Original Post

Πλήρες Κείμενο:

#RELATIVE_AGE_EFFECT Μήπως στο Ελληνικό ποδόσφαιρο επιλέγουμε αυτούς που είναι έτοιμοι και όχι αυτούς που μπορούν να εξελιχθούν.

Υπάρχει μια ερώτηση που ακούμε συνεχώς στις ακαδημίες.

Ποιος είναι ο καλύτερος της ηλικίας του.

Ίσως όμως αυτή να είναι η λάθος ερώτηση.

Γιατί στο αναπτυξιακό ποδόσφαιρο δεν αξιολογούμε απλώς παιδιά.

Αξιολογούμε παιδιά που βρίσκονται σε διαφορετικά στάδια ανάπτυξης,ωρίμανσης και προσαρμογής.

Και κάπου εκεί εμφανίζεται το Relative Age Effect RAE,η Επίδραση της Σχετικής Ηλικίας. ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ ΕΝΑΝΤΙ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ Ας πάρουμε δύο παιδιά της ίδιας ηλικιακής κατηγορίας.

Το ένα γεννήθηκε 5 Ιανουαρίου.

Το άλλο 20 Δεκεμβρίου.

Αγωνιστικά ανήκουν στην ίδια κατηγορία.

Βιολογικά όμως δεν είναι απαραίτητα στο ίδιο σημείο ανάπτυξης.

Η διαφορά μπορεί να πλησιάζει τον έναν χρόνο.

Στα 8 ή 9 χρόνια ίσως να μην έχει τεράστια σημασία.

Στα 13-14 όμως,όταν η ανάπτυξη και η εφηβεία μεταβάλλουν δραματικά το σώμα,μπορεί να επηρεάσει,ύψος,σωματική μάζα,δύναμη,ταχύτητα ισχύ,ικανότητα στις μονομαχίες και ανοχή στις απαιτήσεις του παιχνιδιού.

Και εδώ βρίσκεται η παγίδα.

Ο πιο ώριμος σωματικά ποδοσφαιριστής μπορεί να φαίνεται καλύτερος,χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχει μεγαλύτερο μακροπρόθεσμο ποδοσφαιρικό δυναμικό.

Επιστημονικές έρευνες δείχνουν ότι το RAE είναι ιδιαίτερα έντονο κατά την εφηβεία και ότι η ανισορροπία των σχετικά μεγαλύτερων παικτών αυξάνεται σε υψηλότερα επίπεδα απόδοσης. ΟΜΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΤΙ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ Σχετική ηλικία δεν σημαίνει απαραίτητα βιολογική ωρίμανση.

Είναι διαφορετικές έννοιες.

Η σχετική ηλικία αφορά το πού βρίσκεται το παιδί μέσα στο ηλικιακό έτος.

Η βιολογική ωρίμανση αφορά το πόσο προχωρημένη είναι η ανάπτυξή του.

Και αυτό είναι κρίσιμο.

Δύο παιδιά 14 ετών μπορούν να έχουν εντελώς διαφορετική βιολογική ωρίμανση.

Το ένα μπορεί να έχει ήδη περάσει σημαντικό μέρος της εφηβικής του ανάπτυξης.

Το άλλο μπορεί να βρίσκεται αρκετά πίσω.

Η επιστημονική βιβλιογραφία υποστηρίζει ότι αυτές οι δύο μορφές μεροληψίας πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ανεξάρτητες μεταβλητές.

Άρα το,είναι Ιανουάριος,άρα είναι πιο ώριμος δεν είναι επιστημονικά σωστό.

Και το,είναι Δεκέμβριος,άρα είναι ανώριμος επίσης δεν είναι σωστό.

Χρειάζεται να κοιτάξουμε τον πραγματικό αναπτυξιακό προφίλ του παιδιού. ΕΔΩ ΑΡΧΙΖΕΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ Φανταστείτε έναν προπονητή που πρέπει να επιλέξει 15 παιδιά για μια μικτή ομάδα.

Έχει δύο ποδοσφαιριστές.

Ο ένας είναι: 1,70 μ., δυνατός,γρήγορος και κερδίζει τις μονομαχίες.

Ο άλλος: 1,55 μ.,τεχνικά εξαιρετικός,αντιλαμβάνεται γρήγορα το παιχνίδι,παίρνει σωστές αποφάσεις αλλά δυσκολεύεται ακόμη στις σωματικές μονομαχίες.

Ποιον θα επιλέξει.

Η απάντηση εξαρτάται από το τι αξιολογεί.

Αν αξιολογεί κυρίως την τρέχουσα απόδοση, πιθανότατα θα επιλέξει τον πρώτο.

Αν αξιολογεί το αναπτυξιακό δυναμικό,η εικόνα μπορεί να είναι τελείως διαφορετική.

Και εδώ βρίσκεται μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις του σύγχρονου scouting.

Η σημερινή απόδοση δεν είναι απαραίτητα ο καλύτερος δείκτης της αυριανής απόδοσης. ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

Εδώ πρέπει να κάνουμε την κουβέντα ακόμη πιο δύσκολη.

Πόσα παιδιά επιλέγονται στις μικτές ομάδες επειδή είναι πραγματικά πιο ολοκληρωμένοι ποδοσφαιριστές; Και πόσα επειδή,είναι πιο μεγαλόσωμα,είναι πιο δυνατά,είναι πιο γρήγορα,είναι πιο ώριμα,να παίζουν ήδη σε καλή ομάδα και να έχουν μεγαλύτερη αγωνιστική εμπειρία ή απλώς φαίνονται καλύτερα σήμερα.

Δεν σημαίνει ότι κάθε επιλογή είναι λανθασμένη.

Σημαίνει όμως ότι πρέπει να αναρωτηθούμε αν το σύστημα αξιολόγησης μπορεί να δημιουργεί μια ολοκληρωμένη προσδοκία. Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΟΣ Ένας πιο ώριμος και σχετικά μεγαλύτερος παίκτης επιλέγεται.

Παίρνει περισσότερες ευκαιρίες,παίζει σε καλύτερο περιβάλλον.

Αντιμετωπίζει καλύτερους αντιπάλους.

Έχει περισσότερες ευκαιρίες. Βελτιώνεται.

Και μετά, δύο χρόνια αργότερα,κάποιος λέει.

Βλέπεις τελικά ήταν καλύτερος.

Όχι απαραίτητα.

Ίσως απλώς του δόθηκαν περισσότερες ευκαιρίες ανάπτυξης.

Αυτό είναι ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που πρέπει να κατανοήσουμε στο talent development.

Η επιλογή δεν είναι απλώς αποτέλεσμα.

Είναι και μηχανισμός που επηρεάζει το αποτέλεσμα. ΚΑΙ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ; Εδώ χρειάζεται ακόμη μεγαλύτερη προσοχή.

Ο γονιός βλέπει το παιδί του απέναντι σε άλλα παιδιά.

Βλέπει ποιος βάζει γκολ,ποιος είναι γρήγορος,ποιος είναι δυνατός,ποιος παίζει στη μικτή,ποιος καλείται σε δοκιμές,ποιος φοράει το περιβραχιόνιο.

Και πολύ εύκολα δημιουργείται η αντίληψη.

Αυτός είναι καλύτερος από το παιδί μου.

Όμως στην αναπτυξιακή ηλικία δεν πρέπει να συγκρίνουμε μόνο το πού βρίσκεται ένα παιδί σήμερα,πρέπει να εξετάζουμε: Πού βρίσκεται στην αναπτυξιακή του πορεία; ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ SCOUTING ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΛΕΠΕΙ ΠΙΟ ΒΑΘΙΑ Δεν αρκεί: ❌ ύψος ❌ ταχύτητα ❌ δύναμη ❌ γκολ ❌ αποτέλεσμα ❌ φυσική υπεροχή.

Χρειάζεται να αξιολογούμε: ✅ τεχνική υπό πίεση ✅ αντίληψη χώρου ✅ scanning ✅ λήψη αποφάσεων ✅ προσαρμοστικότητα ✅ κατανόηση του παιχνιδιού ✅ ικανότητα μάθησης ✅ κινητικές δεξιότητες ✅ ψυχολογική ανθεκτικότητα ✅ προπονησιμότητα ✅ βιολογική ωρίμανση ✅ σχετική ηλικία ✅ και κυρίως ρυθμό εξέλιξης.

Γιατί ένας ποδοσφαιριστής δεν είναι μια στατική εικόνα.

Είναι μια δυναμική διαδικασία ανάπτυξης. ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΜΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΑΚΑΔΗΜΙΑ.

Δεν χρειάζεται να καταργήσουμε τις ηλικιακές κατηγορίες.

Χρειάζεται να γίνουμε πιο έξυπνοι στον τρόπο που αξιολογούμε. 1️⃣ Να γνωρίζουμε το RAE Η ημερομηνία γέννησης πρέπει να αποτελεί μέρος της αξιολόγησης και όχι μοναδική προϋπόθεση. 2️⃣ Να παρακολουθούμε την ανάπτυξη Ύψος,βάρος,ρυθμός ανάπτυξης και δείκτες βιολογικής ωρίμανσης μπορούν να βοηθήσουν στην καλύτερη κατανόηση του αθλητή. 3️⃣ Να δίνουμε δεύτερες ευκαιρίες Ένα παιδί που σήμερα δεν είναι έτοιμο σωματικά δεν πρέπει να θεωρείται αυτομάτως παιδί χωρίς προοπτική. 4️⃣ Να αξιολογούμε ξανά Η επιλογή στα 12 δεν πρέπει να αποτελεί τελεσίδικη απόφαση για το ποιος θα είναι ποδοσφαιριστής στα 18. 5️⃣ Να χρησιμοποιούμε διαφορετικά περιβάλλοντα παιχνιδιού Η bio-banding,δηλαδή η δημιουργία αγωνιστικών συνθηκών με βάση περισσότερο το επίπεδο βιολογικής ωρίμανσης παρά αποκλειστικά τη χρονολογική ηλικία, αποτελεί μία από τις σύγχρονες ερευνητικές προσεγγίσεις για τη μείωση της μεροληψίας της ωρίμανσης.

Πολλές έρευνες δείχνουν ενδιαφέροντα αποτελέσματα,αλλά επίσης τονίζουν ότι τα διαθέσιμα δεδομένα δεν επαρκούν ακόμη για να θεωρηθεί μία οριστική λύση. ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΤΑ 18 Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο μήνυμα. Το RAE δεν είναι απλώς ένα στατιστικό φαινόμενο.

Είναι ένα πρόβλημα δικαιοσύνης στις ευκαιρίες ανάπτυξης.

Γιατί αν ένας 12χρονος επιλεγεί και ένας άλλος όχι,δεν αλλάζει μόνο το ρόστερ.

Αλλάζει το περιβάλλον στο οποίο θα αναπτυχθούν.

Ο ένας μπορεί να πάρει περισσότερη προπόνηση.

Περισσότερο χρόνο με καλύτερους προπονητές.

Περισσότερες αγωνιστικές εμπειρίες.

Περισσότερη αυτοπεποίθηση.

Περισσότερες ευκαιρίες.

Και ο άλλος μπορεί απλώς να χαθεί.

Οι παρεμβάσεις απέναντι στη μεροληψία της βιολογικής ωρίμανσης επισημαίνει ακριβώς αυτό το ζήτημα και εξετάζει προσεγγίσεις όπως τη βιολογική κατηγοριοποίηση και την κατηγοριοποίηση παικτών. ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΑ,ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΤΑΛΕΝΤΟ; Αυτός που είναι καλύτερος στα 13; Ή αυτός που μπορεί να γίνει καλύτερος στα 18; Δεν είναι πάντα το ίδιο παιδί.

Και αυτό πρέπει να το καταλάβουν,οι προπονητές, οι scouts,οι ακαδημίες,οι υπεύθυνοι ανάπτυξης,οι γονείς.

Γιατί το αναπτυξιακό ποδόσφαιρο δεν πρέπει να επιβραβεύει αποκλειστικά την πρόωρη ωρίμανση.

Πρέπει να προστατεύει την προοπτική. ΜΙΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΚΕΨΗ Ίσως το μεγαλύτερο λάθος που κάνουμε στο Ελληνικό ποδόσφαιρο να μην είναι ότι δεν βλέπουμε ταλέντα.

Ίσως είναι ότι πολλές φορές αποφασίζουμε πολύ νωρίς ποιος είναι ταλέντο.

Και όταν αποφασίζεις στα 12 ποιος αξίζει και ποιος όχι,υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να μπερδέψεις.

Την ωρίμανση με την ικανότητα,τη σωματική υπεροχή με το ταλέντο,την τωρινή απόδοση με την εξέλιξη.

Το παιδί που σήμερα είναι μικρότερο,πιο αδύναμο ή λιγότερο ώριμο δεν είναι απαραίτητα λιγότερο ταλαντούχο.

Μπορεί απλώς να βρίσκεται σε διαφορετικό κεφάλαιο της ίδιας ιστορίας.

Και ο ρόλος μας ως προπονητές δεν είναι να αποφασίσουμε ποιος θα κερδίσει την κούρσα στα 13. Είναι να δημιουργήσουμε τις συνθήκες ώστε να δούμε ποιος θα μπορεί να τρέξει καλύτερα στα 18. Γιατί στο αναπτυξιακό ποδόσφαιρο: Δεν επιλέγουμε μόνο ποιος είναι. Επιλέγουμε και ποιος θα έχει την ευκαιρία να γίνει. Coach Ernald Ιωάννης Χόντιας The Motivation Hub

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους