Original Post

Πλήρες Κείμενο:

- Πώς πάει η κρίση εδώ στην Κύπρο, δεν πολυβλέπω να υπάρχει κρίση... - Μα ποια κρίση ? - Α, δεν έχετε καθόλου κρίση δηλαδή ε ? - Όχι, γιατί, εσείς στην Ελλάδα έχετε ? - Ε ναι είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα. - Γιατί μού είπατε πως ήρθατε ? - Ήρθαμε για πέντε ημέρες για τον γάμο ενός φίλου. - Και λίγο διακοπές δηλαδή ε ? - Ε όχι, διακοπές είχαμε πάει στο Λασίθι. - Μα τι είδους κρίση έχετε, διακοπές στο Λασίθι, πενθήμερη στην Κύπρο για ένα γάμο... - Ε μην το λέτε, είναι δύσκολα... - 🤔 Ρε Μητσοτάκη, λυπήσου λίγο τον λαό σου, μη τους βασανίζεις τόσο πολύ τους ανθρώπους. * Εν τω μεταξύ αυτά τα λένε σε έναν άνθρωπο 63 ετών που δουλεύει 365 μέρες τον χρόνο (κυριολεκτώ), το έμφραγμα το έπαθα από την πολλή δουλειά, και έχει να πάει διακοπές από το 2008.

Και να μπει στη θάλασσα που είναι 170 μέτρα από το σπίτι του 4 χρόνια. (επίσης κυριολεκτώ). Και έχει να έρθει Ελλάδα να δει τα παιδιά του και τα εγγόνια του άλλα 3 χρονια.

Και παρόλα αυτά λέω δόξα τω θεώ όλα μια χαρά.

Ρε μαλάκες δεν αντέχεστε, είστε για πολλές κλωτσιές.

Αν ήμουν Θεός θα σας έριχνα από δέκα φάπες στον καθένα, αλλά φάπες γερές.

Από εκείνες που ξαφνικά σε κάνουν και βλέπεις τον... Υιο Του φαντάρο.

Από τα θανάσιμα αμαρτήματα πάντα πίστευα πως το πιο σιχαμενο και το απόλυτα θανάσιμο όλων είναι η αχαριστία.

Η αχαριστία η αιώνια η ελληνική, απέναντι σε ανθρώπους, η αχαριστία απέναντι στην ίδια τη ζωή που σού έδωσε τα πάντα αλλά εσύ αιωνίως θεωρείς τον εαυτό σου αδικημένο και άτυχο.

Που η ζωή σού χρώσταγε ξέρω γω μια Ρολς Ρόις αλλά σε έριξε και σου έδωσε μια δευτεράντζα Porsche 911.

Αγαπημένοι μου συνέλληνες, είστε σιχαμένοι.

Ζείτε σε μια χώρα που μεχρι χθες ήταν χρεοκοπημένη και σημερα οδεύει στην κορυφή των χωρών που αποφασίζουν για την παγκόσμια γεωπολιτική.

Έχετε τα πάντα, (μεταξύ άλλων έχετε το καλύτερο σύστημα Υγείας του πλανήτη), και δεν εκτιμάτε τίποτα.

Αγαπημένοι μου συνέλληνες, είστε φτιαγμένοι από ένα υλικό που ο Θεός δεν θα ξαναχρησιμοποιούσε ποτέ.

Πώς καταντήσατε έτσι παλιάνθρωποι ψεύτες ρε σεις... Αλλά μάλλον πάντα έτσι ήσασταν... Από τότε που το γλείφατε τα αρχίδια του Αντρέα και κατακλέβατε το κράτος και χτίζατε πολυκατοικίες και βγαίνατε το μεγάλο Σάββατο και λέγατε στις κάμερες που ήταν στη Βαρβάκειο ότι πεινάτε.

Δεκαετία 80. Το δικό μου το Ε9 δεν είχε ποτέ καμία εγγραφή.

Δεν απέκτησα ποτέ μου τίποτα.

Ούτε μισό τετραγωνικό γης.

Κι όμως είμαι ο πιο πλούσιος από όλους σας.

Δεν έχω κανένα παράπονο από κανεναν.

Εγώ έφτιαξα τη ζωή μου όπως εγώ ήθελα.

Και είμαι καλά.

Πολύ καλά.

Και τέλος πάντων, ακόμη και αν δεν είμαι καλά με τους δικούς σας όρους, τουλάχιστον δεν είμαι ένα αχάριστο γομάρι.

Και από το βάθος ακούω τη φωνή του Θεόκριτου να μου λέει κι εμένα του τελευταίου, "εδώ που έφτασες λίγο δεν είναι". Και γω τον Θεόκριτο τον σέβομαι.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους