Το έργο επαναλαμβάνεται εδώ και δεκαετίες, χωρίς σταματημό. Κάθε χρόνο. Ειδικά λίγο πριν τις επικείμενες εκλογές, η παράσταση μετατρέπεται σε υπερφωταγωγημένο σόου. Ολοι το ξέρουν. Και όλοι το...
Το έργο επαναλαμβάνεται εδώ και δεκαετίες, χωρίς σταματημό. Κάθε χρόνο. Ειδικά λίγο πριν τις επικείμενες εκλογές, η παράσταση μετατρέπεται σε υπερφωταγωγημένο σόου.
Ολοι το ξέρουν.
Και όλοι το ανέχονται.
Και τι απομένει, τελικά, μετά από την κάθε ΔΕΘ, από τις κάθε εξαγγελίες, από την ψηφοθηρία του τίποτα, από την ευτέλεια, από την χυδαιότητα με την οποία η επικοινωνιακή τους φτήνια βαφτίζεται "κουβαρνταλίκι"; Η αλαζονεία του υπερόπτη μένει.
Να κοιτάει αφ' υψηλού το "πόπολο" την ώρα που μοιράζει καθρεφτάκια στους ιθαγενείς παριστάνοντας τον "γενναιόδωρο", την ώρα που κομπάζει από μέσα του (ενίοτε κι απέξω του) για το "δικαίωμά του" και την "ικανότητά του" να κοροϊδεύει, να δημαγωγεί, να καπηλεύεται την φτώχεια, τον πόνο, την ανασφάλεια και την αγωνία που ο ίδιος έχει δημιουργήσει παριστάνοντας τον "μεγαλόψυχο", η ασχήμια μένει που φτάνει σε σημείο να αυτοαναγορεύεται και σε "σωτηρία" ειδικά την ώρα που το πρόθυμο ακροατήριο των εγκάθετων κολαούζων και των πραιτωριανών επευφημούν για να διεκπεραιωθεί το προπαγανδιστικό "θαύμα" που βαφτίζει τα ψίχουλα-"παροχές". Αυτή η απάτη, αυτή η ετήσια γιορτή του ψεύδους, που όσο κοντύτερα στις εκλογές διενεργείται τόσο πιο εξοργιστική γίνεται, μια και μόνο "αξία" έχει: Να μετρά κανείς την ξιπασιά τους. Ξιπασιά. Η μόνη "παροχή" στην οποία και συνεπείς και αστείρευτοι είναι.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους