Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ 'ΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ, ΔΕ ΓΙΝΟΤΑΝ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ Ήρθε η ώρα για το μεγάλο ποστ σχολιασμού των φετινών μεταγραφών.

Θα παραθέσω τις σκέψεις μου σε πλήρη ανάπτυξη, οπότε όποιος δεν είναι γενναίος καλείται να αποχωρήσει γιατί λογικά θα ακολουθήσει σεντονάρα. Η Γιουβέντους είχε και έχει ένα ρόστερ το οποίο υστερεί και σε ποιότητα αθλητική, αλλά και σε χαρακτήρα, προσωπικότητα, ηγετικές φυσιογνωμίες κι αυτό είναι κάτι το οποίο θέλω να έχετε υπόψιν σας όταν κάνετε κριτική ή το ανάποδο, όταν υπερενθουσιάζεστε.

Τα προηγούμενα χρόνια ξοδεύτηκαν ένα σκασμό χρήματα, τα οποία έπεσαν σ' ένα πηγάδι χωρίς πάτο, δε βοήθησαν πραγματικά πουθενά και άφησαν πίσω τους μόνο οικονομικές εκκρεμότητες.

Τέλος, πέρασαν από την αθλητική κεφαλή του συλλόγου άνθρωποι ακατάλληλοι, άσχετοι κάποιοι με το αντικείμενο (Σκαναβίνο πχ), άλλοι πλήρως ασύδωτοι (Τζουντόλι) και άλλοι ανίκανοι εγωπαθείς παπατζήδες νάρκισσοι (Κομολί). Όλοι αυτοί δημιούργησαν ένα άνευ προηγουμένου χάος το οποίο κληροδοτήθηκε στο φετινό θερμό καλοκαίρι. Ο Καρνεβάλι ανέλαβε 1/6. Ανέλαβε έναν οργανισμό υπό διάλυση και βασικό του μέλημα ήταν να καταλάβει που βρίσκεται.

Η μόνη κίνηση που έγινε μέχρι το τέλος του μήνα ήταν ο Έκατορ, ένα ντιλ που υπαγορεύτηκε περισσότερο από οικονομικούς λόγους παρά από την άμεση ανάγκη για ενίσχυση.

Το όποιο μεταγραφικό σαφάρι μπορούσε να διεξάγει ο Καρνεβάλι κατά μόνας θα ήταν στα κυβικά της Σασουόλο. Η Γιουβέντους είναι άλλη πίστα, απαιτεί προετοιμασία και προεργασία μηνών.

Επίσης χρειάζεται τιμ.

Γι' αυτό και ήρθε ο Ρίκι Μασάρα 7/7. Οι 2 τους μαζί με τον Οτολίνι που ήταν η μοναδική σταθερά σ' όλο το οικοδόμημα - μαζί με τον Κιελίνι που εξοστρακίστηκε από το αγωνιστικό - είχαν να αντιμετωπίσουν διάφορα προβλήματα, που τους έθεταν περιορισμούς.

Το πρώτο ήταν ο χρόνος που ήταν σαφώς περιορισμένος.

Το δεύτερο ήταν η ελλιπής προετοιμασία και προεργασία.

Μπορεί αμφότεροι να είχαν/έχουν τις ιδέες και τις διασυνδέσεις τους, αλλά στα τέλη Μαΐου κανείς τους δεν ήξερε με σιγουριά ότι θα δουλεύει για τη Γιούβε στα μέσα του καλοκαιριού.

Έπειτα, είχαν να λάβουν σοβαρά υπόψιν τους τις συμφωνίες με την UEFA για τα οικονομικά και να κινηθούν εντός των κόκκινων γραμμών που θέτουν οι γκάνγκστερς της Σιόν.

Κατόπιν, τη δουλειά τους δυσκόλευε επίσης η ντιρεκτίβα του ιδιοκτήτη για χρηστή οικονομική διαχείριση, συγκεκριμένες δαπάνες, κατά το δυνατόν περιστολή των εξόδων και λελογισμένη διαχείριση στο payroll, δεδομένης και της απώλειας των εσόδων από το Τσάμπιονς Λιγκ.

Στο οργανωτικό σκέλος, είχαν να αντιμετωπίσουν την απόλυτη διάλυση του οργανισμού Γιουβέντους, ο οποίος δεν μπορούσε ακόμη κι αν ήθελε να τους συνδράμει σε τίποτα, καθότι δεν υπάρχει τμήμα σκάουτινγκ.

Έπρεπε συν τοις άλλοις να δουν τί θα κάνουν με το ρόστερ.

Ένα ρόστερ πλήρως απαξιωμένο και διαλυμένο, γεμάτο μέτριους ποδοσφαιριστές και άλλους οι οποίοι, ενώ θα μπορούσαν να βοηθήσουν και να δείξουν πρόοδο, αποφασίστηκε από τον προπονητή να τεθούν εκτός ομάδος.

Τέλος, και γεγονός πολύ σημαντικό για εμένα, οι Καρνεβάλι - Μασάρα έχουν να αντιμετωπίσουν μια πολύ εχθρική εσωτερική αγορά, η οποία με τη λογική του καρτέλ, όχι μόνο διατηρεί τιμές με καπέλο 20-25% υψηλότερες όταν πρόκειται για αγορά από τη Γιούβε, αλλά είναι απρόθυμη να διαπραγματευτεί κιόλας.

Αν προσθέσουμε και τις εξωφρενικές και μη βιώσιμες τιμές που έχει "επιβάλλει" το χρήμα που ρέει από την Πρέμιερ Λιγκ, καταλαβαίνετε ότι οι Καρνεβάλι - Μασάρα - Οτολίνι είχαν να φέρουν εις πέρας μια μεταγραφική περίοδο σωστή Κόλαση.

Πάμε να δούμε τις επιταγές του σχεδιασμού από μέρους του front office. - Η πρώτη σταθερά που επέβαλε ο Καρνεβάλι ήταν διαπραγμάτευση με τους δικούς μας όρους και αποκατάσταση των σχέσεων με τρίτες ομάδες. Η Γιουβέντους πρέπει να φέρνει το εκτόπισμά της στο τραπέζι, χωρίς να άγεται και να φέρεται από ατζέντηδες και παραποδοσφαιρικά κέντρα.

Στις περισσότερες περιπτώσεις τα κατάφερε. - Η δεύτερη ντιρεκτίβα για το φετινό καλοκαίρι ήταν η λογική της μη δέσμευσης μακροχρόνια, αφενός γιατί ήταν μια μεταγραφική καμπάνια λίγο πολύ στο πόδι, με αυτοσχεδιασμό, αφετέρου επειδή ο Σπαλέτι δεν είναι μακροχρόνια λύση προπονητικά ούτε για τον Καρνεβάλι ούτε για το Μασάρα. - Η τρίτη γραμμή ήταν η εκπλήρωση των επιθυμιών του προπονητή μέσα στα πλαίσια της λογικής και της σύνεσης.

Έγιναν κάποιες καλές μεταγραφές που τόνωσαν την ποιότητα του ρόστερ και ικανοποιήθηκαν εισηγήσεις του Σπαλέτι, όπως η παραμονή του Νίκο Γκονσάλες. - Το τέταρτο πρόταγμα ήταν η διάρρηξη των αδιεδόξων.

Η κατάσταση με ορισμένους ποδοσφαιριστές ήταν εντελώς αδιέξοδη.

Η όποια λύση μπορούσε να δοθεί θα έφερε κάποιο κόστος, το οποίο οι ιθύνοντες αποδέχθηκαν ότι όφειλαν να "κουβαλήσουν" για να μπορέσει το κλαμπ να απεμπλακεί και να προχωρήσει παρακάτω.

Μια τέτοια περίπτωση ήταν του Αρτούρ για τον οποίο το Μάιο η Γκρέμιο έκανε πρόταση 7 εκατομμυρίων η οποία απορρίφθηκε από τον Κομολί.

Δεν υπήρχε άλλος δρόμος από το να κουβαλήσει η Γιούβε στον ισολογισμό της μια minusvalenza, να χάσει δηλαδή λεφτά φέτος για να σταματήσει τη χρόνια αιμορραγία για τις επόμενες σεζόν.

Η ίδια λύση ενδέχεται να ακολουθηθεί και σε άλλες περιπτώσεις όπως του Μίλικ.

Αυτά τα προβλήματα είχαν να αντιμετωπίσουν οι Καρνεβάλι - Μασάρα, αυτές τις κατευθυντήριες γραμμές χάραξαν και θεωρώ ότι με μικρολαθάκια - όπως σε όλους μας συμβαίνει - έκαναν καλή δουλειά.

Εκτός της μεγάλης και αδικαιολόγητης δαπάνης για τον Κόλο Μουανί, θεωρώ ότι οι οικονομικές συμφωνίες ήταν καλές, δεν επιβάρυναν ιδιαίτερα τον ισολογισμό του κλαμπ και δε δέσμευσαν μελλοντικά κεφάλαια.

Επιλέχθηκε να στραφούν σε παίκτες σχετικά νεαρούς, με κάμψη στην απόδοσή τους στοιχηματίζοντας στην ανάκαμψή τους και τις καλές οικονομικές παραμέτρους που εξασφάλισαν.

Στις αποχωρήσεις δε μπορούσαν, όπως είπαμε, να κάνουν περισσότερα απ' όσα ήδη έγιναν.

Οι παίκτες (περιουσιακά στοιχεία) έχουν απολέσει μεγάλο κομμάτι της αξίας τους, αλλά και του appeal τους στην αγορά λόγω της κακής χρονιάς της Γιούβε, της κακής διαχείρισής τους από το Σπαλέτι και των υπέρογκων αμοιβών τους.

Στην ορολογία μεταγραφών του ΝΒΑ πρόκειται για τοξικά assets.

Κάποια χρήματα που ήρθαν στα ταμεία από ποσοστά μεταπώλησης, βοήθησαν κάπως, αλλά η κατάσταση παραμένει κρίσιμη, καθώς το συγκεκριμένο ποδοσφαιρικό μοντέλο είναι πλήρως ασύμφορο σ' ένα περιβάλλον όπως του ιταλικού ποδοσφαίρου.

Ακόμη και μια ομάδα με την ιδιοκτησία της Γιούβε δε μπορεί να υποστηρίξει μεταγραφικές περιόδους με ασύστολες δαπάνες όπως της Πρέμιερ.

Δε μπορεί να ακολουθήσει το ρυθμό των Άγγλων.

Αυτό, φυσικά, το έχουν κατανοήσει οι ιθύνοντες και έδρασαν σε 2 κατευθύνσεις για να ομαλοποιήσουν ακόμη περισσότερο το μονοπάτι των πιτσιρικάδων προς την 1η ομάδα.

Πρώτον, επαναδημιουργήθηκε η ηλικιακή κατηγορία των Κ18 και δεύτερον οι 3 ή 4 πρώτες ηλικιακές κατηγορίες (ανάλογα με το αν γίνεται διαχωρισμός σε Κ20 και Κ19) πέρασαν στη δικαιοδοσία του Κλαούντιο Κιελίνι.

Αυτό σημαίνει ότι η Next Gen, η Primavera και η Κ18 έχουν τον ίδιο επικεφαλής / πρότζεκτ μάνατζερ.

Δίχως γηγενές ταλέντο δε γίνεται, αλλά και οι επενδύσεις στις υποδομές δεν πρέπει να πηγαίνουν στράφι, αφού τα οφέλη είναι μακροπρόθεσμα.

Παράλληλα, έχει δρομολογηθεί και επανασύσταση του τμήματος σκάουτινγκ με τη δουλειά να ξεκινά από το φθινόπωρο κιόλας.

Εν κατακλείδι, φέτος έγινε αυτό που μπορούσε να γίνει με βάση τις παραμέτρους που αναλύσαμε.

Από το Γενάρη και πιο έντονα από το καλοκαίρι θεωρώ ότι θα ξεκινήσει να συμβαίνει αυτό που πρέπει σε όλα τα επίπεδα.

Για τους παίκτες είναι νωρίς να μιλήσουμε και θα 'ναι αυθαίρετο οποιοδήποτε συμπέρασμα, αφού πολλοί ήρθαν από ομάδες που έκαναν γερό underperforming πέρσι και δεν τις έβλεπε και κανείς από 'μας, εδώ που τα λέμε.

Μπορεί ως hype να μην ικανοποιούν, αλλά ελπίζω να μας βάλουν τα γυαλιά μέσα στο γήπεδο.

Αυτά τα ολίγα είχα να πω. Αναμένω τις εξελίξεις στο κομμάτι στελέχωσης του κλαμπ, στη χάραξη σαφούς στρατηγικής για τους πιτσιρικάδες και φυσικά στα αποτελέσματα.

Έχω την αίσθηση ότι ο Σπαλέτι είναι μια λύση προσωρινή και πως αργά ή γρήγορα ο προπονητής θα αλλάξει για να έρθει κάποιος που ταιριάζει περισσότερο στα θέλω του Καρνεβάλι και του Μασάρα.

Δηλαδή ένα πρόσωπο πιο φρέσκο (ίσως), που να βασίζεται κάπως στο γηγενές στοιχείο και να ενδιαφέρεται να χτίσει για μακροπρόθεσμα, αναδεικνύοντας και βελτιώνοντας παίκτες μέσα από την καθημερινή δουλεια.

Κι αυτό το τελευταίο το τονίζω γιατί από πίσω ακολουθούν παίκτες όπως ο Ελιμογκάλε, ο Κοριλιάνο, ο Γκιότο κι ο Πιπιτό, γεννημένοι το 2009-10. Έρχεται, ελπίζω, η στιγμή τους. Τα λέμε στο επόμενο ποστ!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους