Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο Russel Westbrook αποσύρεται… ομολογώ ότι αρνήθηκα να πιστέψω αυτή τη φράση.

Αρχικά, από φόβο μήπως η είδηση ήταν ψεύτικη, μετά, περιμένοντας να δω αν είχε κλείσει και η ευρωπαϊκή οδός, και τέλος, επειδή, στην άρνησή μου, είδα να κυκλοφορεί μια fake news για επιστροφή στην OKC, την οποία ήθελα να πιστέψω με όλες μου τις δυνάμεις.

Όπως θα έχετε καταλάβει, ο οπαδός του μπάσκετ και του ΝΒΑ που κρύβεται μέσα μου λατρεύει τον Westbrook, από τα πρώτα του κιόλας βήματα στο NCAA.

Θα προσπαθήσω (όσο μπορώ βέβαια) να αφήσω την υποκειμενικότητα μου στην άκρη και να αφήσω τον προπονητή να αναλύσει την περίπτωση του αμφιλεγόμενου κατόχου του ρεκόρ triple double στην ιστορία του παγκόσμιου μπάσκετ – όχι μόνο του αμερικανικού. Ο Russel ήταν ηγέτης που δίνει το παράδειγμα και μιλάει στους συμπαίκτες, πολύ καλός slasher που σπάει τις άμυνες στο πρώτο μισό της καριέρας (ποιος χρειάζεται να διαβάζει το παιχνίδι, όταν μπορεί να διαλύσει ένα hedge και να καταλήξει με το κεφάλι του μέσα στο καλάθι;) και παίκτης που διαβάζει τις άμυνες πολύ καλά στο δεύτερο μισό.

Παίκτης που μπορεί να κάνει τα πάντα μέσα στο γήπεδο και με εξαιρετικά ανεπτυγμένο IQ εκτός γηπέδου.

Ναι αλλά… (ας δώσουμε τώρα και τον λόγο στους haters)… πολλές χαμένες μπάλες, κακό σουτ, stat chaser, ποτέ δεν πήρε τίτλο.

Ας δούμε λοιπόν και τα αντεπιχειρήματα για να μπορέσουμε να τον δούμε το impact του Russel στην πραγματική του διάσταση. “Χάνει πολύ συχνά την μπάλα”. Μια προκατάληψη που ακούγεται ξανά και ξανά.

Όμως, αν εξετάσουμε το σύνολο της καριέρας του, ο παίκτης έχει μέσο όρο 3,9 TO/game, παίζοντας 33,1 λεπτά/αγώνα! Αν προσθέσουμε την ενέργεια που καταβάλλει κάθε βράδυ, αυτό το στατιστικό γίνεται ασήμαντο και οι επικριτές μπορούν να πάνε να μισήσουν κάποιον άλλο (όπως τον Ja Morant ή τον Iverson για παράδειγμα, αν θέλουμε να μιλήσουμε για αμφιλεγόμενους πλέιμέικερ). Δεν σας έπεισα ακόμα; Αν βάλουμε και τις assist στο παιχνίδι για να δούμε το assist to turnover ratio o Westbrook με 2.05 (8 assist per game / 3.9 turnovers per game) έχει το 10ο καλύτερο μέσο όρο ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ NBA! Οι παίκτες που τον περνάνε είναι ιερά τέraτα όπως ο Stockton o Nash, o Magic o CP3, ο Isiah Thomas κτλ… Το σημείο στο οποίο μπορούμε να συμφωνήσουμε με τους επικριτές είναι η έλλειψη ευστοχίας στα σουτ.

Δεν είναι βέβαια ούτε ο πρώτος (Gary Payton), ούτε ο τελευταίος (γεια σου πάλι, Ja) playmaker που δεν είναι σταθερός στα τρίποντα, και εκεί ακριβώς θα έπρεπε ο κάθε general manager να τον βάλει να παίζει στις σωστές συνθήκες.

Η ιδέα του Χιούστον να τον πάρει το 2019 θα ήταν μια εξαιρετική επιλογή για εκείνη την εποχή, αν είχαν ξεφορτωθεί τον Harden και είχαν αφήσει τον Russel να δημιουργήσει για την πληθώρα των σουτέρ που υπήρχαν στο σύστημα «small ball» του Mike d’Antoni.

Γιατί ναι, είμαι πεπεισμένος ότι πρέπει να βλέπουμε τον Westbrook λίγο σαν έναν Γιάννη του playmaking: έναν slasher ικανό να τραβήξει τις άμυνες επάνω του και να δώσει πάσες στους ελεύθερους σουτέρ ή να τροφοδοτήσει τους ψηλούς του μετά από pick ’n roll.

Γι αυτό και πιστεύω ότι δεν του δόθηκε ποτέ το σωστό cast στις διάφορες ομάδες του: πόσες φορές ο Russel έπαιξε με έναν All-Star center στο πλευρό του; Εδώ κατάφερε να αναδείξει επιθετικά τον Steven Adams· φανταστείτε τι θα είχε γίνει με έναν Dwight Howard στο πλευρό του, έναν Jarrett Allen ή ακόμα έστω και έναν Gafford; Ναι έπαιξε και με τον Jokic αλλά και πάλι το casting δεν ήταν σωστό.

Δεν έπρεπε να μοιράζεται το γήπεδο με τον Joker, έπρεπε να παίζει από πίσω του.

Stat chaser ήταν; Αυτοί που το λένε αυτό είναι οι ίδιοι που κριτικάρουν τον Bam για τους 83 πόντους, λες και το ματς κόντρα στους Raptors στο οποίο έβαλε 81 ο Kobe ήταν σοβαρός αγώνας μπάσκετ… Δεν μπορείς να προγραμματίσεις να κάνεις triple double κάθε βράδυ.

Σίγουρα είναι πιο εέυκολο να το κάνεις σε αγώνα NBA παρά στην Ευρώπη (μεγαλύτερη διάρκεια αγώνα, άμυνες που μπορεί να προσπαθούν αλλά μπορεί και όχι) αλλά αυτό το στατιστικό δείχνει κυρίως την αυτοθυσία αυτού του ανθρώπου που έκανε τα πάντα για να κερδίσει.

Πρέπει να πας να πάρεις τα ριμπάουντ (hello Joel) και πρέπει οι συμπαίκτες σου να κάνουν την πάσσα σου καλάθι.

Και μην ξεχνάτε πως τις καλύτερες του σεζόν στις ασσίστ τις έκανε με πολύ κακό ρόστερ.

Όλα αυτά μόνο όσοι παίζουν μπάσκετ στα σοβαρά μπορούν να τα καταλάβουν.

Θα μπορούσα να γράψε ολόκληρο βιβλίο γι’αυτόν τον παίκτη, αλλά για να συνοψίσω θα πω πως η κατάρα του Westbrook ήταν πως εκτός από τα χρόνια του στην OKC ποτέ δεν είχε ομάδα που να ταιριάζει στο στυλ παιχνιδιού του.

Ισως θα έπρεπε να είχε κάτσει παραπάνω και να τους αφήσει να χτίσουν γύρω του μετά την φυγή Durant, όπως έκατσε ο Γιάννης στο Milwaukee μέχρι που το ρόστερ όλο προσαρμόστηκεμ στις ανάγκες του.

Ένα πράγμα είναι σίγουρο, πολύ σπάνια έχουμε δει παίκτη να βάζει τόσο πάθος και ένέργεια στο παιχνίδι του χωρίς συγχρόνως να τραυματίζεται συνεχώς.

Και μην ξεχνάτε όλοι οι συμπαίκτες του μιλαγαν πάντα με τα καλύτερα λόγια γι αυτόν, τον ρόλο του στα αποδυτήρια και το πόσο υψηλό ΙQ είχε σαν άνθρωπος.

Είναι καλό για τον ίδιο που απόφάσισε να μην έρθει Ευρώπη, γιατί δεν θα μπορούσε να ανταπεξέλθει στο ευρωπαικό spacing και πιθανότατα θα τελείωνε με μια πικρή νότα, αλλά θα είχε ενδιαφέρον να τον βλέπαμε σαν backup του Shai για ένα last dance θα είχε πολύ ενδιαφέρον.

Όσο για την απουσία τίτλου είναι ο πρώτος που αναγνωρίζει πως ποτέ δεν ήταν αυτοσκοπός για αυτόν και αυτό δεν τον κάνει λιγότερο σεβαστό.

Θα ανήκει για πάντα στο δεύτερο Tier καλύτερων playmakers στην ιστορία της λίγκας, μαζί με τον CP3, τον Holiday, τον Rondo, τον Lillard και κάποιους ακόμα… #russelwestbrook #westbrook #westbeast #nbalegends #basketaball Ο Phivos Livaditis μετράει 25+ χρόνια καριέρας σε πάγκους εκτός Ελλάδος.

Αφιέρωσε 15+ χρόνια στην ανάπτυξη νέων, κατακτώντας εθνικούς τίτλους και συμβάλλοντας στην εξέλιξη του 𝐓𝐨𝐮𝐦𝐚𝐧𝐢 𝐂𝐚𝐦𝐚𝐫𝐚 των𝐁𝐥𝐚𝐳𝐞𝐫𝐬. Στην Ελβετία, ως βοηθός στη 𝐅𝐫𝐢𝐛𝐨𝐮𝐫𝐠 𝐎𝐥𝐲𝐦𝐩𝐢𝐜, κατέκτησε το 𝐓𝐫𝐢𝐩𝐥𝐞 𝐂𝐫𝐨𝐰𝐧, (πρωτάθλημα, κύπελλο, και League Cup), έκανε 𝝰ή𝞃𝞃𝝶𝞃𝝾 𝞂𝝴𝞀ί 𝟮𝟱 𝝼𝝸𝝹ώ𝝼, και συμμετείχε στο Champions League. Στο Βέλγιο οδήγησε τη 𝐑𝐨𝐲𝐚𝐥 𝐍𝐢𝐯𝐞𝐥𝐥𝐞𝐬 στη 𝟐η θέση της δεύτερης κατηγορίας και, ως 𝐡𝐞𝐚𝐝 𝐜𝐨𝐚𝐜𝐡 των 𝐑𝐨𝐲𝐚𝐥 𝐂𝐚𝐬𝐭𝐨𝐫𝐬 𝐁𝐫𝐚𝐢𝐧𝐞 γυναικών, στα 𝐓𝐨𝐩 𝟏𝟔 του 𝐄𝐮𝐫𝐨𝐂𝐮𝐩 και στη 2η θέση του πρωταθλήματος.

Είναι στο επιτελείο της Εθνικής Βελγίου U18 Γυναικών.

Το 2023 προπόνησε σε τουρνουά 𝐀𝐀𝐔 στη 𝐂𝐡𝐚𝐫𝐥𝐨𝐭𝐭𝐞 εντάσσοντας την αμερικανική φιλοσοφία εκπαίδευσης νέων. Ένας από τους πιο ολοκληρωμένους Έλληνες προπονητές της διασποράς… @top fans

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους