Σήμερα, στα «ΣΙΚΕΛΙΑΝΑ 2026», ο Χώρος Μνήμης Άγγελου Σικελιανού δεν ήταν απλώς το σκηνικό μιας παράστασης. Έγινε μέρος της ίδιας της παράστασης. Η αποψινή βραδιά, που διοργάνωσε ο Δήμος Σαλαμίνας με...
Σήμερα, στα «ΣΙΚΕΛΙΑΝΑ 2026», ο Χώρος Μνήμης Άγγελου Σικελιανού δεν ήταν απλώς το σκηνικό μιας παράστασης.
Έγινε μέρος της ίδιας της παράστασης.
Η αποψινή βραδιά, που διοργάνωσε ο Δήμος Σαλαμίνας με τη συμμετοχή του Θεάτρου Σαλαμίνας, της Ομάδας «Έρευνα» και του Μουσείου Λαϊκής Τέχνης & Ιστορίας Δήμου Σαλαμίνας, έδωσε στον ιστορικό αυτό χώρο μια διαφορετική ζωή.
Εκεί, δίπλα στη θάλασσα, με το φως του δειλινού να χάνεται σιγά σιγά και το σπίτι του Σικελιανού να μεταμορφώνεται μέσα από το φως, τη μουσική, τις εικόνες και τις ανθρώπινες μορφές, παρουσιάσαμε το έργο της Φωτεινής Κωστάκου «Μούσες & Ανυφάντρες». Ένα έργο που ξεκίνησε το ταξίδι του από το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά και απόψε βρήκε έναν εντελώς διαφορετικό, σχεδόν φυσικό τόπο για να αναπνεύσει.
Ανάμεσα στη μνήμη, στην παράδοση, στη γυναίκα, στον έρωτα, στην απώλεια και σε εκείνες τις ιστορίες που περνούν από γενιά σε γενιά χωρίς ποτέ πραγματικά να τελειώνουν.
Οι γυναίκες με τις σαλαμινιώτικες φορεσιές, οι ηθοποιοί, η μουσική, οι προβολές, το ίδιο το κτίριο και απέναντι τα φώτα της στεριάς έγιναν για λίγη ώρα ένα σώμα.
Και το κοινό, που γέμισε τον χώρο, έγινε κι αυτό κομμάτι αυτής της βραδιάς.
Ίσως αυτό να είναι τελικά το νόημα των «Σικελιανών»: να μη θυμόμαστε απλώς έναν ποιητή και μια εποχή, αλλά να δίνουμε στη μνήμη νέα φωνή, νέο σώμα και έναν λόγο να υπάρχει σήμερα.
Ευχαριστούμε τον Δήμο Σαλαμίνας, όλους τους ανθρώπους που εργάστηκαν για αυτή τη βραδιά και, κυρίως, τον κόσμο που ήταν εκεί και μοιράστηκε μαζί μας αυτή την ξεχωριστή στιγμή.
Απόψε, στο σπίτι του Σικελιανού, οι «Μούσες & Ανυφάντρες» γύρισαν, κατά κάποιον τρόπο, σπίτι τους. Θέατρο Σαλαμίνας
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους