Στην φωτογραφία από αριστερά ο Κώστας Δημητρίου, ο Νεόφυτος Νεοφύτου, ο Στέλιος Καυκαρίδης, ο Σπύρος Γεωργίου και ο Βασίλης Μιχαήλ Κύρια Σκηνή Σατιρικού Θεάτρου «Σα’ Ναν Εχτές» Πρεμιέρα: 19 Μαρτίου...
Στην φωτογραφία από αριστερά ο Κώστας Δημητρίου, ο Νεόφυτος Νεοφύτου, ο Στέλιος Καυκαρίδης, ο Σπύρος Γεωργίου και ο Βασίλης Μιχαήλ Κύρια Σκηνή Σατιρικού Θεάτρου «Σα’ Ναν Εχτές» Πρεμιέρα: 19 Μαρτίου 2016 Συγγραφέας: Μιχάλης Πασιαρδής Σκηνοθεσία: Κώστας Δημητρίου-Στέλιος Καυκαρίδης Σκηνικά: Μίκης Λοΐζου Κοστούμια: Κώστας Καυκαρίδης Μουσική: Μιχάλης Χατζημιχαήλ Φωτισμοί: Βικέντιος Χριστιανίδης Κατασκευή Σκηνικού: Μιχάλης Μανελίδης Ζωντανή Μουσική επί σκηνής: Μιχάλης Χατζημιχαήλ Ηθοποιοί: Στέλιος Καυκαρίδης, Κώστας Δημητρίου, Νεόφυτος Νεοφύτου, Μαριάννα Καυκαρίδου, Σπύρος Γεωργίου, Λουκία Μουσουλιώτη, Βασίλης Μιχαήλ, Ανδρέας Ρόζου, Βασιλική Ανδρέου, Σπύρος Γεωργίου, Λουκία Μουσουλιώτη, Βασίλης Μιχαήλ, Ανδρέας Ρόζος και Βασιλική Ανδρέου -Σημείωση: Επί Σκηνής: Μιχάλης Χατζημιχαήλ (ποιητάρης/ τραγουδιστής) -Σημείωση: Σπονδυλωτό κείμενο με έξι ιστορίες της Κύπρου, από τα παλιά χρόνια μέχρι σήμερα.
Είναι ένας ύμνος για την αγάπη του Πασιαρδή και των ηρώων του για τη Γη και τις παραδόσεις τους, μια ποιητική ανάμνηση με αυθεντικούς ήρωες του χθες και του σήμερα, δοσμένα σε μια ποιητική νοσταλγία και αγάπη, με πολύ χιούμορ και συγκίνηση, σε μια γλώσσα κυπριακή-αυθεντική που μόνο ο Πασιαρδής μπορεί να γράψει.
Αποτελείται από έξι ιστορίες του χωρκού με τον ποιητάρη-τραγουδιστή Μιχάλη Χατζημιχαήλ να τα ενώνει με ζωντανή μουσική επί σκηνής.
Η πρώτη ιστορία είναι το «Εν Να Μεν…» Χωριανοί πίνοντας το καφέ τους συζητούν με ένα συγχωριανό τους, ο οποίος μέρα νύκτα είναι μεθυσμένος και δημιουργεί προβλήματα στο σπίτι με τη γυναίκα και τα παιδιά του.
Η δεύτερη «Σα’ Ναν Εχτές» δυο γέροι με τις γριές τους νοσταλγούν τα νιάτα τους μοιρολογώντας πως έχουν καταντήσει έτσι… Η τρίτη είναι το «Λόγιασμα της Βαγγέλας», μια ιστορία δυο οικογενειών που λόγιασαν τα παιδιά τους και πριν το χάρτωμα χάλασε η δουλειά.
Η τέταρτη είναι το «Εθ Θα σου ξανασυντήχω ρε Γιαννή», ένα στιγμιότυπο σε ένα καφενέ που ο καφετζής τσακώνεται με τον θαμώνα γιατί εγέλασεν του με τις ευλογίες του μουχτάρη για δκυο χωραφούθκια…» Η πέμπτη είναι το «Γιοφύρι του Τζιηλαδονιού», ένα έθιμο όπου ψάλλει ο παπάς του χωριού πάνω στο γεφύρι για να μαζευτούν οι χωριανοί, «να βκάλει τζιαι κάτι τις που το γιοφύρι», αλλά προτιμούν τους καφενέδες, διότι ο παπάς εγέρασε και δεν πιάνουν οι ευχές του…» Η έκτη είναι το «Ένα Μαντήλι Χώμα». Η Ελένη, μόλις άνοιξαν τα οδοφράγματα πάει στο χωριό της κι επιστρέφει με ένα μαντήλι χώμα.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους