Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ – ΤΣΙΠΡΑΣ: «ΔΙΔΥΜΑ ΦΕΓΓΑΡΙΑ» Ή ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΦΘΑΛΜΑΠΑΤΗ; Κάποιος είχε την έμπνευση να παρομοιάσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Αλέξη Τσίπρα με… «δίδυμα φεγγάρια». Στην αρχή γέλασα.

Μετά το σκέφτηκα καλύτερα και είπα: μήπως ο ποιητής κάτι βλέπει που εμείς οι υπόλοιποι αρνούμαστε να δούμε; Δίδυμοι ασφαλώς δεν είναι.

Ο ένας από την κεντροδεξιά, ο άλλος από την Αριστερά.

Ο ένας μεγάλωσε μέσα σε μια οικογένεια με βαθιές πολιτικές ρίζες, ο άλλος εμφανίστηκε ως ο νέος που θα ανέτρεπε το παλιό πολιτικό σύστημα.

Μόνο που η εξουσία είναι μεγάλο πλυντήριο διαφορών! Ο Τσίπρας ήρθε να σκίσει τα μνημόνια και στο τέλος υπέγραψε ένα ακόμη. Ο Μητσοτάκης ήρθε να εκσυγχρονίσει το κράτος και ανακάλυψε ότι το ελληνικό κράτος… δεν εκσυγχρονίζεται τόσο εύκολα όσο ένα iPhone! Και οι δύο, βέβαια, υποσχέθηκαν τη δική τους «νέα εποχή». Και οι δύο κυβέρνησαν αρκετά ώστε να ανακαλύψουν ότι άλλο πράγμα είναι η προεκλογική εξέδρα και άλλο το Μέγαρο Μαξίμου.

Το πιο διασκεδαστικό όμως είναι ότι, ακόμη και σήμερα, ο ένας φαίνεται να χρειάζεται τον άλλον. Ο Μητσοτάκης επικαλείται τον Τσίπρα για να μας θυμίσει τι γλιτώσαμε. Ο Τσίπρας επικαλείται τον Μητσοτάκη για να μας θυμίσει τι πρέπει να γλιτώσουμε! Κι εμείς στη μέση, να προσπαθούμε να καταλάβουμε από ποιον ακριβώς πρέπει να… γλιτώσουμε πρώτα! Γι’ αυτό δεν θα τους έλεγα «δίδυμα φεγγάρια». Θα τους έλεγα μάλλον αντικριστά φεγγάρια: διαφορετικά, αντίθετα, αλλά τόσο πολιτικά εξαρτημένα το ένα από το άλλο, ώστε όταν εμφανίζεται το ένα, κάπου στον ορίζοντα ψάχνουμε και το άλλο.

Και ίσως εδώ βρίσκεται η πραγματική σάτιρα της υπόθεσης: Με τόσα προβλήματα που έχει η χώρα, εμείς εξακολουθούμε να συζητάμε ποιος από τους δύο είναι καλύτερος, ποιος χειρότερος και ποιος θα επιστρέψει.

Τελικά, μήπως δεν έχουμε δύο δίδυμα φεγγάρια, αλλά ένα πολιτικό έργο που παίζεται σε επανάληψη — απλώς αλλάζουν κάθε τόσο οι πρωταγωνιστές;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους