Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η Συκιά συνιστά ένα από τα χωριά της Χαλκιδικής που έχουν μείνει αδικαιολόγητα πίσω.

Από τη μία, στο γειτονικό Κριαρίτσι οι συμπαθείς Βαλκάνιοι γείτονές μας αλλοιώνουν προκλητικά τη μορφολογία μιας ολόκληρης περιοχής.

Από την άλλη, οι ντόπιοι παρακολουθούμε από τις «φαβέλες» μας, χωρίς να έχουμε καταφέρει να αναπτύξουμε στην παραλία μας έναν βιώσιμο οικισμό.

Θεωρώ ότι κανένας δεν είναι τόσο αφελής, ώστε να πιστεύει ότι άλλοι θα λύσουν τα προβλήματά μας, οπότε κρίνω σκόπιμο να αναδείξω δύο τεχνικές, αλλά κρίσιμες, διαστάσεις: 1. Ο οικισμός με τα αγιορείτικα χαρακτηριστικά.

Ο οικισμός της παραλίας Συκιάς πρέπει να αποκτήσει συγκεκριμένη φυσιογνωμία, ώστε να ανταποκρίνεται στην επιταγή του άρθρου 24 παρ. 2 του Συντάγματος.

Μια σαφής πολεοδομική ταυτότητα, με αναφορά στα ιδιαίτερα αγιορείτικα χαρακτηριστικά της περιοχής, είναι αναγκαία για τη συνταγματική θεμελίωση κατά τον έλεγχο του Προεδρικού Διατάγματος από το Ε΄ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας και παράλληλα θα αναδείξει αισθητικά και πολιτισμικά την περιοχή. 2. Ο χαρακτηρισμός του παραλιακού χώρου ως κοινόχρηστου (μετά την ασφαλτόστρωση σε μη αμφισβητούμενες ιδιοκτησίες). Η παραλία Συκιάς είναι ένας μοναδικός φυσικός χώρος και πρέπει να παραμείνει έτσι, μακριά από τη μάστιγα των ξενοδόχων.

Ως εκ τούτου, πρέπει να αξιοποιηθεί το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο και να αποδοθεί στην κοινή χρήση.

Δεν είναι απλώς μια διοικητική επιλογή· είναι ένα κοινωνικό συμβόλαιο με τις μελλοντικές γενιές, το οποίο θα πολλαπλασιάσει τις δυνατότητες ένταξης σε αναπτυξιακά προγράμματα ανάπλασης, όπως αυτό των Μύλων.

Αυτές οι δύο προϋποθέσεις είναι απαραίτητες, ώστε ο σχεδιασμός της παραλίας να έχει ουσιαστική αξία και πραγματικές πιθανότητες επιτυχίας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους