Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ινδικά ΜΜΕ: Η «σιωπηλή στρατηγική» Μόντι απέναντι στον Ερντογάν – BrahMos, Ελλάδα και Ισραήλ μπαίνουν στο μικροσκόπιο της Τουρκίας Μία νέα και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα γεωπολιτική ανάγνωση για τη σχέση Ινδίας–Ελλάδας–Ισραήλ προβάλλει το ινδικό Inconnect News, υποστηρίζοντας ότι η Άγκυρα παρακολουθεί με αυξανόμενη ανησυχία την είσοδο της Ινδίας στην αμυντική εξίσωση της Ανατολικής Μεσογείου.

Ο τίτλος του ινδικού μέσου είναι χαρακτηριστικός: «Η σιωπηλή στρατηγική του Μόντι: Γιατί οι ινδικοί πύραυλοι φοβίζουν την Τουρκία». Και το κεντρικό ερώτημα που θέτει είναι ακόμη πιο αιχμηρό: Ο Ναρέντρα Μόντι οικοδομεί σιωπηλά ένα στρατηγικό αντίβαρο στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μέσω Ελλάδας και Ισραήλ ή η Άγκυρα βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με τις συνέπειες της στενής στρατιωτικής σχέσης της με το Πακιστάν; Το ερώτημα δεν είναι θεωρητικό.

Η σχέση Ινδίας–Ελλάδας αναβαθμίστηκε επίσημα σε Στρατηγική Εταιρική Σχέση το 2023, ενώ τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του 2026 Αθήνα και Νέο Δελχί προχώρησαν ακόμη περισσότερο, υπογράφοντας νέο Πρόγραμμα Στρατιωτικής Συνεργασίας και κοινή δήλωση για εμβάθυνση της συνεργασίας των αμυντικών βιομηχανιών τους.

Η μετάφραση της ινδικής ανάλυσης Το Inconnect News αναφέρει: «Οι εντάσεις Ινδίας–Τουρκίας κλιμακώνονται. Η Τουρκία εμφανίζεται όλο και πιο ανήσυχη καθώς η Ινδία εμβαθύνει τις αμυντικές της σχέσεις με την Ελλάδα και το Ισραήλ». Και συνεχίζει: «Από τους BrahMos και Akash μέχρι τον αναφερόμενο πύραυλο cruise LR-LACM εμβέλειας 1.500 χιλιομέτρων, η ινδική αμυντική τεχνολογία θα μπορούσε να αλλάξει δραματικά τη στρατηγική ισορροπία στην Ανατολική Μεσόγειο». Η ινδική παρουσίαση συνδέει αυτή την εξέλιξη ευθέως με τη στενή σχέση Άγκυρας–Ισλαμαμπάντ. «Είναι αυτή η απάντηση του Μόντι στον Ερντογάν ή η Τουρκία πληρώνει το τίμημα της στρατιωτικής εταιρικής σχέσης της με το Πακιστάν;», διερωτάται.

Και στην Τουρκία μιλούν πλέον ανοιχτά για Ινδία–Ελλάδα–Ισραήλ Το εντυπωσιακό είναι ότι η συγκεκριμένη εικόνα δεν εμφανίζεται μόνο στα ινδικά μέσα.

Τουρκικά δίκτυα έχουν ήδη αρχίσει να εντάσσουν την Ινδία στο ίδιο κάδρο με Ελλάδα, Ισραήλ και Κυπριακή Δημοκρατία. Το A Haber, σε χαρακτηριστικό δημοσίευμά του τον Μάιο, έφθασε να χρησιμοποιήσει τη διατύπωση: «Στη συμμαχία Ισραήλ–Ελλάδας–Νότιας Κύπρου προστέθηκε ακόμη μία χώρα: η Ινδία». Το τουρκικό δίκτυο χρησιμοποίησε μάλιστα τον εξαιρετικά φορτισμένο όρο «şer ittifakı» – «συμμαχία του κακού», παρουσιάζοντας την ενίσχυση των ινδικών σχέσεων στην Ανατολική Μεσόγειο μέσα σε σαφώς αντιτουρκικό πλαίσιο.

Αυτό από μόνο του έχει πολιτική σημασία. Η Ινδία έχει αρχίσει να αντιμετωπίζεται από ένα τμήμα του τουρκικού μιντιακού και στρατηγικού περιβάλλοντος όχι απλώς ως ασιατική δύναμη, αλλά ως νέος παίκτης στην εξίσωση ασφαλείας Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ.

Η σχέση Ινδίας–Ελλάδας έχει αλλάξει επίπεδο Το υπόβαθρο είναι πραγματικό.

Μετά την επίσκεψη του Ναρέντρα Μόντι στην Αθήνα τον Αύγουστο του 2023, οι δύο χώρες αναβάθμισαν τις σχέσεις τους σε Στρατηγική Εταιρική Σχέση.

Ακολούθησαν: κοινές αεροπορικές δραστηριότητες, επισκέψεις πολεμικών πλοίων, ελληνική συμμετοχή στην άσκηση Tarang Shakti, συνεργασία σε ζητήματα θαλάσσιας ασφάλειας, και δημιουργία θεσμικών μηχανισμών μεταξύ των δύο υπουργείων Άμυνας. Τον Ιανουάριο του 2026 υπογράφηκε νέο Military Cooperation Programme, με Αθήνα και Νέο Δελχί να συμφωνούν να εμβαθύνουν μεταξύ άλλων τη συνεργασία σε καινοτομία και ειδικές επιχειρήσεις.

Και τον Φεβρουάριο ακολούθησε νέα συμφωνία για την αμυντική βιομηχανία.

Η κατεύθυνση επομένως είναι ξεκάθαρη: από τη διπλωματική προσέγγιση περνάμε σταδιακά σε πραγματική στρατιωτική και βιομηχανική συνεργασία.

Δένδιας στην Ινδία: Στο μικροσκόπιο και το Akash Κατά την επίσκεψη του Νίκου Δένδια στην Ινδία τον Φεβρουάριο του 2026, ο Έλληνας υπουργός Εθνικής Άμυνας ενημερώθηκε για ινδικά οπλικά συστήματα και είδε από κοντά, μεταξύ άλλων, το Akash.

Οι δύο χώρες συμφώνησαν να συνδέσουν την ινδική πολιτική Aatmanirbhar Bharat –δηλαδή την προσπάθεια αμυντικής αυτάρκειας της Ινδίας– με την ελληνική Agenda 2030, με στόχο μεγαλύτερη συνεργασία μεταξύ των αμυντικών τους βιομηχανιών.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα έχει αποφασίσει να αγοράσει Akash.

Σημαίνει όμως ότι ινδικά συστήματα πλέον εξετάζονται στο πλαίσιο μιας πολύ στενότερης θεσμικής σχέσης Αθήνας–Νέου Δελχί.

Το όνομα που ακούγεται περισσότερο: BrahMos Η μεγαλύτερη συζήτηση αφορά φυσικά τον BrahMos.

Ο ινδορωσικός υπερηχητικός πύραυλος cruise έχει εξελιχθεί σε ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα εξαγωγικά όπλα της Ινδίας.

Μπορεί να χρησιμοποιηθεί από διαφορετικές πλατφόρμες και η μεγάλη του ταχύτητα τον καθιστά ιδιαίτερα απαιτητικό στόχο για την αεράμυνα.

Για το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, ένα τέτοιο όπλο θα είχε προφανή στρατηγική αξία: αντιπλοϊκή κρούση, έλεγχος θαλάσσιων περιοχών και δημιουργία ισχυρών ζωνών άρνησης πρόσβασης.

Και γι’ αυτό το όνομα BrahMos προκαλεί τόσο έντονη συζήτηση.

Έχει όμως η Ελλάδα αποφασίσει να αγοράσει BrahMos; Όχι.

Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει επίσημα ανακοινωμένη ελληνική συμφωνία αγοράς BrahMos.

Υπάρχουν δημοσιεύματα, αναλύσεις και εκτιμήσεις περί ελληνικού ενδιαφέροντος, αλλά όχι επιβεβαιωμένη σύμβαση Αθήνας–Νέου Δελχί.

Ανάλογη συζήτηση υπάρχει για την Κυπριακή Δημοκρατία, με ινδικά μέσα να αναφέρουν ενδιαφέρον για BrahMos και drones, αλλά ούτε εκεί έχει ανακοινωθεί οριστική αγορά.

Αυτό είναι κρίσιμο, επειδή σε αρκετά ινδικά και τουρκικά δημοσιεύματα το ενδεχόμενο παρουσιάζεται σχεδόν ως τετελεσμένο.

Δεν είναι.

Γιατί όμως η ιδέα και μόνο ανησυχεί την Τουρκία Για έναν τουρκικό στρατιωτικό σχεδιασμό, ακόμη και η πιθανότητα εισόδου του BrahMos στην Ανατολική Μεσόγειο δημιουργεί νέα δεδομένα.

Ένα χερσαίο σύστημα ταχείας αντιπλοϊκής κρούσης μπορεί να αλλάξει: τις αποστάσεις ασφαλείας ενός στόλου, τις περιοχές ανάπτυξης μεγάλων μονάδων επιφανείας, τις απαιτήσεις αεράμυνας των πλοίων, και τον σχεδιασμό αποστολών στο Αιγαίο και στην Κύπρο.

Δεν χρειάζεται ένα όπλο να είναι “game changer” από μόνο του για να προκαλέσει πρόβλημα.

Αρκεί να υποχρεώνει τον αντίπαλο να αλλάξει τον επιχειρησιακό του σχεδιασμό.

Akash και Pinaka: Η Ινδία διαθέτει πλέον ολόκληρο «μενού» εξαγωγών Ο BrahMos δεν είναι το μοναδικό σύστημα.

Η ινδική αμυντική βιομηχανία έχει αρχίσει να προωθεί διεθνώς μία πολύ ευρύτερη οικογένεια όπλων.

Σε αυτή περιλαμβάνονται: Akash για αεράμυνα, Pinaka για πυραυλικό πυροβολικό, BrahMos για πλήγματα μεγάλης ισχύος, UAV, πυρομαχικά, ραντάρ και ηλεκτρονικά συστήματα.

Η ίδια η Ινδία προσπαθεί πλέον συστηματικά να περάσει από τον ρόλο του μεγάλου εισαγωγέα στον ρόλο του σημαντικού εξαγωγέα αμυντικής τεχνολογίας.

Και η Ανατολική Μεσόγειος αποτελεί εξαιρετικά ενδιαφέρουσα αγορά.

Το νέο LRLACM και τα «1.500 χιλιόμετρα» Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί και η αναφορά του Inconnect News στο νέο Long Range Land Attack Cruise Missile – LRLACM. Η DRDO πραγματοποίησε επιτυχημένη νέα δοκιμή του πυραύλου στις 15 Ιουνίου 2026, με την ινδική κυβέρνηση να ανακοινώνει ότι όλοι οι στόχοι της δοκιμής επιτεύχθηκαν.

Υπάρχει όμως μία σημαντική λεπτομέρεια: η επίσημη ανακοίνωση της DRDO δεν δημοσιοποιεί την εμβέλεια του πυραύλου.

Ινδικά μέσα αναφέρουν ότι θεωρείται πως η εμβέλειά του βρίσκεται περίπου μεταξύ 1.000 και 1.500 χιλιομέτρων, αλλά αυτό αποτελεί ανοικτή εκτίμηση και όχι επίσημα επιβεβαιωμένο τεχνικό χαρακτηριστικό.

Άρα η φράση «ινδικός πύραυλος 1.500 χλμ.» χρειάζεται να παρουσιάζεται με αυτή την επιφύλαξη.

Αν όμως εμφανιζόταν τέτοιο όπλο στην Ελλάδα; Εδώ βρίσκεται το σενάριο που προκαλεί περισσότερο θόρυβο στις αναλύσεις.

Ένας πύραυλος cruise μεγάλου βεληνεκούς, εάν στο μέλλον ήταν διαθέσιμος για εξαγωγή και εάν κάποτε αποκτούνταν από την Ελλάδα, θα διεύρυνε δραστικά τη γεωγραφία της ελληνικής αποτροπής.

Δεν μιλάμε πλέον μόνο για τοπικό έλεγχο του Αιγαίου.

Μιλάμε για δυνατότητα πλήγματος σε πολύ μεγαλύτερο επιχειρησιακό βάθος.

Όμως σήμερα αυτό είναι υποθετικό σενάριο, όχι ελληνικό πρόγραμμα προμήθειας.

Η διάκριση είναι ουσιώδης. Το Ισραήλ είναι ο δεύτερος κρίκος της εξίσωσης Παράλληλα με την Ελλάδα, το Inconnect News βάζει στο κάδρο το Ισραήλ.

Και εδώ υπάρχει ισχυρή βάση. Η Ινδία και το Ισραήλ έχουν επίσημη Στρατηγική Εταιρική Σχέση από το 2017, η οποία καλύπτει μεταξύ άλλων άμυνα, ασφάλεια, κυβερνοτεχνολογία, καινοτομία και προηγμένες τεχνολογίες. Η Ινδία έχει χρησιμοποιήσει ισραηλινής προέλευσης τεχνολογίες σε πολλούς τομείς και το Ισραήλ αποτελεί επί δεκαετίες έναν από τους σημαντικότερους αμυντικούς εταίρους του Νέου Δελχί.

Τώρα η Ελλάδα εμβαθύνει παράλληλα τη δική της στρατηγική σχέση με το Ισραήλ.

Έτσι δημιουργείται ένα τρίγωνο κρατών με ξεχωριστές διμερείς σχέσεις, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι υπάρχει επίσημη τριμερής στρατιωτική συμμαχία. Ελλάδα–Ισραήλ: Η νέα «Ασπίδα» αλλάζει ήδη το σκηνικό Η σημασία του Ισραήλ για την Αθήνα έχει εκτοξευθεί μετά τη μεγάλη συμφωνία για την «Ασπίδα του Αχιλλέα», αξίας περίπου 3 δισ. ευρώ.

Το νέο δίκτυο θα περιλαμβάνει: David’s Sling, Barak MX, Spyder, MMR ραντάρ και εθνικό σύστημα διοίκησης και ελέγχου.

Άρα, εάν στην ισραηλινή τεχνολογία προστεθεί μακροπρόθεσμα και μεγαλύτερη ινδική παρουσία στην ελληνική αμυντική αγορά, το επιχειρησιακό μωσαϊκό γίνεται πολύ πιο περίπλοκο για την Άγκυρα. Η Τουρκία το βλέπει ήδη ως «άξονα» Το A Haber δεν κρύβει την ενόχλησή του.

Σε δημοσιεύματά του έχει ήδη τοποθετήσει: Ισραήλ, Ελλάδα, Κυπριακή Δημοκρατία και Ινδία στο ίδιο γεωπολιτικό κάδρο, παρουσιάζοντας τη συνεργασία τους περίπου ως δίκτυο που αναπτύσσεται απέναντι στην Τουρκία.

Τουρκικές αναλύσεις έχουν επίσης παρουσιάσει τη σχέση Αθήνας–Ιερουσαλήμ ως «επικίνδυνη προσέγγιση», ενώ το A Haber έχει επανειλημμένα συνδέσει τους ελληνικούς εξοπλισμούς και την ισραηλινή συνεργασία με τις ισορροπίες στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

Η προσθήκη της Ινδίας κάνει το αφήγημα ακόμη πιο ισχυρό για την τουρκική δημόσια συζήτηση.

Γιατί η Ινδία έχει λόγο να κοιτάζει προς την Ελλάδα Η Ελλάδα προσφέρει στην Ινδία πολλά περισσότερα από μία πιθανή αγορά όπλων.

Είναι: κράτος-μέλος της ΕΕ, κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ, ναυτική δύναμη της Ανατολικής Μεσογείου, πύλη προς την Ευρώπη και χώρα με κρίσιμη θέση πάνω σε νέες εμπορικές και ενεργειακές διαδρομές.

Η ίδια η ινδική κυβέρνηση έχει περιγράψει την Ελλάδα ως πιθανή «πύλη της Ινδίας προς την Ευρώπη». Άρα η σχέση δεν είναι μόνο στρατιωτική.

Έχει: γεωοικονομική, ναυτική, ενεργειακή, ευρωπαϊκή και στρατηγική διάσταση. Το Πακιστάν βρίσκεται στο βάθος της ινδικής σκέψης Και εδώ φτάνουμε στο πιο ενδιαφέρον σημείο της ανάλυσης του Inconnect News.

Μπορεί η διεύρυνση της ινδικής παρουσίας στην Ανατολική Μεσόγειο να αποτελεί έμμεση απάντηση στη στρατηγική σχέση Τουρκίας–Πακιστάν; Η σχέση Άγκυρας–Ισλαμαμπάντ είναι πράγματι εξαιρετικά στενή στον αμυντικό τομέα.

Και τον Αύγουστο του 2026 η Τουρκία, το Πακιστάν και η Σαουδική Αραβία προχώρησαν ακόμη περισσότερο με το νέο κοινό αμυντικό πλαίσιο που προβλέπει ενισχυμένη στρατιωτική συνεργασία και συλλογική άμυνα.

Για το Νέο Δελχί, η στρατιωτική εγγύτητα Τουρκίας–Πακιστάν αποτελεί αυτονόητα παράγοντα στρατηγικού υπολογισμού.

Αλλά υπάρχει πράγματι «σχέδιο Μόντι κατά Ερντογάν»; Εδώ χρειάζεται προσοχή.

Δεν υπάρχει δημόσια απόδειξη ότι ο Ναρέντρα Μόντι έχει υιοθετήσει μία επίσημη στρατηγική “περικύκλωσης” της Τουρκίας μέσω Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ.

Η ινδική κυβέρνηση δεν έχει ανακοινώσει έναν τέτοιο άξονα.

Ούτε υπάρχει συμφωνία συλλογικής άμυνας Ινδίας–Ελλάδας–Ισραήλ.

Αυτό που υπάρχει είναι κάτι πιο λεπτό: σύγκλιση συμφερόντων. Η Ινδία έχει προβλήματα με τη στενή στρατιωτική σχέση Τουρκίας–Πακιστάν. Η Ελλάδα έχει τη δική της μακροχρόνια αντιπαράθεση με την Τουρκία. Το Ισραήλ βλέπει τις σχέσεις του με την Άγκυρα να γίνονται ολοένα πιο ανταγωνιστικές.

Αυτό δημιουργεί φυσικό χώρο για μεγαλύτερη συνεργασία.

Η «σιωπηλή στρατηγική» μπορεί να είναι απλούστερη απ’ όσο παρουσιάζεται Η πιο ρεαλιστική εξήγηση ίσως δεν είναι ότι ο Μόντι σχεδιάζει κάποιο κρυφό αντιτουρκικό μέτωπο.

Είναι ότι η Ινδία κάνει αυτό που κάνουν οι ανερχόμενες μεγάλες δυνάμεις: διευρύνει το δίκτυο στρατηγικών εταίρων της.

Πουλά όπλα.

Ενισχύει ναυτικές σχέσεις.

Δημιουργεί πρόσβαση σε νέες αγορές.

Χτίζει δεσμούς στην Ευρώπη και στη Μεσόγειο.

Και παράλληλα δημιουργεί κόστος σε χώρες που έχουν επιλέξει να στηρίξουν στρατηγικά τους δικούς της αντιπάλους.

Δεν χρειάζεται να υπάρχει μία επίσημη «στρατηγική κατά του Ερντογάν» για να προκύπτει αυτό το αποτέλεσμα.

Γιατί ο BrahMos γίνεται σύμβολο αυτής της αλλαγής Ο BrahMos έχει αποκτήσει μεγαλύτερη γεωπολιτική αξία από το ίδιο το όπλο.

Συμβολίζει το γεγονός ότι η Ινδία μπορεί πλέον να εξάγει σκληρή στρατιωτική ισχύ.

Εάν ένα κράτος της Ανατολικής Μεσογείου αποκτήσει BrahMos, το μήνυμα δεν θα είναι μόνο στρατιωτικό.

Θα είναι: η Ινδία μπορεί πλέον να επηρεάζει τη στρατηγική ισορροπία χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τον Ινδικό Ωκεανό.

Και αυτό είναι ακριβώς που παρακολουθεί η Τουρκία.

Από το Αιγαίο μέχρι τον Ινδικό Ωκεανό Το πραγματικά μεγάλο σενάριο είναι πλέον γεωγραφικό.

Στη μία άκρη: Ινδία.

Στη συνέχεια: Κόλπος, Ισραήλ, Κύπρος, Ελλάδα, και Ευρώπη.

Αυτό είναι και το ευρύτερο γεωπολιτικό υπόβαθρο πάνω στο οποίο μπορεί να αναπτυχθεί ο IMEC. Η Τουρκία έχει κάθε λόγο να παρακολουθεί μία αρχιτεκτονική που μπορεί να δημιουργήσει εναλλακτικές διαδρομές πολιτικής, οικονομικής και στρατιωτικής ισχύος οι οποίες δεν περνούν υποχρεωτικά από το τουρκικό έδαφος.

Τι θα άλλαζαν ινδικά όπλα στην Ελλάδα Εάν στο μέλλον η Αθήνα επέλεγε συγκεκριμένα ινδικά συστήματα, το σημαντικότερο δεν θα ήταν απλώς η προσθήκη νέων πυραύλων.

Θα ήταν η δυνατότητα διαφοροποίησης προμηθευτών. Η Ελλάδα ήδη στηρίζεται σε: ΗΠΑ, Γαλλία, Ισραήλ, και ευρωπαϊκές βιομηχανίες.

Η είσοδος της Ινδίας θα πρόσθετε έναν ακόμη μεγάλο στρατηγικό εταίρο.

Αυτό μπορεί να έχει αξία σε: κόστος, παραγωγή πυρομαχικών, μεταφορά τεχνογνωσίας, κοινή ανάπτυξη, και ασφάλεια εφοδιασμού.

Το στοιχείο που πραγματικά θα ανησυχούσε την Άγκυρα Το πρόβλημα για την Τουρκία δεν θα ήταν ένας μεμονωμένος BrahMos.

Θα ήταν ο συνδυασμός. Μία Ελλάδα με: F-35, Rafale, F-16 Viper, FDI, «Ασπίδα του Αχιλλέα», Spike NLOS, PULS και πιθανώς στο μέλλον προηγμένα ινδικά συστήματα.

Και δίπλα της μία Κυπριακή Δημοκρατία που επίσης διευρύνει τις αμυντικές της σχέσεις με Ισραήλ και Ινδία.

Τότε η Άγκυρα δεν θα έχει απέναντί της ένα συγκεκριμένο όπλο, αλλά ένα ολοένα πυκνότερο διεθνές δίκτυο αμυντικής συνεργασίας. Η Τουρκία πάντως έχει το δικό της τεράστιο πλεονέκτημα Δεν πρέπει να δημιουργείται λανθασμένη εικόνα ότι η στρατιωτική ισορροπία ανατρέπεται αυτόματα. Η Τουρκία διαθέτει: πολύ μεγαλύτερη εγχώρια αμυντική βιομηχανία, τεράστιο οικοσύστημα UAV, πυραυλικά προγράμματα, μεγάλο Ναυτικό, KAAN, KIZILELMA, TAYFUN, και σημαντικό αριθμητικό πλεονέκτημα σε πολλούς τομείς. Η Ινδία δεν “λύνει” την ελληνική εξίσωση απέναντι στην Τουρκία.

Μπορεί όμως να προσθέσει νέες δυνατότητες και –κυρίως– νέες στρατηγικές επιλογές.

Αυτό είναι που αλλάζει πραγματικά Το ινδικό ενδιαφέρον για Ελλάδα και Ανατολική Μεσόγειο δείχνει ότι η γεωπολιτική αντιπαράθεση Ελλάδας–Τουρκίας δεν εξελίσσεται πλέον μόνο μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας.

Γύρω της κινούνται: Ισραήλ, Ινδία, Κύπρος, ΗΠΑ, ευρωπαϊκές δυνάμεις, και κράτη του Κόλπου.

Κάθε μία από αυτές τις σχέσεις προσθέτει νέα επίπεδα στην εξίσωση.

Τι πραγματικά φοβάται η Τουρκία από την Ινδία Δεν είναι μόνο ο BrahMos.

Δεν είναι μόνο ο Akash.

Και σίγουρα δεν είναι σήμερα ένας μη επιβεβαιωμένος ελληνικός LRLACM των 1.500 χιλιομέτρων.

Αυτό που έχει μεγαλύτερη στρατηγική σημασία για την Άγκυρα είναι η πιθανότητα η Ινδία να αποκτήσει μόνιμο ρόλο στην αμυντική αρχιτεκτονική της Ανατολικής Μεσογείου.

Να γίνει προμηθευτής όπλων.

Βιομηχανικός εταίρος.

Ναυτικός εταίρος.

Πηγή τεχνολογίας.

Και μεγάλος στρατηγικός παίκτης σε μία περιοχή όπου η Τουρκία θεωρούσε για χρόνια ότι είχε πολύ μεγαλύτερο περιθώριο πρωτοβουλίας.

Μόντι εναντίον Ερντογάν; Ο τίτλος είναι εντυπωσιακός.

Η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη.

Δεν υπάρχει σήμερα μία επίσημη «σύγκρουση Μόντι–Ερντογάν» μέσω της Ελλάδας.

Υπάρχει όμως μια αλυσίδα στρατηγικών επιλογών που αρχίζει να παράγει αποτελέσματα. Η Τουρκία εμβαθύνει τη συνεργασία της με το Πακιστάν. Η Ινδία εμβαθύνει τη συνεργασία της με την Ελλάδα, το Ισραήλ και την Κύπρο. Η Ελλάδα αναζητεί νέες τεχνολογίες και νέους αμυντικούς εταίρους. Το Ισραήλ ενισχύει τον άξονά του στην Ανατολική Μεσόγειο.

Και όλες αυτές οι γραμμές τέμνονται πλέον γύρω από την Τουρκία.

Το πραγματικό μήνυμα της ινδικής ανάλυσης Το Inconnect News θέτει την ερώτηση: «Είναι σωστό να ανησυχεί η Τουρκία;» Η απάντηση χρειάζεται να είναι πιο συγκεκριμένη.

Όχι επειδή αύριο η Ελλάδα θα γεμίσει BrahMos.

Όχι επειδή υπάρχει μυστική συμφωνία Μόντι–Μητσοτάκη–Νετανιάχου.

Αλλά επειδή η Ινδία έχει πλέον την πολιτική βούληση, την τεχνολογική βάση και την αμυντική βιομηχανία για να γίνει σημαντικός προμηθευτής στην Ανατολική Μεσόγειο – και η Ελλάδα βρίσκεται ήδη μέσα στον στενό κύκλο των στρατηγικών εταίρων της.

Αυτό είναι το νέο δεδομένο.

Και ίσως γι’ αυτό τα τουρκικά μέσα έχουν αρχίσει να βάζουν την Ινδία δίπλα στην Ελλάδα και το Ισραήλ.

Γιατί ο Μόντι δεν χρειάζεται να ανακοινώσει έναν “αντιτουρκικό άξονα” για να αλλάξει τους υπολογισμούς του Ερντογάν.

Αρκεί η Ινδία να γίνει ένας ακόμη ισχυρός παίκτης στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Και αυτή η διαδικασία έχει ήδη αρχίσει. directus.gr

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους