Πρόσφατα βγήκε στη δημοσιότητα καταγγελία του Συλλόγου Αργοσαρωνικού για την περίπτωση μιας εκπαιδευτικού στην Ύδρα, η οποία δεν έβρισκε σπίτι για τη διαμονή της στο νησί κάτω από 850 ευρώ. Επειδή...
Πρόσφατα βγήκε στη δημοσιότητα καταγγελία του Συλλόγου Αργοσαρωνικού για την περίπτωση μιας εκπαιδευτικού στην Ύδρα, η οποία δεν έβρισκε σπίτι για τη διαμονή της στο νησί κάτω από 850 ευρώ.
Επειδή τυχαίνει να κατάγομαι από την Ύδρα από την πλευρά της μητέρας μου και, συμπτωματικά, είχα αυτή τη συζήτηση το καλοκαίρι με φίλους που διατηρούν σπίτι στο νησί όπως εμείς, αυτό που βλέπουμε να εκτυλίσσεται μπροστά μας είναι εν μέρει το κακοφερμένο laissez faire της ελληνικής πραγματικότητας.
Όταν ένα κράτος εκπαιδεύει τους πολίτες του αποκλειστικά και μόνο στον νόμο της προσφοράς και της ζήτησης και στη μονοκαλλιέργεια του τουρισμού, αυτούς τους καρπούς δρέπει.
Από την άλλη, η Ύδρα έχει μια μεγάλη ιδιαιτερότητα.
Τα σπίτια είναι πολύ συγκεκριμένα, ένα μέρος των οποίων αγορασμένα από ξένους.
Το νησί δεν έχει πρωτογενή παραγωγή, εξαρτώμενο άμεσα από τον τουρισμό.
Το κράτος πετάει το μπαλάκι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και η Τοπική Αυτοδιοίκηση σηκώνει τα χέρια ψηλά.
Φίλοι με διαβεβαίωσαν ότι ο δήμαρχος τηλεφωνούσε στους ιδιοκτήτες παρακαλώντας τους να διαθέσουν το σπίτι τους.
Οι ιδιοκτήτες, από την πλευρά τους, είτε δεν διέθεταν το σπίτι τους είτε ζητούσαν υπέρογκα για τον μισθό μιας νεοδιόρτιστης εκπαιδευτικού χρήματα.
Αφενός αυτό εκπαιδεύθηκαν να κάνουν, αφετέρου με το ενοίκιο αυτό καλύπτουν μεγάλο μέρος των οικονομικών τους υποχρεώσεων, όταν όλα έχουν ανέβει στον Θεό.
Ο αντίλογος όλων με όσους μίλησα ήταν ότι είναι χρέος του κράτους να παρέχει κατάλυμα και όχι των πολιτών.
Περιουσία μας είναι και θα τη διαχειριστούμε όπως νομίζουμε.
Πραγματικά, δεν τους αδικώ.
Ιδιαίτερα αν σκεφτεί κανείς ότι, μέσω της φορολογίας, το 40-45% ενός ενοικίου κατηλήγει στο κράτος.
Είναι υποχρέωση του κράτους να φτιάξει κοινωνικές κατοικίες και να στεγάσει τον γιατρό και τον δάσκαλο του νησιού.
Η φορολόγησή μας υποτίθεται ότι είναι ανταποδοτική από πλευράς του κράτους για υγιεινομική περίθαλψη και εκπαίδευση, καθώς και έργα κοινής ωφελείας. Στην περίπτωσή μας όμως, το κράτος εισπράττει ως συνέταιρος, αλλά λακίζει εν πολλοίς ως πάροχος.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους