Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πριν από περίπου 15 χρόνια γνώρισα τη Vicky Kalogeiton ως προπτυχιακή φοιτήτρια.

Θυμάμαι ακόμη το πάθος της, την τρομερή όρεξή της για δουλειά και μια σπάνια ευφυΐα που ξεχώριζε από τότε.

Είχαμε τη χαρά να δουλέψουμε και να δημοσιεύσουμε μαζί, και ήταν από εκείνους τους ανθρώπους που σε έκαναν να πιστεύεις ότι έχουν μπροστά τους μια μεγάλη διαδρομή.

Σήμερα η Vicky κέρδισε ένα ERC Starting Grant.

Για όσους δεν είναι κοντά στην ακαδημαϊκή έρευνα, ίσως το όνομα να μη λέει πολλά.

Για εμάς όμως λέει πάρα πολλά.

Είναι μία από τις σημαντικότερες και δυσκολότερες ερευνητικές διακρίσεις στην Ευρώπη.

Δεν είναι άλλη μια χρηματοδότηση για ένα καλό project.

Είναι μια τεράστια ψήφος εμπιστοσύνης σε έναν επιστήμονα, στις ιδέες του και στη δυνατότητά του να ανοίξει τον δικό του δρόμο στην έρευνα.

Και εδώ θέλω να πω κάτι πολύ προσωπικό.

Εγώ δεν έφτασα ποτέ σε αυτό το επίπεδο.

Και, για να είμαι ειλικρινής, δεν νομίζω ότι είχα ποτέ τις δυνατότητες να κερδίσω ένα ERC. Η Vicky όμως τις είχε.

Και δεν ξεπέρασε απλώς τον παλιό της «δάσκαλο». Πήγε πολύ πιο πέρα.

Εκεί που εγώ δεν μπόρεσα να φτάσω.

Και αυτό με κάνει απίστευτα περήφανο.

Όχι γιατί θεωρώ ότι έχω μερίδιο σε αυτή την επιτυχία.

Δεν έχω.

Η επιτυχία είναι δική της.

Είναι αποτέλεσμα του μυαλού της, της δουλειάς της, των επιλογών της, της επιμονής της και όλων όσων έχτισε μόνη της αυτά τα χρόνια.

Εγώ είχα απλώς την τύχη να τη γνωρίσω πολύ νωρίς και να παρακολουθώ σήμερα, από απόσταση, πόσο μακριά κατάφερε να φτάσει.

Και κάτι τελευταίο για την εικόνα που συνοδεύει αυτή την ανάρτηση.

Μου την είχαν χαρίσει τότε η Vicky και ένας ακόμη φοιτητής μου.

Στα μάτια τους ήμουν τότε εγώ ο «δάσκαλος». Νομίζω ότι, μετά το ERC, η εικόνα χρειάζεται πλέον μια μικρή διόρθωση.

Η φιγούρα πρέπει να αλλάξει.

Και στη θέση της να μπει η Vicky. 🙂 Μπράβο σου, Vicky. Πραγματικά μπράβο σου. Είμαι πάρα πολύ περήφανος για σένα. ❤️

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους