[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

Dimitris Anast. : Ο Τραμπ έχει μπει σε έναν πόλεμο από τον οποίο δεν μπορεί εύκολα να βγει και τον οποίο, στα μάτια των περισσότερων Αμερικανών, χάνει. Έξι μήνες μετά την έναρξη του πολέμου με το...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Dimitris Anast. : Ο Τραμπ έχει μπει σε έναν πόλεμο από τον οποίο δεν μπορεί εύκολα να βγει και τον οποίο, στα μάτια των περισσότερων Αμερικανών, χάνει.

Έξι μήνες μετά την έναρξη του πολέμου με το Ιράν, το πολιτικό πρόβλημα για τον Τραμπ δεν είναι μόνο ότι η σύγκρουση συνεχίζεται χωρίς καθαρή έξοδο.

Είναι ότι η αμερικανική κοινή γνώμη γίνεται ολοένα πιο δύσπιστη απέναντι τόσο στον πόλεμο όσο και στην προοπτική νίκης.

Η νέα δημοσκόπηση της YouGov, σε πολύ μεγάλο δείγμα 4.839 Αμερικανών ενηλίκων (1 Σεπτεμβρίου), είναι εντυπωσιακή.

Στην ερώτηση εάν οι ΗΠΑ έχουν κερδίσει τον πόλεμο με το Ιράν, μόλις 11% απαντά «ναι». Ένα 23% πιστεύει ότι δεν τον έχουν κερδίσει ακόμη αλλά τελικά θα τον κερδίσουν.

Αντίθετα, 42% πιστεύει ότι όχι μόνο δεν τον έχουν κερδίσει, αλλά και ότι δεν πρόκειται να τον κερδίσουν, ενώ 24% δηλώνει αβέβαιο.

Η κομματική κατανομή αποκαλύπτει δύο σχεδόν διαφορετικές Αμερικές.

Μεταξύ των Δημοκρατικών, μόλις 3% θεωρεί ότι οι ΗΠΑ έχουν ήδη νικήσει και 68% πιστεύει ότι δεν θα νικήσουν ποτέ.

Στους ανεξάρτητους, τα αντίστοιχα ποσοστά είναι 7% και 46%. Ακόμη και στους Ρεπουμπλικανούς, όμως, μόνο 24% πιστεύει ότι ο πόλεμος έχει ήδη κερδηθεί.

Η πλειονότητά τους εξακολουθεί να αισιοδοξεί: 42% λέει ότι η νίκη θα έρθει αλλά αυτό είναι πολύ διαφορετικό από την εικόνα ενός πολέμου που εξελίσσεται σύμφωνα με το σχέδιο.

Και αυτή η εικόνα αποκτά μεγαλύτερη σημασία όταν τη δούμε ως μέρος μιας χρονοσειράς.

Οι δημοσκοπήσεις των τελευταίων μηνών δείχνουν ότι η αντίθεση στον πόλεμο δεν περιορίζεται πλέον στη δημοκρατική βάση.

Στη μέτρηση της Quinnipiac τον Ιούλιο, οι Δημοκρατικοί ήταν 89% κατά των αμερικανικών στρατιωτικών ενεργειών, αλλά και οι ανεξάρτητοι 69% κατά και μόλις 26% υπέρ.

Μάλιστα, στους ανεξάρτητους η αντίθεση είχε αυξηθεί από 60% τον Μάρτιο σε 69% τον Ιούλιο, δηλαδή κατά 9 ποσοστιαίες μονάδες. Οι Ρεπουμπλικανοί παραμένουν η μεγάλη φιλοπολεμική ομάδα: 74% υπέρ και 19% κατά στην ίδια μέτρηση αλλά και εκεί εμφανίζονται ενδείξεις διάβρωσης: η Reuters/Ipsos καταγράφει πτώση της υποστήριξης από 77% τον Μάρτιο σε 69% τον Αύγουστο, δηλαδή κατά 8 μονάδες σε πέντε μήνες. Η Navigator δείχνει ότι ακόμη και στον σκληρό MAGA πυρήνα, όπου η υποστήριξη στον πόλεμο παραμένει συντριπτική, εμφανίζεται μια πρώτη ένδειξη κάμψης. Τον Αύγουστο, 81% των MAGA Republicans υποστήριζε τις αμερικανικές στρατιωτικές ενέργειες και 16% τις απέρριπτε, δηλαδή καθαρό ισοζύγιο +65 μονάδων.

Έναν μήνα νωρίτερα, ωστόσο, το αντίστοιχο ισοζύγιο βρισκόταν στο +83. Πρόκειται για πτώση 18 μονάδων μέσα σε έναν μήνα.

Αξιοσημείωτη πτώση, αλλά όχι ακόμη αρκετή για να μιλήσουμε με βεβαιότητα για σταθερή τάση. Ο MAGA πυρήνας παραμένει, σε κάθε περίπτωση, μακράν το ισχυρότερο φιλοπολεμικό τμήμα του εκλογικού σώματος.

Θα βαρύνει αυτό στις εκλογές του Νοεμβρίου; Κατά τη γνώμη μου, ναι.

Aλλά μάλλον όχι ως μοναδικό ή κυρίαρχο εκλογικό ζήτημα.

Οι midterms συνήθως κρίνονται περισσότερο από την οικονομία, το κόστος ζωής και την αξιολόγηση του εκάστοτε προέδρου.

Ο πόλεμος όμως μπορεί να λειτουργήσει ως πολλαπλασιαστής της δυσαρέσκειας.

Και ο λόγος είναι η συγκεκριμένη κατανομή της κοινής γνώμης. Οι Δημοκρατικοί είναι ήδη σχεδόν καθολικά εναντίον, άρα το Ιράν μπορεί να ενισχύσει την κινητοποίησή τους.

Οι ανεξάρτητοι η κρίσιμη ομάδα σε πολλές αμφίρροπες περιφέρειες έχουν μετακινηθεί σαφώς εναντίον.

Και η πρώτη διάβρωση μεταξύ Ρεπουμπλικανών έχει ιδιαίτερη σημασία, ακριβώς επειδή δεν χρειάζεται να ψηφίσουν Δημοκρατικούς: στις midterms αρκεί ένα μικρό μέρος τους να μην πάει να ψηφίσει.

Υπάρχει ένα βαθύτερο πρόβλημα για τον Τραμπ.

Η πολιτική του ταυτότητα χτίστηκε εν μέρει πάνω στην υπόσχεση ότι θα τερματίσει τους «endless wars» και ότι, όταν χρησιμοποιεί στρατιωτική ισχύ, οι ΗΠΑ θα κερδίζουν γρήγορα και αποφασιστικά.

Όσο λοιπόν ο πόλεμος παρατείνεται, το πολιτικό κόστος δεν προέρχεται μόνο από τις απώλειες, τις πολεμικές δαπάνες και τον αυξημένο πληθωρισμό.

Προέρχεται από την απόσταση ανάμεσα στην υπόσχεση και στην σημερινή πραγματικότητα.

Αν αυτή η εικόνα παραμείνει μέχρι τις 3 Νοεμβρίου ή επιδεινωθεί, το Ιράν μπορεί να μετατραπεί από πρόβλημα εξωτερικής πολιτικής σε έναν από τους παράγοντες που θα καθορίσουν το μέγεθος της εκλογικής τιμωρίας του Τραμπ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences