Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κόκκινα Δάνεια : Πάρτυ ισχυρών με το λογαριασμό στον Έλληνα φορολογούμενο και την πολιτεία εκκωφαντικά απούσα.

Ένα από τα μεγαλύτερα ζητήματα που έχουν προκύψει στην Ελληνική κοινωνία ως απόρροια της οικονομικής κρίσης και των μνημονίων είναι αυτό των κόκκινων (μη εξυπηρετούμενων) δανείων καθώς πολλοί συμπολίτες μας είχαν διαμορφώσει τον τρόπο ζωής καθώς και τις υποχρεώσεις τους σύμφωνα με την πρότερη οικονομική τους κατάσταση.

Και βεβαίως η οικονομική κρίση έφερε τα πάνω κάτω.

Πάμε όμως να δούμε εν τάχει πως φτάσαμε στο σήμερα και πάνω από 700000 ακίνητα Ελλήνων πολιτών έχουν περάσει στα χέρια των γνωστών μας πλέον funds από τις τράπεζες.

Το 2015 η τότε κυβέρνηση του Σύριζα φέρνει το νόμο 4354/2015 όπου δημιουργεί το θεσμικό πλαίσιο για τις εταιρίες διαχείρισης απαιτήσεων (τους μετέπειτα servicers), τις εταιρίες απόκτησης απαιτήσεων και κυρίως τη δυνατότητα πώλησης και μεταβίβασης μη εξυπηρετούμενων δανείων σε ειδικές εταιρίες και επενδυτικά κεφάλαια.

Δόθηκε δηλαδή η δυνατότητα στις τράπεζες να μπορούν να πωλούν και να μεταβιβάζουν απαιτήσεις από δάνεια που βρίσκονται σε καθυστέρηση άνω των 90 ημερών.

Κι εδώ ξεκινάει το πραγματικό πάρτυ κερδοσκοπίας εις βάρος των Ελλήνων.

Αρχικά οι τράπεζες πούλησαν τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια σε αγνώστου ταυτότητας και μετοχικής σύνθεσης οντότητες οι οποίες δεν υπόκεινται σε κανενός είδους έλεγχο.

Και το κορυφαίο: τα έδωσαν κοψοχρονιά έως και στο 10% της αρχικής τους αξίας.

Και το ερώτημα που δεν έχει απαντηθεί πειστικά από καμία κυβέρνηση τόσο του Σύριζα όσο και της Νέας Δημοκρατίας που συνεχίζει να επιτρέπει την κερδοσκοπία εις βάρος των Ελλήνων με αμείωτους ρυθμούς είναι γιατί δεν επετράπει από τις τράπεζες στους δικαιούχους να αγοράσουν το δάνειό τους στην τιμή που το αγόρασαν τα funds; Το ερώτημα είναι ρητορικό καθώς μιλάμε για ένα προαποφασισμένο παιχνίδι κερδοσκοπίας εις βάρος των ανυπεράσπιστων Ελλήνων.

Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι οι καταγγελίες για τριγωνικές συναλλαγές με τις τράπεζες αλλά και συμμετοχή τραπεζιτών μέσα στα μετοχολόγια των funds δίνουν και παίρνουν.

Από την άλλη οι servicers με την ανοχή της πολιτείας χρησιμοποιούν καταχρηστικές μεθόδους και μεθόδους εκφοβισμού προς τους ανυπεράσπιστους οφειλέτες προκειμένου να εξασφαλίσουν το μεγαλύτερο κέρδος γι’ αυτούς στη λογική ‘όπου σε πιάσουν’. Χαρακτηριστικές είναι οι καταγγελίες οφειλετών για ποσό δόσης που ενώ πληρωνόταν κανονικά έρχεται το fund και του ανακοινώνει ότι αυτά τα χρήματα δεν εισπράτονταν και στέλνει νέα σύμβαση με νέα δόση και διογκωμένα ποσά ή για ποσά τα οποία πλήρωναν οι οφειλέτες αλλά το fund δήθεν δεν τα ελάμβανε λόγω λάθους λογαριασμού.

Βεβαίως στόχος των fund είναι ο πλειστηριασμός που θα τους αποφέρει το μεγαλύτερο δυνατό κέρδος και όχι ένας ‘φθηνός’ διακανονισμός.

Ο κατάλογος με τις καταγγελίες είναι ατελείωτος, ο οφειλέτης και ιδιαιτέρως όσοι δεν έχουν ιδέα από αντίστοιχες μεθόδους και μοιραία ενδίδουν είναι εντελώς ανυπεράσπιστοι και η πολιτεία εκκωφαντικά απούσα.

Και προφανώς συνένοχη.

Και ερχόμαστε τώρα στις τράπεζες.

Στις τράπεζες του αναβαλλόμενου φόρου που είχε φτάσει έως και τα 16 δις , στις τράπεζες που καταγράφουν έκρηξη κερδών από καταχρηστικές προμήθειες κυρίως χωρίς να τροφοδοτούν με δάνεια την πραγματική οικονομία και μάλιστα μοιράζουν και μερίσματα ξανά από το 2024 (από που κι ως που τη στιγμή που κατ’ ουσίαν χρωστάνε;). Τις τράπεζες που έσωσε ο Έλληνας φορολογούμενος 3 φορές με πάνω από 50 δις χωρίς μάλιστα να ερωτηθεί και που τα Golden Boys τους αυξάνουν τις περιουσίες τους με μια υπογραφή τους , επειδή μπορούν.

Είναι οι ίδιες τράπεζες που ξεπούλησαν στα funds έναντι πινακίου φακής το βιός, τον ιδρώτα και τον κόπο μιας ζωής του τίμιου Έλληνα φορολογούμενου.

Και εδώ γέννιουνται δύο ερωτήματα που δεν έχουν ακούγονται ποτέ από καμία κυβέρνηση , από καμία αντιπολίτευση/συμπολίτευση εντός κι εκτός κοινοβουλίου: 1) Για ποιο λόγο οι τράπεζες ενώ διασώθηκαν από τα χρήματα του Έλληνα φορολογούμενου συνεχίζουν να είναι ιδιωτικές; Γιατί δεν έχουν κρατικοποιηθεί; Με ποιον τρόπο ξαναέγιναν ιδιωτικές μετά τις ανακεφαλαιοποιήσεις; 2) Εφόσον η πολιτεία έσωσε τις τράπεζες με τις ανακεφαλαιοποιήσεις που στοίχισαν άνω των 50 δις στον Έλληνα φορολογούμενο γιατί οι απαιτήσεις των κόκκινων δανείων δεν πέρασαν στο Ελληνικό Δημόσιο ; Το τραπεζικό σύστημα είναι σήμερα ασφαλές επειδή ακριβώς σώθηκε από το Ελληνικό Δημόσιο με χρήματα των φορολογουμένων.

Επομένως η πολιτεία πρέπει να παίξει αποφασιστικό ρόλο στη διαχείριση των προβληματικών δανείων. Συγκεκριμένα: A) Δημιουργία φορέα διαχείρισης κόκκινων δανείων υπό τον έλεγχο του κράτους στον οποίο θα μεταφερθούν σταδιακά τα κόκκινα δάνεια που σήμερα διαχειρίζονται τα funds.

Ο φορέας θα λειτουργεί με οικονομικά και κοινωνικά κριτήρια. B) Ο πολίτης να πληρώνει με βάση τις δυνατότητες του.

Για κάθε κόκκινο δάνειο να γίνεται υποχρεωτικός οικονομικός έλεγχος του δανειολήπτη όπου θα εξετάζονται εισόδημα, περιουσία, οικογενειακή κατάσταση και πραγματική δυνατότητα αποπληρωμής με μακροχρόνια ρύθμιση με βιώσιμη δόση για τους συνεπής και διαφορετική αντιμετώπιση για τους στρατηγικούς κακοπληρωτές αντί τσουβαλιάσματος που γίνεται καταχρηστικά από τα funds. Γ) Κοινωνική προστασία της πρώτης κατοικίας των αποδεδειγμένα ευάλωτων νοικοκυριών. Δ) Ότι κέρδος ανακτάται από την πολιτεία από τη διαχείριση των κόκκινων δανείων να επιστρέφει στο Ελληνικό δημόσιο και όχι να εξαφανίζονται σε ιδιωτικά χαρτοφυλάκια όπως γίνεται σήμερα.

Το θέμα των κόκκινων δανείων δεν είναι μια τεχνική λεπτομέρεια του τραπεζικού συστήματος.

Είναι ζήτημα οικονομικής δικαιοσύνης , κοινωνικής συνοχής και οπωσδήποτε πολιτική επιλογή. **Το παραπάνω αποτελεί άρθρο μου που δημοσιεύθηκε στην ηλεκτρονικη Ιστοσελίδα 'η ΠΡΩΙΝΗ' της Νέας Υόρκης ** Το λινκ στο πρώτο σχόλιο

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους