Φίλοι μου ευλογημένοι χαίρετε εν Κυρίω Ιησού : Η Εκκλησία μας μεταξύ των υπολοίπων αγίων της, εορτάζει 4 Σεπτεμβρίου την μνήμη του ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΥ ΘΕΟΠΤΟΥ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΚΑΙ ΚΑΙΝΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ ,ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τι να σας πρωτοπώ για αυτό το ανάστημα; Για όσους Θέλετε να εμβαθύνεται σ' αυτό το κεφάλαιο που ονομάζετε ΜΩΥΣΗΣ, δεν έχετε παρά να διαβάσετε την ΠΕΝΤΑΤΕΥΧΟ.

Θα προσπαθήσω μόνον ,να εστιάσω στα εξής : 1.Ήταν η Προτύπωση του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού.

Όπως ο Αγιότατος Πατέρας μας Μωυσής, έβγαλε τον πάλαι ποτέ λαό του Θεού τον Άγιο Ισραήλ, απ τα δεσμά της δουλείας του "εχθίστου " Φαραώ, και διεπέρασε τούτον τον λαόν, απ την Ερυθρά Θάλασσα, δια του νομικού Πάσχα, σε χώρα Ζώντων, έτσι και ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, ο μόνος αληθινός Θεός, έβγαλε και εμάς τον ταλαίπωρο νέο Ισραήλ, απ την δουλεία της Αιγυπτίας γης του διαβόλου, και μας απήλλαξε απ τα νύχια του "νοητού Φαραώ " του διαβόλου, οδηγώντάς μας εις Χώρα ζώντων ,δια του Πάσχα εις το οποίον "ετυθει Χριστός ο Μόνος αληθινός Θεός " αντί αρνιών του παλαιού Ισραήλ. 2.Προεικόνισε το καύχημα και την δόξα μας την ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ..!!! ΤΙ ΑΛΛΟ ΚΑΥΧΗΜΑ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΠΕΡΑΝ ΑΥΤΗΣ;..!! Και τι άλλο από την προεικόνηση ΕΚΕΙΝΗΣ ήταν η διάβαση του Αγίου Λαού του Θεού Ισραήλ, απ την Ερυθρά Θάλασσα;; Τι ψάλλει η εκκλησία μας, δια του θαυμασίου δογματικού Θεοτοκίου της, στην αρχή του πανηγυρικού πλ α' ήχου της; "Εν τη Ερυθρά Θαλάσση, της Απειρογάμου Νύμφης εικών διεγράφη ποτέ. Εκεί Μωυσής διαιρέτης του ύδατος, ένθάδε Γαβριήλ υπηρέτης του θαύματος.

Τότε τον βυθόν επέζευσεν αβρόχως Ισραήλ, νυν δε τον Χριστόν εγέννησεν ασπόρως η Παρθένος. Η Θάλασσα μετά την πάροδον του Ισραήλ, έμεινεν άβατος. Η Α μ ε μ π τ ο ς

!!!!! μετά την κύησιν του Εμμανουήλ, έμεινεν Α Φ Θ Ο Ρ Ο Σ. Ο ΩΝ και προών, και φανείς ως Άνθρωπος Θεός ελέησον ημάς ". 3. Ο Προφήτης Μωυσής ονομασθει ΘΕΟΠΤΗΣ.

Είδε δηλαδη τον Θεό Πρόσωπο προς πρόσωπο και μιλούσε "φίλος ως φίλος" όπως μας βεβαιεί η Αγία Γραφή.

Μάλιστα όταν αντικρυζε τον λαό του Θεού ύστερα από συνάντηση που είχε πριν μετά του Θεού, οι ισραηλιτες δεν μπορούσαν να τον αντικρύσουν ΕΠΕΙΔΗ ΕΛΑΜΠΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΑΠ ΤΗΝ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΊΑ ΤΟΥ ΑΚΤΙΣΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΠΟΥ ΕΦΕΡΕ.

Και τι έκαναν οι Εβραίοι λέτε για να μπορέσουν να σταθούν μπροστά του και να τον ακούσουν;; Έριχναν κατ' εντολήν του, ένα ρούχο επάνω στο κεφάλι του, για να μπορούν να τον ακούσουν και να μην τους ενοχλεί αυτή η λάμψη.

Αυτός είναι ο λόγος που οι Εβραίοι σήμερα όταν προσεύχονται είναι καλυμμένοι.

Προς ενθύμιο αυτής της πραγματικότητας γίνεται αυτο.. Δια πρεσβειων του Αγίου και ΘΕΟΠΤΟΥ ΜΩΥΣΕΩΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ καθε ευλογία σε όλους . (Ierousalaim Israel) Ο Μωϋσής ο προφήτης και θεόπτης, ο υπέρτατος των φιλοσόφων και ο σοφότατος των νομοθετών και ο αρχαιότερος, όλων των ιστοριογράφων, γεννήθηκε από τη φυλή του Λευΐ.

Ο πατέρας του ονομαζόταν Αμράμ και η μητέρα του Ιωχαβέδ.

Γεννήθηκε στην Αίγυπτο το έτος 1571 π.Χ. Όταν ο Φαραώ διέταξε να σφάξουν τα νήπια των Εβραίων η μητέρα του τον έβαλε σ’ ένα κιβώτιο και τον άφησε στις όχθες του Νείλου εγκαταλείποντας το στην θεία πρόνοια.

Το βρέφος το βρήκε η κόρη του Φαραώ Θέρμουθιν (ή Mέρις ή Mέρρινα), η οποία το υιοθέτησε και του έδωσε το όνομα Μωυσής, που σημαίνει «σεσωσμένος από τα ύδατα». Ο Μωυςης έμεινε σαράντα χρόνια στην Αίγυπτο, σαράντα χρόνια στο Σινά και σαράντα χρόνια εποίμανε το λαό του Θεού.

Ήταν όμορφος αλλά βραδύγλωσσος. Η Αγία Γραφή αναφέρει ότι ο Μωυσής ήταν ο πιο πράος και ο πιο ταπεινός από όλους τους ανθρώπους που υπήρχαν πάνω στην επιφάνεια της γης (Αριθμοί 12,3). Ο Κύριος μιλούσε με το Μωυσή πρόσωπο με πρόσωπο, όπως συζητάει κανείς με το φίλο του.

Ήταν ηγέτης ενός λαού “σκληροτράχηλου και απερίτμητου”, δυσκολοκυβέρνητου, που ευεργετήθηκε τα μέγιστα από τον Θεό και από τον ίδιο (τόν Μωϋσή), που όμως εύκολα λησμονούσε τις ευεργεσίες και πολύ συχνά στρεφόταν εναντίον των ευεργετών του.

Αλλά ο Μωϋσής κάθε φορά που γκρίνιαζε ο λαός και αγανακτούσε, δεν προσπαθούσε να καταπραΰνη την οργή του με ψεύτικες υποσχέσεις, ούτε προσπαθούσε να βρη “λογικές λύσεις”, αλλά στρεφόταν στον Θεό και με πύρινη προσευχή ζητούσε από Αυτόν την λύση.

Και ο Θεός τον κατηύθυνε πάντα και την κατάλληλη στιγμή έδινε την πρέπουσα λύση στο προβλημα.

Η προσευχή του Μωϋσή ήταν δυνατή, πύρινη, γιατί γινόταν με καθαρότητα καρδιάς, πόνο ψυχής και με μεγάλη αγάπη για τον λαό.

Παρ’ όλο που εξωτερικά δεν ακουγόταν, εν τούτοις ενώπιον του Θεού ανέβαινε ως βοή, που ανάγκασε τον Θεό να ερωτήση : “Τί βοάς προς με;”. Δηλαδή τί θέλεις και φωνάζεις; Τόση δύναμη είχε. Ο Μωϋσής έγραψε και τα πέντε πρώτα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης, τα οποία καλούνται Πεντάτευχος. Ο Μωυσής είναι μια ιδιαίτερα προεξέχουσα προσωπικότητα όσον αφορά τη Βιβλική αφήγηση. ΤΗΝ ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΕΞ ΟΥΡΑΝΟΥ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΑΜΗΝ.!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους