Οι φήμες λένε πως έρχονται Ελλάδα...και σαν σήμερα❤️ Δεν ξέρω πότε ακριβώς ανάγεται η περίοδος που συνιστά την αφετηρία για τη μελαγχολία περι τέλους της (του;)ροκ και κατ'επέκταση του(της;) metal...
Οι φήμες λένε πως έρχονται Ελλάδα...και σαν σήμερα❤️ Δεν ξέρω πότε ακριβώς ανάγεται η περίοδος που συνιστά την αφετηρία για τη μελαγχολία περι τέλους της (του;)ροκ και κατ'επέκταση του(της;) metal ,μια απαισιόδοξη οπτική που ενισχύεται σημαντικά από την έλλειψη συγχρόνων σημείων αναφοράς.Προσωπικά τη διέξοδο των προβληματισμων μου την βρήκα στο αείμνηστο Mark Fisher.
Πρέπει κάποιος να ανατρέξει πολύ πίσω απο το χρονικό σημείο που βρισκόμαστε τώρα για να συναντήσει ένα δίσκο που να χαρακτηρίζεται ορόσημο. Το Toxicity είναι σίγουρο ένα τέτοιο, από τα ελαχιστά που μπορούν βρεθούν στη 00 εποχή, που δεν έχει χάσει τίποτα σε λάμψη από τη μέρα που κυκλοφόρησε.Όταν ακόμα το Mtv υπήρχε σαν μουσικό κανάλι που οι μεταδόσεις του ήταν το προαπαιτούμενο για τη σταδιοδρομία ενός συγκροτήματος, τα cd κοσμούσαν τις προθήκες των δισκοπωλείων και η πρόσβαση στη μουσική εξαρτιόταν ως επι πλείστον απο τα προηγούμενα,το Toxicity έκανε την εμφάνιση του.
Γνωρίζοντας μια αποθεωτική αποδοχή,ο δίσκος μέσα στις εμπορικές του δάφνες έδωσε ίσως το τελευταίο φιλί ζωής σε μέσα που πολύ σύντομα θα θεωρούνταν αναχρονιστικά εξαιτίας της ασταματήτης διάδοσης του διαδικτύου.
Η πώληση δίσκων δεν είναι το απόλυτο κριτήριο για την αξία ενός δίσκου,πόσο μάλλον που σήμερα κάτι τέτοιο φαντάξει ξεπερασμένο ως πρακτική, δείχνει όμως το βαθμό απήχησης του και στη συγκεκριμένη περίπτωση συνδυάζεται με την απόλυτο καλλιτεχνικό θρίαμβο.
Ο metal (ο mainstream έστω...) ήχος των 00 που λαμβάνει στοχεία απο το new metal,το thrash,το punk για τα διαμορφώσει σε ένα σύνολο κομματιών που σφύζουν από δύναμη και σθένος των δυναμικών του riff αλλά και μελωδία και ίσως ένα υπόγειο prog αίσθημα που στα επόμενα τους άλμπουμ θα λάμβανε καθαρότερη μορφή.
Η φωνάρα του Serj Tankian και οι υπέροχοι μουσικοί και συμπατριώτες του τον συντροφεύουν σε τραγούδια που ακούγονται ανεπιτήδευτα σκληρά, πανέξυπνα «απλά»,που τα ποδηγετεί η οργή της ευαισθητοποιημένης κοινωνικά συνείδησης.
Η φανταστική παραγωγή είναι το απόλυτο ευτύχημα για ακουστεί η μουσική των System of a down όπως ακριβώς είναι: heavy και μελωδική, δραματική και μοναδική μέχρι και τις τελευταίες μελωδίες που ακούγονται απο την Ανατολή...
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους