Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η ΚΟΡΙΝΝΑ ΤΗΣ ΤΑΝΑΓΡΑΣ ΤηςDora Stathaki Ήταν Αρχαία Ελληνίδα ποιήτρια-συνθέτρια, με φωνή βοιωτική, με καρδιά ανοιχτή στον ήλιο.

Όταν όλοι έγραφαν για τους ήρωες των άλλων, εκείνη τραγούδησε τις ηρωίδες του τόπου της.

Όταν όλοι μιλούσαν τη γλώσσα της δόξας, εκείνη μίλησε τη γλώσσα της μάνας της.

Τοποθετημένη κατά παράδοση στον 6ο αι. Π.Χ. σύμφωνα με αρχαίες πηγές, όπως ο Πλούς και ο Παυσανίας, καταγόταν από την Τανάγρα και ήταν διδάσκαλος και αντίπαλον δέος του γνωστότερου Θηβαίου ποιητή Πινδάρου, τον οποίο και νίκησε πέντε φορές, όχι με μεγαλοστομίες, αλλά με αλήθεια! Ο Παυσανίας εξηγεί τη νίκη της με εξωλογοτεχνικά κριτήρια: ήταν πανέμορφη « ην γυναικών τότε ήδη καλλίστη το είδος» και επιπλέον δεν τραγούδησε στη δυσνόητη δωρική διάλεκτο, όπως ο Πίνδαρος, αλλά στην αιολική.

Επίσης τον 2ο αιώνα μ.Χ., ο Αιλιανός, Ρωμαίος σοφιστής που έγραψε στην ελληνική, βεβαιώνει πως η Ταναγραία ποιήτρια νίκησε τον Πίνδαρο. «Πίνδαρος ο ποιητής αγωνιζόμενος εν Θήβαις αμαθέσι περιπεσών ακροαταίς, ηττήθη Κορίννης πεντάκις· ελέγχων δε την αμουσίαν αυτών ο Πίνδαρος συν εκάλει την Κόρινναν». Αναζητεί ερμηνείες της ποιητικής νίκης σε μη ποιητικούς λόγους: οι ακροατές ήταν άμουσοι και αμαθείς, γεγονός που εκνεύρισε τον ηττημένο και τον οδήγησε να αποκαλέσει «συν» την αντίπαλό του, δηλ. « γουρούνα». Ενώ ο Αντίπατρος ο Θεσσαλονικεύς τη συγκαταλέγει στις εννέα θνητές μούσες. Η Κόριννα έγραψε χορική λυρική ποίηση για τοπικές γιορτές «πανήγυρεις», στη βοιωτική διάλεκτο.

Και επέκρινε τον Πίνδαρο για εισαγωγή αττικισμού στα ποιήματά του.

Αντίθετα με τον Πίνδαρο, έδωσε έμφαση σε τοπικούς μύθους, και χάραξε παραλλήλους μεταξύ του κόσμου της μυθολογίας και της συνήθους ανθρώπινης συμπεριφοράς.

Στα έργα της περιλαμβάνονταν ιστορίες για τον Ωρίωνα, τον Ηρακλή και τον Οιδίποδα.

Σωζόμενα έργα: Από το έργο της έχουν διασωθεί μόνο λίgiα αποσπάσματα κυρίως σε παπύρους της αιγυπτιακής προέλευσης και τιτλοφορημένα τμήματα από ποιήματα όπως οι Μινύαι και οι Κορωνίδες.

Το ποίημα “Μινύαι” μιλά για τις τρεις ενήλικες κόρες του βασιλιά Μινύα του Ορχομενού: τη Λευκίππη, την Αρσίππη, και την Αλκαθόη.

Το ποίημα “Κορωνίδες” μιλά τις δύο κόρες του Ωρίωνα, τη Μενίππη και τη Μητιόχη, οι οποίες έκοψαν το λαιμό τους με τη σαΐτα του αργαλιού τους, θυσιάζοντας τον εαυτό τους για χάρη των συμπολιτών τους. Η Κόριννα μας άφησε ένα μάθημα που δεν γερνάει ποτέ: ‘’Μην προσπαθείς να γίνεις σαν τους άλλους για να ακουστείς, γίνε εσύ ‘’. Με τη φωνή σου…Με τον τόπο σου…Με το φως σου! Αγαπητοί Μυθολόγοι, εύχομαι να έχετε ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο💝 #ελληνικηιστορια#ποίηση #greekhistory#poetry ΠΗΓΕΣ: Campbell, David A. Greek Lyric Poetry IV: Bacchylides, Corinna, and Others. Cambridge, Massachusetts, 1992. W. J. Henderson, Corinna of Tanagra on Poetry, AClass 38 (1995), 29-42 Schmidt, Michael. The First Poets: Lives of the Ancient Greek Poets. Alfred A. Knopf, New York, 2005, pp. 253-259. “ Wikipedia “ ΕΙΚΟΝΑ: ΑΙ ( Η Κόριννα ‘’Το Φως της Βοιωτίας").

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους