Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το 1987, μετά την τρίτη εκλογική της νίκη, η Μάργκαρετ Θάτσερ έλεγε για τους πολιτικούς της αντιπάλους: «Προσπαθούν τώρα πυρετωδώς να συσκευάσουν τις πολιτικές τους ώστε να μοιάζουν με τις δικές μας». Αυτή είναι η πολιτική ηγεμονία.

Όχι απλώς να κερδίζεις εκλογές, αλλά να επιβάλλεις τα ερωτήματα με τα οποία συζητάμε την πολιτική.

Ένα από αυτά είναι η περίφημη «κοστολόγηση». Για κάθε πρόταση υπέρ των εργαζομένων, της Υγείας, της Παιδείας και του κοινωνικού κράτους ακούμε: «Πού θα βρεθούν τα λεφτά;» Όταν όμως η ΝΔ δίνει φορολογικές ελαφρύνσεις και προνόμια στους οικονομικά ισχυρούς, η ίδια αγωνία δεν υπάρχει.

Η πολιτική, όμως, δεν είναι λογιστική. Η Αριστερά δεν χρειάζεται να απολογείται επειδή διεκδικεί αξιοπρεπείς μισθούς, 13ο και 14ο μισθό, ισχυρό Δημόσιο, δημόσια Υγεία και Παιδεία.

Το πραγματικό ερώτημα είναι ποιος θα πληρώσει.

Και η απάντηση είναι καθαρή: Όχι πάλι οι εργαζόμενοι και η κοινωνική πλειοψηφία.

Να πληρώσουν περισσότερο εκείνοι που μπορούν και πρέπει.

Γιατί το ζήτημα δεν είναι μόνο πού θα βρεθούν τα χρήματα. Είναι πώς θα αξιοποιηθούν και προς όφελος ποιων.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους