Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μανιφέστο του 4Drivers No 7 Να 'σαι ο εαυτός σου. Να μη μασάς στις επιταγές των καιρών.

Να θεωρείς τα αυτοκίνητα κάτι περισσότερο από συσκευές με τροχούς.

Το δικό μας σύμβολο ελευθερίας.

Οδήγα αυτό που γουστάρεις, όχι αυτό που σου πουλάνε. Νόμος.

Απ' την άλλη, όντως, υπάρχει και το γένος των πιστών της κοινής λογικής.

Όπως αυτοί που πιστεύουν ότι το αυτοκίνητο δεν είναι παρά μία συσκευή μετακίνησης.

Μία σε ένα πρόβλημα.

Όταν επιλέγουν να αγοράσουν ένα, δεν το κάνουν παρά μετά από λεπτομερή σύγκριση τεχνικών χαρακτηριστικών.

Με έμφαση πάντα στην πρακτική: τα λίτρα χωρητικότητας του χώρου αποσκευών, την κατανάλωση και τις εκπομπές ρύπων, την αξιοπιστία σύμφωνα με τις στατιστικές, την ασφάλεια.

Είναι αυτοί που, πάντα αυτόκλητα, θα σου αποδείξουν ότι η δική σου επιλογή δεν είναι τάχα λογική.

Που γελούν περιφρονητικά αν τους πεις για την ιστορία που έχει το σήμα στο τιμόνι.

Είναι και αυτοί που έχουν άποψη για το πώς οφείλεις να μετακινείσαι.

Που συγκρίνουν π.χ. το αυτοκίνητο με τα μέσα μαζικής μεταφοράς και αποφαίνονται ότι η αυτοκίνηση είναι ιδιοτελής, εγωιστική και αντικοινωνική.

Είναι οι ίδιοι που θα προσπαθήσουν να σε πείσουν ότι ωραία λεωφόρος είναι η άδεια λεωφόρος, κάπως σαν κι αυτές της Μόσχας, τον καιρό του Μπρέζνιεφ.

Για όλους αυτούς, το αυτοκίνητο πράγματι δεν είναι παρά μια συσκευή μετακίνησης.

Κάτι σα φούρνος μικροκυμάτων.

Αν τους πεις όμως ότι δεν διοργανώνονται πρωταθλήματα φούρνων μικροκυμάτων με χιλιάδες θεατές και δημοσιογράφους και τηλεοπτική κάλυψη, ότι ποτέ ένα νέο μοντέλο φούρνου δεν ήταν γεγονός, ότι δεν υπήρξαν μοντέλα φούρνου που να κυκλοφορούν 40 χρόνια κάνοντας πάντα τα βλέμματα να γυρίζουν, ότι δεν μεγάλωσαν παιδιά θαυμάζοντας φούρνους σε φωτογραφίες περιοδικών, ούτε υπήρξαν ποτέ κατασκευαστές, σχεδιαστές ή χειριστές φούρνων που να έγιναν πραγματικοί σταρ, λαϊκοί ήρωες ή εθνικά σύμβολα, θα σου πουν για την καταναλωτική κοινωνία των τεχνητών αναγκών.

Ή θα σου πουν για την κοινή λογική και τα ψεύτικα συναισθήματα.

Δεν τους αδικώ.

Υπάρχει απόσταση μεταξύ μας. Ισχύει.

Είναι αυτοί που δεν θα καταλάβουν ποτέ ότι τη βελόνα ενός στροφόμετρου που πιάνει κόκκινα, την κατεβασμένη κουκούλα σε μια λεωφόρο της θάλασσας ένα ζεστό καλοκαιρινό βράδυ.

Ή το ζευγαράκι που αγκαλιάζεται προστατευμένο από τα θολωμένα τζάμια στην άκρη της θάλασσας.

Ή τη σιωπηλή βόλτα με μόνο τον ήχο των αλλαγών των ταχυτήτων σε μια ορεινή διαδρομή.

Ή και την αδρεναλίνη της ενοχής μιας παιδιάστικης αταξίας με το γκάζι - είναι όλα στιγμές ελευθερίας.

Το αυτοκίνητο είναι το σύμβολο αυτής της ελευθερίας.

Γίνεται πράξη ελευθερίας με τον διαφορετικό, ξεχωριστό τρόπο που επιλέγει ο ξεχωριστός, διαφορετικός καθένας μας.

Όλα αυτά δεν καταγράφονται σε τεχνικές προδιαγραφές, αναλύσεις κόστους-οφέλους, συγκοινωνιακές μελέτες ή μακέτες αποστειρωμένων πόλεων με λεωφόρους για τραμ και ποδηλάτες.

Και πάντα αναρωτιέμαι πού θα βρει θολωμένα τζάμια δίπλα στη θάλασσα για να αγκαλιαστεί το ζευγαράκι που θα πάει βόλτα με το τραμ και τα ποδήλατα. Photo: 4Drivers

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους