Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΦΤΕΡΑ ΚΟΡΑΚΑ — Ο ΣΠΟΥΔΑΡΧΙΔΗΣ

…………… Διαφημίσεις … στοές, αδελφότητες, μυστικές διδασκαλίες, σεμινάρια αυτογνωσίας και κάθε λογής πνευματική ανάβαση . — Βλέπετε; είπε θριαμβευτικά.

Γέμισαν οι δρόμοι διαφημίσεις μασόνων! Ο Κυνικός πλησίασε μία αφίσα και τη διάβασε. — «Ανακάλυψε το εσωτερικό σου φως». — Αυτό ακριβώς! φώναξε ο Σπουδαρχίδης. — Ενώ εμείς, είπε ο Κυνικός, δεν καταφέραμε ακόμη να επισκευάσουμε ούτε το εξωτερικό φως της πλατείας. Ο Χασάπης κοίταξε γύρω του. — Αναρωτήθηκε ποτέ κανείς αν δικά μας διαφημιστικά της Ορθοδοξίας αναρτώνται στις δικές τους πλατείες; — Ασφαλώς όχι! είπε ο Σπουδαρχίδης.

Εκεί δεν μας αφήνουν. — Ζήτησες άδεια; Ο Αληθίδης χαμογέλασε πικρά. — Έχεις ήδη δικάσει την οικουμένη και τώρα ψάχνεις μάρτυρες που να συμφωνούν με την απόφαση. — Δηλαδή δεν υπάρχει κίνδυνος; ρώτησε ο Σπουδαρχίδης. — Υπάρχει.

Αλλά δεν βρίσκεται μόνο στις αφίσες των άλλων.

Βρίσκεται και στη δική μας αδυναμία να πιστέψουμε χωρίς να μας χειροκροτούν. Ο Νεκροθάφτης, που είχε ακολουθήσει την παρέα, πλησίασε τη διασταύρωση. — Παράξενος τόπος οι πόλεις, είπε.

Στοιβάξαμε εδώ όλους τους ανθρώπους, αφού πρώτα αδειάσαμε τα χωριά.

Τώρα δεν γνωρίζει κανείς τον γείτονά του, αλλά όλοι γνωρίζουν ποια μυστική οργάνωση απειλεί τον πολιτισμό. — Τουλάχιστον στο χωριό, είπε ο Παλαβός, γνώριζες ποιος ήταν εχθρός σου. — Ποιος; — Εκείνος που σου έκλεβε το νερό από το αυλάκι.

Και το μάθαινες το ίδιο απόγευμα. — Στην πόλη, συνέχισε ο Κυνικός, δεν ξέρεις ποιος μένει στο διπλανό διαμέρισμα.

Ξέρεις, όμως, ποιος κυβερνά τον πλανήτη, ποια στοά κινεί τα νήματα και ποιο σύμβολο κρύβεται στο χαρτονόμισμα. — Μην ειρωνεύεσαι, είπε ο Σπουδαρχίδης.

Υπάρχουν μυστικά κέντρα. — Βεβαίως, απάντησε ο Αληθίδης.

Το πιο μυστικό βρίσκεται μέσα μας.

Εκεί συνεδριάζουν καθημερινά ο φόβος, η άγνοια και η ευκολία.

Και αποφασίζουν πάντοτε ομόφωνα ότι για όλα φταίει κάποιος άλλος. Ο Χασάπης ξανακοίταξε τις αφίσες. — Πάντως, το ερώτημα μένει.

Εκείνοι διαφημίζονται ελεύθερα στις πλατείες μας.

Εμείς θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για την Ορθοδοξία στις δικές τους; — Αν η πλατεία είναι ελεύθερη, ναι, είπε ο Αληθίδης.

Εφόσον τηρούνται οι ίδιοι νόμοι για όλους.

Η ελευθερία που ζητάς μόνο για τη δική σου φωνή δεν είναι ελευθερία.

Είναι μεγάφωνο. — Και αν δεν μας δεχτούν; — Τότε να διαμαρτυρηθούμε με επιχειρήματα, νόμιμα και φανερά.

Η πίστη δεν χρειάζεται υπόγεια.

Τα υπόγεια τα χρειάζονται όσοι φοβούνται το φως. Ο Σπουδαρχίδης τίναξε τα μανίκια του. — Εγώ ρωτώ κάτι βαθύτερο: αναρωτηθήκατε πώς επικρατήσαμε ως τώρα; Ο Αληθίδης τον κοίταξε κατάματα. — Ποιοι «επικρατήσαμε»; — Εμείς! Οι Ορθόδοξοι! Ο ελληνισμός! Η παράδοση! — Τότε γιατί φοβάσαι τόσο πολύ μια διαφημιστική πινακίδα; Ο Σπουδαρχίδης σώπασε. — Η Ορθοδοξία δεν άντεξε τόσους αιώνες επειδή αγόρασε περισσότερο διαφημιστικό χώρο, συνέχισε ο Αληθίδης.

Δεν επικράτησε με συνθήματα στα σταυροδρόμια ούτε με φωτεινές επιγραφές.

Άντεξε μέσα σε σπίτια φτωχικά, σε ξωκλήσια χωρίς ρεύμα, σε μοναστήρια χτισμένα πάνω σε βράχους.

Άντεξε με γιαγιάδες που σταύρωναν το ψωμί, με μανάδες που άναβαν το καντήλι, με ανθρώπους που συγχωρούσαν όταν μπορούσαν να εκδικηθούν. — Και με μάρτυρες, είπε ο Νεκροθάφτης. — Κυρίως με μάρτυρες.

Όχι με διαφημιστές. Ο Κυνικός έδειξε έναν τεράστιο φωτεινό σταυρό φαρμακείου που αναβόσβηνε απέναντι. — Ορίστε.

Σταυρό έχουμε.

Μόνο που δείχνει τις προσφορές στα παυσίπονα. — Χρήσιμα είναι κι αυτά, είπε ο Χασάπης.

Με τόση εθνική αγωνία, όλο και κάποιο χάπι θα χρειαστούμε. Ο Σπουδαρχίδης επέμενε: — Δηλαδή να μην προστατεύσουμε την πίστη μας; — Να την προστατεύσουμε, είπε ο Αληθίδης.

Πρώτα από εμάς τους ίδιους. — Τι εννοείς; — Να την προστατεύσουμε από την υποκρισία μας.

Από εκείνους που σταυροκοπιούνται μπροστά στις κάμερες και σταυρώνουν τον φτωχό πίσω από τις κλειστές πόρτες.

Από όσους προσκυνούν τις εικόνες και περιφρονούν τον άνθρωπο που είναι εικόνα Θεού.

Από εκείνους που φωνάζουν για την παράδοση, αλλά αφήνουν τα ξωκλήσια να γκρεμίζονται και τα χωριά να αδειάζουν. Ο Νεκροθάφτης ένευσε. — Στο έρημο χωριό υπάρχει ακόμη η εκκλησία.

Μόνο που δεν υπάρχουν πιστοί. — Θα την αναστηλώσουμε, είπε ο Σπουδαρχίδης. — Για ποιον; — Για την ιστορική μνήμη. — Πάλι μουσείο, δηλαδή. Ο Αληθίδης έδειξε προς τις πολυκατοικίες. — Μαζευτήκαμε όλοι στις πόλεις και νομίσαμε ότι πολλαπλασιαστήκαμε.

Στην πραγματικότητα, απλώς στοιβαχτήκαμε.

Κλείσαμε εκατό σπίτια στα χωριά για να αγοράσουμε εκατό διαμερίσματα στις πόλεις.

Χάσαμε εκατό αυλές για να αποκτήσουμε εκατό μπαλκόνια.

Κόψαμε τις ρίζες και ύστερα αγοράσαμε γλάστρες. — Με αυτόματο πότισμα, πρόσθεσε ο Κυνικός. — Και τώρα, συνέχισε ο Αληθίδης, επειδή φοβόμαστε να κοιτάξουμε το δικό μας άδειασμα, κοιτάζουμε τις αφίσες των άλλων.

Είναι ευκολότερο να πολεμάς ένα σύμβολο πάνω σε μια κολόνα παρά την ερήμωση μέσα στο σπίτι σου. — Όμως οι άλλοι οργανώνονται, είπε ο Χασάπης. — Κι εμείς οργανώνουμε πανηγύρια. — Οι άλλοι διαδίδουν τις ιδέες τους. — Κι εμείς διαδίδουμε προσκλήσεις για συνεστιάσεις. — Οι άλλοι σχεδιάζουν το μέλλον. — Κι εμείς τυπώνουμε λευκώματα για το παρελθόν. Ο Σπουδαρχίδης θύμωσε. — Εσύ, δηλαδή, τι προτείνεις; — Να ξαναγίνει η πίστη πράξη.

Να ανοίξει ένα σχολείο δίπλα στην εκκλησία.

Να υπάρχει γιατρός πριν χρειαστεί το τρισάγιο.

Να στηριχθεί μια νέα οικογένεια πριν καλέσουμε τον δεσπότη να ευλογήσει τα ερείπια.

Να κρατήσουμε έναν άνθρωπο στον τόπο του, αντί να βγάζουμε λόγους όταν φύγει. — Αυτά είναι κοινωνική πολιτική, όχι θρησκεία. — Αν η θρησκεία σου δεν φτάνει ως τον πεινασμένο, τον γέρο και το εγκαταλειμμένο παιδί, τότε δεν είναι πίστη.

Είναι διακόσμηση τοίχου. Ο Νεκροθάφτης χαμογέλασε. — Ή διαφημιστική πινακίδα.

Για πρώτη φορά ο Σπουδαρχίδης κοίταξε τις αφίσες χωρίς θυμό.

Ύστερα στράφηκε προς την παλιά εκκλησία, σφηνωμένη ανάμεσα σε δύο πολυκατοικίες.

Η πόρτα της ήταν κλειστή.

Στα σκαλοπάτια κοιμόταν ένας άστεγος. — Να καλέσουμε τον νεωκόρο να τον απομακρύνει; ρώτησε. — Όχι, απάντησε ο Αληθίδης.

Να ανοίξουμε την πόρτα. — Για να μπει μέσα; — Για να δούμε αν έμεινε μέσα μας τίποτε από Εκείνον που κηρύττουμε.

Το φανάρι άναψε πράσινο.

Όλοι πέρασαν απέναντι, εκτός από τον Σπουδαρχίδη, που έμεινε κάτω από τη μεγάλη διαφημιστική πινακίδα του δικού τους θεού.

Σήκωσε τα μάτια και ξαναδιάβασε: «Ανακάλυψε το εσωτερικό σου φως»… …. Φτερά κόρακα. Σάτιρα. Σπίτι του ποιητή

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους