🛑 ΤΟ «ΜΕΡΙΣΜΑ» ΤΗΣ Ν.Δ. ΔΕΝ ΦΤΑΝΕΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΥ ΓΟΝΑΤΙΖΕΙ ✓ ΜΙΑ ΟΜΙΛΙΑ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ Η ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη στη Θεσσαλονίκη επιχείρησε να παρουσιάσει μια εικόνα...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όμως πίσω από τους αριθμούς και τις εξαγγελίες υπάρχει μια διαφορετική πραγματικότητα: η πραγματικότητα των πολιτών που βλέπουν το εισόδημά τους να εξανεμίζεται πριν τελειώσει ο μήνας.

Η ακρίβεια, το κόστος της στέγασης, οι υψηλές τιμές στην ενέργεια και στα βασικά αγαθά δεν αντιμετωπίζονται με επικοινωνιακά πακέτα.

Απαιτούν πολιτικές αποφάσεις που αναδιανέμουν το εισόδημα, περιορίζουν τα υπερκέρδη και ενισχύουν ουσιαστικά την αγοραστική δύναμη.

Κι όμως, η κυβέρνηση επιμένει να παρουσιάζει ως μεγάλο επίτευγμα ένα πακέτο περίπου 2 δισ. ευρώ, τη στιγμή που η ίδια η οικονομική πραγματικότητα δημιουργεί πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες. ✓ ΤΑ 6 ΔΙΣ. ΤΟΥ ΥΠΕΡΠΛΕΟΝΑΣΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ 2 ΔΙΣ. ΤΩΝ ΕΞΑΓΓΕΛΙΩΝ Εδώ βρίσκεται η μεγάλη πολιτική αντίφαση.

Η κυβέρνηση εμφανίζεται ως γενναιόδωρη επειδή επιστρέφει ένα μέρος των δημοσιονομικών υπερεσόδων, ενώ την ίδια στιγμή αφήνει αναξιοποίητες δυνατότητες διεύρυνσης του δημοσιονομικού χώρου.

Όταν δημιουργείται ένα υπερπλεόνασμα της τάξης των 6 δισ. ευρώ και τελικά παρουσιάζονται περίπου 2 δισ. ως δήθεν ανώτατο όριο δυνατοτήτων, το ερώτημα είναι αυτονόητο: ποιος αποφασίζει πού κατευθύνεται ο πλούτος που παράγει η κοινωνία; Η απάντηση της Νέας Δημοκρατίας είναι σαφής: προτεραιότητα στη δημοσιονομική πειθαρχία, στην πρόωρη αποπληρωμή χρέους και στη διατήρηση ενός οικονομικού μοντέλου που δεν επιστρέφει στην κοινωνία όσα δικαιούται. ✓ ΠΡΟΩΡΗ ΑΠΟΠΛΗΡΩΜΗ ΧΡΕΟΥΣ Ή ΑΝΑΣΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ; Η πρόωρη αποπληρωμή περίπου 13 δισ. ευρώ φθηνού χρέους μπορεί να παρουσιάζεται ως υπεύθυνη οικονομική διαχείριση.

Όμως η οικονομική πολιτική δεν είναι μόνο λογιστική άσκηση.

Όταν οικογένειες δυσκολεύονται να πληρώσουν το ενοίκιο, όταν οι μισθοί δεν ακολουθούν το κόστος ζωής και όταν η ενέργεια και τα βασικά αγαθά παραμένουν ακριβά, η κυβέρνηση οφείλει να απαντήσει στο κρίσιμο ερώτημα: πού βρίσκεται η κοινωνική ανταποδοτικότητα της ανάπτυξης; Η ανάπτυξη δεν μπορεί να μετριέται μόνο στους δημοσιονομικούς δείκτες.

Πρέπει να μετατρέπεται σε καλύτερους μισθούς, χαμηλότερους φόρους για τους πολλούς, ισχυρότερο κοινωνικό κράτος και πραγματικές ευκαιρίες για τη νέα γενιά. ✓ Η ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΔΕΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΑ ΠΥΡΟΤΕΧΝΗΜΑΤΑ Το μεγαλύτερο πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας απαιτεί μόνιμες παρεμβάσεις και όχι αποσπασματικές παροχές.

Χρειάζεται σύγκρουση με τις στρεβλώσεις της αγοράς, ουσιαστικός έλεγχος των ολιγοπωλίων, προστασία των καταναλωτών και αποφασιστική παρέμβαση σε κρίσιμους τομείς της οικονομίας.

Γι' αυτό και η πρόταση για δημόσιο έλεγχο σε στρατηγικές επιχειρήσεις, όπως η ΔΕΗ και τα ΕΛΠΕ, αλλά και η απόκτηση ισχυρού δημόσιου τραπεζικού πυλώνα, έχει ιδιαίτερη σημασία.

Δεν πρόκειται απλώς για ιδιοκτησιακές αλλαγές.

Πρόκειται για το ποιος έχει τον έλεγχο των βασικών εργαλείων οικονομικής πολιτικής. ✓ ΑΠΟ ΤΗΝ «ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΙΓΟΥΣ» ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΛΟΥΣ Η πολιτική της Νέας Δημοκρατίας πρέπει να κριθεί όχι από το πόσο εντυπωσιακά παρουσιάζονται οι αριθμοί, αλλά από το πώς ζει η κοινωνία.

Αν η ανάπτυξη συνυπάρχει με ακριβή στέγη, χαμηλή αγοραστική δύναμη, υψηλό κόστος ενέργειας και ενίσχυση των οικονομικών ανισοτήτων, τότε κάτι είναι λάθος στην οικονομική στρατηγική.

Η χώρα χρειάζεται μια διαφορετική κατεύθυνση: δίκαιη φορολογία, ενίσχυση της εργασίας, ισχυρές δημόσιες υπηρεσίες, παραγωγική ανασυγκρότηση και δημόσιο έλεγχο σε κρίσιμους τομείς.

Η ομιλία του κ. Μητσοτάκη στη Θεσσαλονίκη δεν απάντησε πειστικά σε αυτή την ανάγκη.

Επιχείρησε περισσότερο να πείσει ότι «όλα πάνε καλά», παρά να εξηγήσει γιατί τόσοι πολίτες αισθάνονται ότι δεν μπορούν να ανταποκριθούν στην καθημερινότητά τους. ✓ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΔΕΝ ΖΗΤΑ ΛΟΓΙΣΤΙΚΑ ΠΛΕΟΝΑΣΜΑΤΑ — ΖΗΤΑ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ Το πραγματικό δίλημμα είναι πλέον καθαρό.

Θα συνεχιστεί μια πολιτική που συσσωρεύει δημοσιονομικά υπερέσοδα, προστατεύει τα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα και επιστρέφει περιορισμένο μέρος τους στην κοινωνία ως «μέρισμα»; Ή θα υπάρξει μια νέα πολιτική που θα αξιοποιήσει τις δυνατότητες της οικονομίας για να στηρίξει πραγματικά την κοινωνική πλειοψηφία; Η απάντηση δεν μπορεί να είναι άλλη από τη δεύτερη επιλογή.

Γιατί η ανάπτυξη χωρίς κοινωνική δικαιοσύνη είναι απλώς ένας αριθμός.

Και η οικονομική επιτυχία που δεν φτάνει στο πορτοφόλι του πολίτη δεν μπορεί να βαφτίζεται κοινωνική ευημερία. . . Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΠΛΕΟΝΑΣΜΑΤΩΝ. ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΑΝΑΔΙΑΝΟΜΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ. . .

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους