Μια διευκρίνιση για όσους μπέρδεψαν το Facebook με την πραγματική ζωή ή, ακόμη χειρότερα, με δημόσια υπηρεσία εξυπηρέτησης παραπόνων. Δεν είμαστε φίλοι. Το ότι πατήσαμε ένα κουμπί που γράφει...
Μια διευκρίνιση για όσους μπέρδεψαν το Facebook με την πραγματική ζωή ή, ακόμη χειρότερα, με δημόσια υπηρεσία εξυπηρέτησης παραπόνων.
Δεν είμαστε φίλοι.
Το ότι πατήσαμε ένα κουμπί που γράφει «Προσθήκη φίλου» δεν δημιούργησε σχέση, οικειότητα ή ειδικά δικαιώματα.
Είστε ηλεκτρονικές επαφές.
Τόσο απλό και τόσο δύσκολο να γίνει κατανοητό.
Ειδικά όσοι στέλνουν αίτημα μόνο και μόνο για να αποκτήσουν πρόσβαση στις δημοσιεύσεις μου και, μία ή δύο ημέρες αργότερα, εμφανίζονται στα σχόλια για να βρίσουν, να προκαλέσουν ή να ξεφορτώσουν τις εμμονές τους, ας μην μπερδεύουν την αποδοχή με άδεια εισόδου χωρίς κανόνες.
Δεν σας οφείλω βήμα, ελευθερία έκφρασης ούτε ανοχή μέσα στο προσωπικό μου προφίλ.
Η ελευθερία έκφρασης δεν περιλαμβάνει το δικαίωμα να απαιτείτε χώρο στη δική μου σελίδα.
Εγώ αποφασίζω τι ανέχομαι και ποιον κρατώ στον χώρο μου.
Ευτυχώς το Facebook έχει ακόμη αυτή τη βασική λειτουργία.
Η αποδοχή ενός αιτήματος δεν είναι διαβατήριο ασυλίας, ούτε συνδρομή σε λέσχη απεριόριστης αγένειας.
Το να προχωρήσω διαγραφή ή μπλοκ, μου είναι πολύ πιο εύκολο με εκείνο της αποδοχής αιτήματος.
Επομένως, το χρησιμοποιώ άμεσα, ήρεμα και χωρίς τελετές αποχαιρετισμού.
Κλείνοντας να σας ενημερώσω ότι δεν είμαι υποχρεωμένη να δίνω εξηγήσεις για τις απόψεις μου στον οιονδήποτε διαφωνεί μαζί μου. Αιντε γιατί παραγνωριστήκαμε.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους