Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Woke ατζέντα Μέρος Τρίτο Le Point : Woke αμερικάνικη αριστερά και Χαμάς Για τον Αμερικανό διανοούμενο James Lindsay, συγγραφέα του «Triumph of Intellectual Impostures», ο στόχος μέρους της αμερικανικής αριστεράς είναι να προκαλέσει τη μέγιστη ζημιά στη Δύση. Le Point : Για μια μερίδα της νεολαίας των πανεπιστημίων της Βόρειας Αμερικής οι δολοφόνοι της Χαμάς θεωρούνται «μαχητές της αντίστασης» ακόμη και ήρωες.

Πώς το εξηγείτε ; James Lindsay : Δύο κύριες πτυχές εξηγούν αυτό το φαινόμενο.

Αφενός ανάμεσα σε αυτήν την νεολαία και τους τρομοκράτες υπάρχουν πνευματικές συγγένειες.

Αφετέρου, μοιράζονται τον ίδιο πολιτικό στόχο, που είναι να προκαλέσουν τη μέγιστη ζημιά στη Δύση και στις δυτικές αξίες.

Δεν λέω ότι η Χαμάς συμμερίζεται όλες τις αξίες της βορειοαμερικανικής και ευρωπαϊκής αριστεράς αλλά χρησιμοποιεί την woke αριστερά για να προωθήσει την ατζέντα της.

Σχετικά με το πρώτο σημείο - την κοινή χρήση πολλών θεμάτων - αυτό έχει εξηγηθεί λεπτομερώς από τον Hussein Aboubakr Mansour στα εξαιρετικά άρθρα του που δημοσιεύονται από το εβραϊκό διαδικτυακό περιοδικό Tablet.

Συνοψίζοντας, ας πούμε ότι τα πνευματικά ρεύματα που επηρέασαν τον αραβικό κόσμο κατά τις καθοριστικές δεκαετίες του 20ού αιώνα προήλθαν από τη νεομαρξιστική εκδοχή της δυτικής σκέψης.

Αυτό περιελάμβανε τον Φραντς Φανόν και το διάσημο δοκίμιό του, «Οι κολασμένοι της γης» και τον Σάρτρ, ο οποίος πρόσθεσε τον γνωστό τρομακτικό πρόλογό του.

Ο επίγονος του Φανόν, Edward Said, ένας Παλαιστίνιο-Αμερικανός, ανέπτυξε θέματα που κατέληξαν σε αυτό που ονομάζεται «μετααποικιακή θεωρία». Συνδυάζει ιδέες από τον Φανόν, τον Σαρτρ και τον μεταμοντερνισμό του Φουκώ για την μικροφυσική της εξουσίας.

Αυτές οι ιδέες συνέβαλαν δυναμικά στη διαμόρφωση του ισλαμιστικού εθνικισμού που χαρακτηρίζει την τρέχουσα ιδεολογία της Χαμάς.

Οι ηγέτες της υιοθέτησαν λογικές και πρακτικές αυτών των δυτικών αριστερών στοχαστών, αλλά τις προσάρμοσαν στην τοπική δική τους κατάσταση, προκειμένου να χτίσουν έναν φονταμενταλιστικό εθνικισμό που αντλεί το «Σύνταγμά» του από μια πολύ αυστηρή ανάγνωση του Κορανίου.

Ωστόσο, η woke αριστερά, στη Βόρεια Αμερική, και σε μικρότερο βαθμό στην Ευρώπη, μοιράζεται τους ίδιους πνευματικούς προγόνους.

Τα διανοητικά τους πρότυπα, επειδή είναι παρόμοια, θεωρούν τους εαυτούς τους ξαδέρφια, αν όχι πραγματικά αδέρφια. Le Point : Ναι αλλά η Αριστερά στην Δύση δεν είναι αντισημιτική... Είναι και δεν είναι ! Δεν είναι τόσο απόλυτο αυτό.

Ασφαλώς, ο χάρτης της Χαμάς στοχεύει πολύ ρητά τους Εβραίους, και ιδιαίτερα τους Εβραίους του Ισραήλ.

Αλλά και η woke αριστερά, από την πλευρά της, θεωρεί ότι οι Εβραίοι ταυτίστηκαν με τους « κακούς λευκούς» στην αμερικανική κοινωνία.

Υπάρχει ακόμη και ένα βιβλίο σχετικά με αυτό, το How Jews Became White Folks, της Karen Brodkin.

Η woke αριστερά βλέπει το Ισραήλ ως ένα «λευκό» αποικιοκρατικό σχέδιο στην Παλαιστίνη, που κλέβει γη και καταπιέζει τους Παλαιστίνιους.

Ο,τι λέει και η Χαμάς.

Αλλά αυτή η woke αριστερά δεν συνειδητοποιεί σε ποιο βαθμό η Χαμάς είναι βαθιά αντισημιτική.

Δεν αρκείται στο να εναντιώνεται στο σιωνιστικό σχέδιο... Le Point : Στα αμερικανικά πανεπιστήμια μπορεί κάποιος να τιμωρηθεί γιατί δεν απευθύνθηκε σε κάποιον με το φύλο που αυτός ο κάποιος αυτοπροσδιορίζεται, ο αντισημιτισμός όμως δεν δημιουργεί κανένα πρόβλημα.

Πώς φτάσαμε ως εδώ ; Η woke αριστερά δεν είναι απλώς συγκαταβατική με τον αντισημιτισμό : τον ενθαρρύνει, αφού οι Ισραηλινοί είναι «λευκοί» και η Χαμάς υποτίθεται ότι ηγείται ενός απελευθερωτικού πολέμου που θεωρεί ότι συνδέεται με όλες τις άλλες μορφές απελευθέρωσης, σύμφωνα με την intersectionality.

Η «απελευθέρωση της Παλαιστίνης» μέσω της βίαιης «αντίστασης» γίνεται έτσι μέρος της επανάστασης που πρέπει επίσης να απελευθερώσει εθνικές και σεξουαλικές μειονότητες, γυναίκες, τρανς άτομα κτλ… Για αυτούς είναι το ίδιο πράγμα. Le Point : Τι ρόλο παίζει η έννοια της «αποδόμησης» ή της «κοινωνικής κατασκευής» της πραγματικότητας σε αυτή την ιδεολογία ; Αυτά τα νεοφανή concept προέκυψαν από την προηγούμενη αποδόμηση της ίδιας της ιδέας της αλήθειας.

Σε αυτή τη λογική, κάθε «περιθωριοποιημένη» μειονότητα έχει πρόσβαση σε μια ειδική και ανώτερη αλήθεια για τη φύση της καταπίεσης που βιώνει.

Και αυτήν την αλήθεια δεν την μοιράζεται.

Αυτός ο τρόπος σκέψης για τις κοινωνικές σχέσεις προέρχεται από την έννοια της «κοινωνικά κατασκευασμένης πραγματικότητας». Όπως έχει ρητά αναγνωρίσει η Alexandria Ocasio-Cortez, αυτή η αριστερά ενδιαφέρεται λιγότερο για το τι είναι πραγματικά γεγονός, για τα facts, παρά για αυτό που θεωρεί «ηθικά σωστό». Και πιστεύει ότι είναι η μόνη που μπορεί να αποφασίσει τι είναι σωστό. Le Point : Αλλά πώς μπορούμε να εξηγήσουμε ότι οι προοδευτικοί διανοούμενοι ταυτίζονται περισσότερο με ένα κίνημα που κηρύττει την κατωτερότητα των γυναικών, τη δολοφονία ομοφυλόφιλων, την περιφρόνηση της δημοκρατίας, παρά με ένα κράτος που οργανώνει το μοναδικό Gay Pride στη Μέση Ανατολή; Δεν το βλέπουν έτσι.

Δεν πιστεύουν ότι ζούμε σε δημοκρατία.

Πιστεύουν ότι υποφέρουμε από συστήματα καταπίεσης που έχουν μόνο όψη δημοκρατίας και από τα οποία επωφελούνται μόνο οι πλούσιοι, οι ισχυροί, οι προνομιούχοι.

Αυτό συνδέεται με την παλιά λενινιστική κριτική της «τυπικής δημοκρατίας», της «αστικής δημοκρατίας». Η woke αριστερά είναι οι κληρονόμοι και οι συνεχιστές του λενινισμού.

Όπως αυτή των κομμουνιστών, η «αυθεντική δημοκρατία» τους θα επιτευχθεί μόνο όταν κατέχουν όλες τις εξουσίες και σε όλους τους άλλους απαγορεύεται να μιλάνε… Γιατί κι αυτοί είναι ολοκληρωτιστές. Le Point : Η Κίνα και το Ιράν πιστεύουν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι μια φθίνουσα δύναμη και ότι έχει έρθει η ώρα να την αμφισβητήσουν.

Είναι αυτή μια πρόωρη κρίση ; Η αλήθεια είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι ακριβώς μια φθίνουσα δύναμη, όπως ούτε και η Ευρώπη.

Αυτό που μας συμβαίνει είναι ότι αναγκαζόμαστε και οι δύο σε μια τεχνητή οπισθοδρόμηση υπό την επίδραση ιδεοληψιών που είναι καταστροφικά για τις οικονομίες μας, τα οποία κρύβονται κάτω από τη διπλή επιταγή της «βιώσιμης ανάπτυξης» και της «συμπερίληψης». Οι Ηνωμένες Πολιτείες και ο Καναδάς, λόγω της woke διείσδυσης σε όλα τα επίπεδα, υφίστανται μια πολιτιστική επανάσταση όπως αυτή που υπέστη η Κίνα τη δεκαετία του 1960.

Και ποιος είναι αυτός που μπορεί να προβλέψει τι θα συμβεί ; Η Κίνα, η Ρωσία, το Ιράν και πολλοί άλλοι εχθροί της Δύσης προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την κατάσταση για να της επιφέρουν ανεπανόρθωτα πλήγματα.

Είμαστε λοιπόν αποδυναμωμένοι τόσο από εσωτερική σύγκρουση όσο και από ισχυρές εξωτερικές πιέσεις.

Δεν ξέρω αν είναι πρόωρο.

Αυτό που ξέρω είναι ότι η ιστορία δείχνει ότι είναι ριψοκίνδυνο να ποντάρεις εναντίον της Αμερικής ακόμα κι όταν οι περιστάσεις φαίνεται να το επιτρέπουν.

Έχουμε συνηθίσει να μπαίνουμε στο παιχνίδι, έστω και αργά, αλλά στο τέλος να κερδίζουμε αποφασιστικά. Le Point 1/11/23

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους