Επικήδειος λόγος για τον Παναγιώτη Πιερή Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου Ιερός Ναός Αγίας Μαρίνας και Αρχαγγέλου Μιχαήλ στο Δασάκι Άχνας --- Με αισθήματα βαθιάς θλίψης, αποχαιρετούμε σήμερα έναν άνθρωπο που...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Έναν άνθρωπο που, στη μακρά πορεία της ζωής του, άφησε το δικό του ανεξίτηλο αποτύπωμα στον αθλητισμό του τόπου μας, στους μαθητές που δίδαξε, στους αθλητές που καθοδήγησε, στους ανθρώπους που συμπορεύτηκαν μαζί του και στον τόπο που αγάπησε.

Αποχαιρετούμε σήμερα τον Παναγιώτη Πιερή.

Τον ανυπέρβλητο υπεραθλητή, τον εμπνευσμένο δάσκαλο και προπονητή, τον άνθρωπο της Άχνας, της Αμμοχώστου, της Λάρνακας και εν τέλει της Κύπρου ολόκληρης και του Ελληνισμού.

Μια ξεχωριστή μορφή του κυπριακού αθλητισμού, τον σημαντικότερο πολυαθλητή της Κύπρου, που συνέδεσε άρρηκτα τη ζωή του με τον αθλητισμό και την εκπαίδευση, υπηρετώντας τα για δεκαετίες, όχι μόνο μέσα από τις επιδόσεις και τις διακρίσεις του, αλλά κυρίως μέσα από τη στάση ζωής του.

Γεννημένος στην Άχνα, το 1937, μεγάλωσε σε μια Κύπρο πολύ διαφορετική από τη σημερινή.

Από τα μαθητικά του χρόνια στο Α΄ Γυμνάσιο Αμμοχώστου φάνηκε το ξεχωριστό αθλητικό του ταλέντο.

Εκεί συνάντησε, ως καθηγητή του, τον Αντώνη Παπαδόπουλο, μια επίσης εμβληματική μορφή του κυπριακού αθλητισμού, ο οποίος διέκρινε τις δυνατότητές του και τον οδήγησε στην Ανόρθωση.

Ήταν η αρχή μιας πραγματικά ξεχωριστής αθλητικής διαδρομής.

Ποδόσφαιρο, καλαθόσφαιρα, πετόσφαιρα, κλασικός αθλητισμός.

Για τον Παναγιώτη Πιερή δεν υπήρχαν σύνορα ανάμεσα στα αθλήματα.

Υπήρχε το γήπεδο.

Η προσπάθεια.

Η άμιλλα.

Η ομάδα.

Η διαρκής επιθυμία να δοκιμάζει τις δυνάμεις του και να ξεπερνά τα όριά του.

Υπήρχαν φορές που τελείωνε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα και, σχεδόν χωρίς ανάσα, έπαιρνε τον δρόμο για να διακριθεί σε ένα άλλο γήπεδο· για έναν άλλο αγώνα στην καλαθόσφαιρα και την πετόσφαιρα… για μια ακόμη αναμέτρηση στον στίβο. Ο Παναγιώτης Πιερής έκανε το αδιανόητο μια μοναδική αθλητική πραγματικότητα.

Κάθε γραμμή τερματισμού ήταν για εκείνον η αφετηρία για το επόμενο βήμα.

Και ίσως αυτή η εικόνα να λέει περισσότερα για εκείνον από όσα μπορούν να χωρέσουν σε έναν κατάλογο τίτλων, ρεκόρ και διακρίσεων.

Πάντα σε κίνηση, πάντα με έναν καινούργιο στόχο μπροστά του.

Έτσι πορεύτηκε σε ολόκληρη τη ζωή του.

Αγωνίστηκε στην ποδοσφαιρική ομάδα της Ανόρθωσης Αμμοχώστου και κατέκτησε μαζί της το πρωτάθλημα της περιόδου 1956-57, ενώ συνέβαλε στη δημιουργία της καλαθοσφαιρικής ομάδας του Σωματείου.

Αργότερα, στη Λάρνακα, συνέδεσε το όνομά του με τον Πεζοπορικό, τόσο στο ποδόσφαιρο όσο και στην καλαθόσφαιρα, συμβάλλοντας στις επιτυχίες της ομάδας την εποχή εκείνη.

Ενώ, μετά την πλούσια αγωνιστική του καριέρα συνέχισε να προσφέρει και από τη θέση του προπονητή και στην ανάπτυξη νεαρών αθλητών.

Ξεχώρισε ιδιαίτερα και στον κλασικό αθλητισμό.

Κατέρριψε τα παγκύπρια ρεκόρ στο άλμα εις μήκος και στο τριπλούν, αθλήματα στα οποία αναδείχθηκε επανειλημμένα Παγκυπριονίκης, ενώ αγωνίστηκε, μεταξύ άλλων, και στα 110 μέτρα μετ’ εμποδίων.

Στα χρόνια των σπουδών του, στην Εθνική Ακαδημία Σωματικής Αγωγής στην Ελλάδα, φόρεσε τη φανέλα του Ολυμπιακού Πειραιώς στον στίβο και συμμετείχε με την Εθνική Ελλάδος σε διεθνείς διοργανώσεις, μεταξύ των οποίων και οι Βαλκανικοί Αγώνες του 1958.

Εκείνο, όμως, που κάνει την περίπτωση του Παναγιώτη Πιερή τόσο ξεχωριστή είναι το εύρος αυτής της αθλητικής παρουσίας.

Υπήρξε ταυτόχρονα διεθνής με την Εθνική Κύπρου στο ποδόσφαιρο, στην καλαθόσφαιρα και στην πετόσφαιρα, ενώ οι διακρίσεις του στον κλασικό αθλητισμό συνθέτουν μια σπάνια ή καλύτερα μοναδική, για τα κυπριακά δεδομένα, περίπτωση πολυαθλητή.

Σε μια εποχή πολύ διαφορετική από τη σημερινή, χωρίς τις υποδομές, τα μέσα και τις δυνατότητες που διαθέτουν οι αθλητές σήμερα, κατάφερε να διακριθεί ταυτόχρονα σε διαφορετικούς αθλητικούς κόσμους.

Η αθλητική δράση του Παναγιώτη Πιερή ήταν τόσο πλούσια, που δύσκολα μπορεί να χωρέσει σε λίγες γραμμές.

Όσα αναφέρθηκαν είναι μόνο ορισμένοι σταθμοί μιας πολυσχιδούς προσφοράς δεκαετιών στον κυπριακό αθλητισμό.

Κι όμως, αν μετρούσαμε τη ζωή του Παναγιώτη Πιερή μόνο με τις επιδόσεις, τις διακρίσεις και τα ρεκόρ του, θα αφήναμε έξω ίσως το σημαντικότερο επίτευγμά του.

Η πολυτιμότερη παρακαταθήκη που άφησε δεν χαράχτηκε στον αγωνιστικό χώρο των γηπέδων, ούτε καταγράφηκε σε πίνακες επιδόσεων.

Αποτυπώθηκε στις ζωές των ανθρώπων που δίδαξε, καθοδήγησε και ενέπνευσε.

Γιατί, ο Παναγιώτης Πιερής υπήρξε, πάνω απ’ όλα, δάσκαλος.

Ως καθηγητής Φυσικής Αγωγής στο Παγκύπριο Εμπορικό Λύκειο Λάρνακας, στο Λύκειο Αγίου Γεωργίου και στην Αμερικανική Ακαδημία Λάρνακας, βρέθηκε για χρόνια δίπλα σε νέους ανθρώπους.

Δεν τους δίδαξε μόνο πώς να τρέχουν γρηγορότερα, να φτάνουν ψηλότερα ή να γίνονται καλύτεροι αθλητές.

Τους δίδαξε την αξία της προσπάθειας, της πειθαρχίας, του σεβασμού στον συναθλητή και στον αντίπαλο, του ευ αγωνίζεσθαι.

Τους δίδαξε πως μια νίκη έχει πραγματική αξία μόνο όταν κατακτάται με ήθος.

Ίσως γι’ αυτό, για τόσους μαθητές και αθλητές του, δεν έμεινε απλώς ως ο καθηγητής ή ο προπονητής τους.

Έμεινε ως ο «δάσκαλος». Ιδιαίτερη θέση στη ζωή και στην καρδιά του Παναγιώτη Πιερή είχε πάντοτε η γενέτειρά του, η Άχνα.

Μαζί με τον αδελφό του Κώστα Πιερή και άλλους συγχωριανούς του πρωτοστάτησε στη δημιουργία του Εθνικού Άχνας.

Πίσω από εκείνη την προσπάθεια υπήρχε κάτι περισσότερο από την επιθυμία δημιουργίας ενός ακόμη αθλητικού σωματείου.

Υπήρχε η ανάγκη να δοθεί στη νεολαία της Άχνας και της γύρω περιοχής μια ευκαιρία, ένας χώρος, μια έπαλξη για να αθληθεί, να συναντηθεί και να ονειρευτεί.

Συνέβαλε καθοριστικά στη δημιουργία του γηπέδου του Εθνικού και, μετά τον ξεριζωμό του 1974, παρέμεινε σταθερά δίπλα στο Σωματείο και στην προσπάθειά του να συνεχίσει την πορεία του στο Δασάκι της Άχνας, μέσα στις δύσκολες συνθήκες της προσφυγιάς.

Και ίσως εδώ να βρίσκεται μία από τις πιο ουσιαστικές και πιο πολύτιμες πτυχές της προσφοράς του.

Γιατί, όταν μια κοινότητα ανθρώπων χάνει τη γη της, το πιο δύσκολο είναι να μη χάσει μαζί και τους δεσμούς που ενώνουν τους ανθρώπους της.

Για τον Παναγιώτη Πιερή, ο αθλητισμός δεν ήταν ποτέ μόνο οι αγώνες, οι νίκες και τα τρόπαια.

Ήταν ένας τρόπος να μείνει μια κοινότητα όρθια, να κρατήσει ζωντανούς τους δεσμούς της και να ξαναβρεί τη δύναμη να προχωρήσει.

Να δώσει στα παιδιά της έναν χώρο όπου μπορούσαν και πάλι να αθληθούν, να συναντηθούν … να κοιτάξουν μπροστά, μέχρι την άγια μέρα της επιστροφής.

Αυτό έκανε ο Παναγιώτης Πιερής σε ολόκληρη τη ζωή του.

Άνοιγε δρόμους για τους άλλους.

Ως αθλητής, ως προπονητής, ως εκπαιδευτικός, έδωσε σε νεότερους ανθρώπους την ευκαιρία να γνωρίσουν τον αθλητισμό και, μέσα από αυτόν, να γνωρίσουν καλύτερα τις δικές τους δυνατότητες.

Και το έκανε, όπως μαρτυρούν όλοι όσοι τον γνώρισαν, με σεμνότητα, χωρίς να επιζητεί τα φώτα της δημοσιότητας.

Σήμερα, λοιπόν, δεν αποχαιρετούμε απλώς έναν σπουδαίο αθλητή μιας άλλης εποχής.

Αποχαιρετούμε έναν άνθρωπο που υπηρέτησε για δεκαετίες μια απλή αλλά εξαιρετικά σημαντική ιδέα: ότι ο αθλητισμός μπορεί να διαμορφώνει ανθρώπους, να ενώνει κοινότητες και να δίνει προοπτική στις νεότερες γενιές.

Τα ρεκόρ μπορεί κάποτε να καταρρίπτονται και οι τίτλοι να περνούν στις σελίδες της ιστορίας.

Υπάρχουν, όμως, επιτεύγματα που δεν μετριούνται με αριθμούς.

Μετριούνται στους ανθρώπους που θυμούνται ακόμη τον δάσκαλό τους.

Στους αθλητές που κουβαλούν όσα τους δίδαξε.

Στους ανθρώπους της Άχνας που αγάπησε και υπηρέτησε.

Και στις γενιές που συνεχίζουν να βρίσκουν στον αθλητισμό όσα εκείνος υπηρέτησε σε ολόκληρη τη ζωή του.

Αυτή είναι, ίσως, η σημαντικότερη νίκη του Παναγιώτη Πιερή.

Και σήμερα, έχοντας αφήσει πίσω του ίχνη, που ο χρόνος δεν θα καταφέρει να σβήσει ποτέ, ο αθλητής και ο δάσκαλος Παναγιώτης Πιερής παραδίδει τη σκυτάλη στις γενιές που ακολουθούν.

Μια σκυτάλη που κουβαλά τις αξίες με τις οποίες πορεύτηκε: την προσπάθεια, την επιμονή, το ήθος, τη σεμνότητα και την προσφορά.

Εκ μέρους του Προέδρου της Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης, εκφράζω προς την οικογένεια και τους οικείους του Παναγιώτη Πιερή τα ειλικρινή και βαθύτατα συλλυπητήριά μας.

Ας είναι παρηγοριά για τους δικούς του ανθρώπους η παρακαταθήκη μιας ζωής γεμάτης προσφορά, που μένει ζωντανή στους ανθρώπους που είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν και στις γενιές που ακολουθούν. Η μνήμη του Παναγιώτη Πιερή θα παραμείνει αιώνια. 🙏

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους