναι η έμφυτη τάση της φύσης μας να επιθυμεί το καλό, τη ζωή, την επιβίωση, την κοινωνία με τον Θεό. Ακαταπάτητη Φύση: Κανένα εξωτερικό «θηρίο σύστημα» και καμία τεχνητή παρέμβαση δεν μπορεί να καταστρέψει το φυσικό θέλημα.
Η έμφυτη τάση της ψυχής να ζητά τον Θεό παραμένει αλώβητη, διότι είναι πλασμένη από τον Δημιουργό.
Η σχέση με τον Χριστό: Η 6η Οικουμενική Σύνοδος διακήρυξε ότι ο Χριστός είχε δύο φυσικές θελήσεις και ενέργειες (τη θεϊκή και την ανθρώπινη) . Ως τέλειος άνθρωπος, ο Χριστός είχε πλήρες και ελεύθερο ανθρώπινο φυσικό θέλημα, το οποίο ήταν πάντα καθαρό και σε απόλυτη αρμονία με το θείο Του θέλημα. 2. Τι είναι το Γνωμικό Θέλημα (Γνώμη) Το γνωμικό θέλημα δεν είναι κομμάτι της φύσης, αλλά ο τρόπος με τον οποίο το κάθε συγκεκριμένο ανθρώπινο πρόσωπο (η προσωπικότητα) επιλέγει ελεύθερα να χρησιμοποιήσει τη φύση του.
Είναι η διαδικασία της σκέψης, της κρίσης, της ζύγισης των επιλογών και, τελικά, της υπαρξιακής απόφασης. Χαρακτηριστικά: Εξαιτίας της πτώσης, το γνωμικό θέλημα του ανθρώπου συχνά μπερδεύεται, παρασύρεται από τις αισθήσεις και επιλέγει το ψεύτικο, επίγειο καλό αντί για το αληθινό.
Η σχέση με τον Χριστό: Ο Χριστός δεν είχε γνωμικό θέλημα. Ως Θεάνθρωπος, δεν χρειαζόταν να διστάσει, να σκεφτεί ή να διαλέξει ανάμεσα στο καλό και το κακό.
Ήξερε και έπραττε πάντα, αυθόρμητα, το απόλυτο αγαθό. 3. Πώς το Γνωμικό Θέλημα κλειδώνει το Αυτεξούσιο ενάντια στη Βία Η διάκριση αυτή αποδεικνύει γιατί η σωτηρία ή η απώλεια κρίνεται αποκλειστικά στη γνώμη (στην προσωπική απόφαση) και γιατί το μηχανικό χάραγμα δεν μετράει: Η ευθύνη της Γνώμης: Όταν ο άνθρωπος απλά θα θαυμάσει τον Πλάνο, αυτή η πράξη του θαυμασμού είναι μια καθαρή κίνηση του γνωμικού του θελήματος.
Ο νους παρασύρεται από τη γοητεία της επίγειας σωτηρίας και επιλέγει να εμπιστευτεί την απάτη.
Η βία είναι πνευματικά ανίσχυρη: Αν η αντίχριστη δικτατορία επιβάλει το τεχνητό της σύστημα στερώντας τη 2η χρηστή επιλογή, επηρεάζει τις εξωτερικές συνθήκες διαβίωσης.
Δεν μπορεί όμως να αγγίξει το γνωμικό θέλημα.
Αν η γνώμη (η θέληση) του ανθρώπου λέει «Όχι, εγώ ανήκω στον Χριστό», τότε το εξωτερικό, τεχνητό σημάδι παραμένει πνευματικά νεκρή τεχνολογία και δεν ενεργεί πάνω του, ακριβώς επειδή το μηχανικό χάραγμα στερείται πνευματικής υπόστασης.
Η αμετανόητη πώρωση: Το πραγματικό χάραγμα συμβαίνει όταν το γνωμικό θέλημα ταυτιστεί ολοκληρωτικά με το «θηρίο σύστημα», οδηγώντας στην πλήρη αμετανόησία.
Ο άνθρωπος πλέον δεν θέλει να μετανοήσει, επειδή η γνώμη του έχει αγαπήσει το σκοτάδι.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4: Η Σύγχρονη Αγιοπατερική Μαρτυρία 1. Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης: Το Παράδειγμα του «Αντίχριστου Διαβατηρίου» Ο Άγιος Πορφύριος αντιμετώπιζε το θέμα με απόλυτη πνευματική ελευθερία, τονίζοντας: «Για μας τους Χριστιανούς, όταν βιώνουμε τον Χριστό, δεν υπάρχει Αντίχριστος» . Χρησιμοποιούσε το παράδειγμα του ποτηριού: αν το ποτήρι είναι γεμάτο νερό (Χριστό), ό,τι εξωτερικό και να πέσει μέσα, χάνεται.
Για να γκρεμίσει τον εσχατολογικό φόβο γύρω από τα εξωτερικά σύμβολα, έδωσε το περίφημο παράδειγμα με το διαβατήριο: Ανέφερε ότι ο Πατριάρχης είχε πάει στην Τουρκία με ένα διαβατήριο που έφερε ως έμβλημα την ημισέληνο.
Εξήγησε ότι οι Πατέρες της Εκκλησίας μετά την εμφάνιση του Μωάμεθ ονόμαζαν την ημισέληνο σύμβολο του Αντιχρίστου. «Μήπως αυτό σημαίνει ότι ο Πατριάρχης μας είναι ο Αντίχριστος επειδή το διαβατήριό του έχει το σύμβολο του Αντιχρίστου; Όχι, παιδί μου, όχι! Μην περιορίζεις τόσο πολύ το Ευαγγέλιο!» Με αυτό το παράδειγμα, ο Άγιος Πορφύριος απέδειξε ότι τα εξωτερικά έγγραφα, οι σφραγίδες και τα διαβατήρια των αντίθεων συστημάτων δεν μολύνουν τον Χριστιανό, διότι «το άλλο όλοι το έχουν» για τις ανάγκες της κοινωνικής ζωής.
Αν η καρδιά είναι γεμάτη Χριστό, κανένα εξωτερικό σχήμα δεν μπορεί να της κάνει κακό. 2. Άγιος Γαβριήλ της Γεωργίας: «Χωρίς τη θέληση, δεν ενεργεί» Ο Άγιος Γαβριήλ, ο οποίος έζησε, ομόλογησε και αγίασε μέσα στο αντίθεο σοβιετικό καθεστώς, επιβεβαίωσε με απόλυτο τρόπο τη θέση για το αυτεξούσιο και τη γνώμη: Δίδαξε ξεκάθαρα ότι το χάραγμα δεν θα έχει καμία απολύτως ισχύ και δεν θα ενεργεί πάνω σε εκείνον τον άνθρωπο που δεν το θέλει εσωτερικά.
Ακόμα κι αν το επιβάλουν μέσω του ολοκληρωτικού αποκλεισμού, αν η καρδιά δεν συναινέσει και παραμείνει πιστή στον Χριστό, το χάραγμα είναι πνευματικά ανενεργό . Ο Άγιος Γαβριήλ συμπλήρωνε ότι «ο Αντίχριστος θα αποκαλυφθεί σε εκείνους που έχουν την πίστη στην καρδιά τους· όσοι έχουν την πίστη μόνο στο μυαλό (ως ξερή, εξωτερική γνώση) θα τον ακολουθήσουν». Επιβεβαίωσε επίσης ότι όλοι οι άνθρωποι θα είναι αναγκασμένοι να ζουν μέσα στις δομές του συστήματος αυτού, χωρίς αυτό να σημαίνει απώλεια, αν η θέλησή τους (το γνωμικό θέλημα) δεν συναινεί στον θαυμασμό του Πλάνου . ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5: Η Ιστορική Πραγματικότητα των Αντίθεων Συστημάτων Η ιστορία της Εκκλησίας δείχνει ότι αντίχριστα και αντίθεα συστήματα, καθώς και μορφές εξωτερικών «σφραγισμάτων», υπήρχαν πάντοτε, χωρίς αυτό να εμποδίσει την αγιότητα των πιστών, καθώς «το άλλο όλοι το έχουν». Η Επίγεια Ζωή του Χριστού: Ο ίδιος ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός έζησε, απογράφηκε και φορολογήθηκε κάτω από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, ένα σύστημα ειδωλολατρικό που λάτρευε τον Αυτοκράτορα ως θεό. Οι Λίβελοι των Πρώτων Αιώνων: Κατά τους διωγμούς, οι Ρωμαίοι απαιτούσαν από τους Χριστιανούς να λάβουν έγγραφα πιστοποίησης θυσίας στα είδωλα (libelli). Όποιος δεν το είχε, δεν μπορούσε να ζήσει κοινωνικά.
Αυτό αποτέλεσε την απόλυτη ιστορική προτύπωση του εξωτερικού χαράγματος.
Άγιοι σε Αντίχριστα Καθεστώτα: Εκατομμύρια Άγιοι (όπως οι Νεομάρτυρες στην Τουρκοκρατία ή οι Ρώσοι Νέοι Ομολογητές στο σοβιετικό καθεστώς) αναγκάστηκαν να φέρουν έγγραφα, σφραγίδες και διαπιστευτήρια ολοκληρωτικών, αντίθεων συστημάτων για να λειτουργήσουν κοινωνικά.
Ωστόσο, αγίασαν.
Η εξωτερική τους καταγραφή σε ένα αντίθεο σύστημα δεν αλλοίωσε την ψυχή τους, διότι η καρδιά τους και η ομολογία τους ανήκαν απαρέγκλιτα στον Χριστό.
Δεν παρέδωσαν το αυτεξούσιό τους (το γνωμικό τους θέλημα) στο πνεύμα του συστήματος, διότι δεν θαύμασαν εκείνα τα συστήματα ως σωτηρία.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6: Βιβλική Τεκμηρίωση με Απόλυτα Εδάφια (100% Απόδειξη) Η ίδια η Αγία Γραφή (Παλαιά και Καινή Διαθήκη) επιβεβαιώνει 100% ότι ο Θεός κρίνει τον άνθρωπο αποκλειστικά βάσει της ελεύθερης γνώμης και προαίρεσής του, καθιστώντας σαφές ότι το μηχανικό χάραγμα στερείται πνευματικής ισχύος: 1. Το Χάραγμα απαιτεί Συνειδητή Λατρεία και Θαυμασμό Αποκάλυψη 14:9-10: «Εἴ τις προσκυνεῖ τὸ θηρίον καὶ τὴν εἰκόνα αὐτοῦ, καὶ λαμβάνει χάραγμα ἐπὶ τοῦ μετώπου αὐτοῦ ἢ ἐπὶ τὴν χεῖρα αὐτοῦ, καὶ αὐτὸς πίεται ἐκ τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τοῦ Θεοῦ...» Απόδειξη: Η χρήση του συνδέσμου «ΚΑΙ» δείχνει ότι η απώλεια έρχεται όταν το εξωτερικό σημάδι συνδυαστεί με την πνευματική προσκύνηση.
Αποκάλυψη 19:20: «...ἐπλάνησε τοὺς λαβόντας τὸ χάραγμα τοῦ θηρίου καὶ τοὺς προσκυνούστας τῇ εἰκόνι αὐτοῦ...» 2. Η Έλλειψη Επιλογής και η Ανίσχυρη Ύλη Β΄ Κορινθίους 9:7: «ἕκαστος καθὼς προαιρεῖται τῇ καρδίᾳ, μὴ ἐκ λύπης ἢ ἐξ ἀνάγκης· ἱλαρὸν γὰρ δότην ἀγαπᾷ ὁ Θεός.» Απόδειξη: Ό,τι γίνεται «εξ ανάγκης» λόγω μιας αντίχριστης δικτατορίας στερούμενης επιλογών, δεν βαρύνει πνευματικά τον άνθρωπο. Α΄ Κορινθίους 8:8: «βρῶμα δὲ ἡμᾶς οὐ παρίστησι τῷ Θεῷ· οὔτε γὰρ ἐὰν φάγωμεν περισσεύομεν, οὔτε ἐὰν μὴ φάγωμεν ὑστερούμεθα.» Ρωμαίους 8:35, 39: «Τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ; θλῖψις ἢ στενοχωρία ἢ διωγμὸς ἢ λιμὸς ; οὔτε τις κτίσις ἑτέρα δυνήσεται ἡμᾶς χωρίσαι...» 3. Το Παράδειγμα των Ειδωλοθύτων (Α΄ Κορινθίους 10:25-27) Όταν οι ειδωλολάτρες άρχοντες ράντιζαν κρυφά όλα τα τρόφιμα στην αγορά με αίμα θυσιών στερώντας άλλη επιλογή από τους Χριστιανούς, ο Απόστολος Παύλος έδωσε εντολή: «Πᾶν τὸ ἐν μακέλλῳ πωλούμενον ἐσθίετε μηδὲν ἀνακρίνοντες διὰ τὴν συνείδησιν...» Απόδειξη: Η αναγκαστική εξωτερική χρήση των δομών μιας αντίθεης κοινωνίας δεν μολύνει τη συνείδηση.
Μολύνεται μόνο όποιος καθίσει στο τραπέζι των ειδώλων με σκοπό να τα θαυμάσει και να τα λατρέψει. 4. Η Προστασία των «Μικρών» και η ΆγνοιαΜατθαίος 18:3 & 10: «...ἐὰν μὴ στραφῆτε καὶ γένησθε ὡς τὰ παιδία, οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν.
Ὁρᾶτε μὴ καταφρονήσητε ἑνὸς τῶν μικρῶν τούτων...» Λουκάς 23:34: «ὁ δὲ Ἰησοῦς ἔλεγε· Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς· οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι.» Απόδειξη: Ο Θεός δεν καταδικάζει ποτέ την άγνοια των μικρών ή όσων δεν έχουν επίγνωση, αλλά τη συνειδητή, ελεύθερη και αμετανόητη προδοσία της γνώμης.
Το μηχανικό χάραγμα στερείται πνευματικού βάρους. ΤΕΛΙΚΟ ΚΑΙ ΟΡΙΣΤΙΚΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Το Χάραγμα ενεργοποιείται ΜΟΝΟ με τον θαυμασμό: Το πραγματικό σφράγισμα είναι πνευματικό και ταυτίζεται με την εθελούσια αιχμαλωσία του ανθρώπου στο «θηρίο σύστημα» και την οριστική, αμετανόητη στάση του (την πώρωση της γνώμης). «Το άλλο όλοι το έχουν»: Τα εξωτερικά, τεχνητά και κοινωνικά συστήματα καταγραφής (διαβατήρια, κάρτες, τεχνολογίες) υπήρχαν και θα υπάρχουν πάντα για τις ανάγκες της επίγειας ζωής.
Είναι μια πνευματικά νεκρή τεχνολογία, την οποία φέρουν αναγκαστικά όλοι, χωρίς αυτό να παράγει αυτόματη πνευματική αλλοίωση. Η Φύση της Τυραννίας: Πρόκειται για μια «δικτατορία με τρόπο», η οποία στερεί κάθε άλλη εναλλακτική χρηστή επιλογή διαβίωσης . Οι άνθρωποι αναγκάζονται να βαστάζουν εξωτερικά το τεχνητό σημάδι λόγω αυτού του αποκλεισμού . Μόλις όμως θαυμάσουν τον Πλάνο, τότε η εξωτερική αυτή κατάσταση μετατρέπεται σε πνευματικό χάραγμα και απώλεια.
Τα εδάφια της Αποκάλυψης είναι Σημάδια: Τα όσα περιγράφονται για την αγορά και την πώληση δεν αποτελούν απειλή λιμοκτονίας, αλλά είναι πνευματικοί δείκτες των καιρών, ώστε οι Χριστιανοί να αναγνωρίσουν την εποχή, να κρατήσουν το μυαλό τους καθαρό και να μην θαυμάσουν τα αντίχριστα έργα ως «σωτηρία». Η σωτηρία κρίνεται στο Μυαλό (Μέτωπο) και στο Αυτεξούσιο: Όπως διακήρυξε η 6η Οικουμενική Σύνοδος και βεβαίωσαν οι Άγιοι Πορφύριος και Γαβριήλ , ο Θεός σφραγίζει το μυαλό για να διατηρήσει την πνευματική διάκριση του ανθρώπου.
Χωρίς την ελεύθερη συγκατάθεση του γνωμικού θελήματος (της γνώμης) μέσω του θαυμασμού, καμία εξωτερική, τεχνητή σφραγίδα δεν μπορεί να αγγίξει τον άνθρωπο, καθώς το μηχανικό χάραγμα δεν μετράει καθόλου στην πνευματική οικονομία και δικαιοσύνη του Θεού .
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους