Original Post

Πλήρες Κείμενο:

- Αληθίδη, είπε ο Σπουδαρχίδης, άκουσα πάλι για «Ασπίδα του Αχιλλέα». - Καλά άκουσες. Ο Χασάπης σήκωσε το κεφάλι. - Και η ασπίδα; - Έγινε ομπρέλα άμυνας. - Ασπίδα ή ομπρέλα; αποφασίστε.

Άμα βρέξει πύραυλους, να ξέρουμε τι κρατάμε. - Εγώ προτιμώ την ειρήνη, είπε ο Νεκροθάφτης.

Χαλάει λίγο τη δουλειά, αλλά κοιμάσαι καλύτερα. Ο Τσεκούρας χτύπησε το τραπέζι. - Η χώρα χρειάζεται ισχυρή άμυνα! - Βεβαίως, είπε ο Αληθίδης.

Το παράξενο είναι ότι, τρεις χιλιάδες χρόνια μετά τον Όμηρο, ακόμη δανειζόμαστε ονόματα από τους νεκρούς για να αισθανόμαστε ασφαλείς οι ζωντανοί. Ο Σπουδαρχίδης συνοφρυώθηκε. - Και τι κακό έχει ο Αχιλλέας; - Κανένα.

Απλώς εκείνος είχε μία ασπίδα και ήξερε ποιος ήταν ο εχθρός.

Εμείς έχουμε ομπρέλα, συστήματα, υποσυστήματα, δορυφόρους, πυραύλους, αναχαιτιστές, επιτροπές, συμβούλους και δεκαεπτά αναλύσεις για να αποφασίσουμε από πού μπορεί να έρθει το χτύπημα. Ο Παλαβός πετάχτηκε: — Και αν έρθει από μέσα; Σιωπή. - Κάτσε κάτω, Παλαβέ, είπε ο Σπουδαρχίδης.

Αυτά είναι επικίνδυνες ερωτήσεις. — Γι’ αυτό τις κάνω. Ο Χασάπης ξαναρώτησε: — Και γιατί «Ασπίδα του Αχιλλέα»; - Αν την έλεγαν «Πολυεπίπεδο Σύστημα Αντιαεροπορικής και Αντιπυραυλικής Προστασίας», μέχρι να τελειώσει ο εκφωνητής, θα είχε τελειώσει κι ο πόλεμος. Ο Νεκροθάφτης γέλασε. — Ενώ «Αχιλλέας» πουλάει. — Ο Αχιλλέας πάντα πουλούσε.

Πρώτα έπος, μετά κινηματογράφο, τώρα άμυνα. — Εσύ, είπε ο Αληθίδης, είσαι ικανός να βάλεις χορηγό και στην Ιλιάδα. — Γιατί όχι; «Η μονομαχία Αχιλλέα–Έκτορα είναι μια ευγενική προσφορά…» — Σταμάτα πριν βάλεις διαφημιστικό διάλειμμα στην κηδεία του Πατρόκλου. Ο Παλαβός ξανασήκωσε το χέρι. - Κι εκείνη η άλλη παγίδα; — Ποια; — Του Θουκυδίδη. Ο Σπουδαρχίδης τρόμαξε. — Πού την έστησαν; — Δεν είναι ποντικοπαγίδα, είπε ο Αληθίδης. — Τότε γιατί τη λένε παγίδα; — Για να εξηγήσουν τον κίνδυνο σύγκρουσης όταν μια ανερχόμενη δύναμη απειλεί την κυρίαρχη. Ο Τσεκούρας ξύστηκε. — Και τι σχέση έχει ο Θουκυδίδης; Ο Αληθίδης χαμογέλασε. — Εκεί αρχίζει η μεγάλη ελληνική εξαγωγική επιτυχία.

Εμείς εξάγουμε Θουκυδίδη και εισάγουμε οπλικά συστήματα. Ο Χασάπης χτύπησε τα γόνατά του. — Επιτέλους θετικό εμπορικό ισοζύγιο στον πολιτισμό! Ο Σπουδαρχίδης πήρε ύφος γεωστρατηγού. — Η Παγίδα του Θουκυδίδη είναι σοβαρό γεωπολιτικό ζήτημα. — Τον έχεις διαβάσει; — Δεν χρειάζεται.

Έχω ακούσει τρεις αναλυτές. — Τότε έχεις διαβάσει περισσότερο τηλεόραση παρά Θουκυδίδη. — Εγώ ενημερώνομαι. — Το βλέπω.

Κάποτε ο άνθρωπος διάβαζε βιβλία για να καταλάβει τον κόσμο.

Τώρα βλέπει πάνελ για να μάθει ποιον πρέπει να φοβάται μέχρι τις διαφημίσεις. Ο Νεκροθάφτης χαμογέλασε. — Άρα έχουμε την Παγίδα του Θουκυδίδη και την Ασπίδα του Αχιλλέα. — Ακριβώς. — Μας λείπει τίποτε; Ο Παλαβός μέτρησε στα δάχτυλα. — Έχουμε παγίδα.

Έχουμε ασπίδα. Έχουμε Αχιλλέα. Έχουμε Θουκυδίδη.

Πόλεμος υπάρχει.

Ειρήνη πού είναι; Ο Αληθίδης έδειξε τον Σπουδαρχίδη. — Στην επόμενη εξαγγελία. Ο Σπουδαρχίδης αγανάκτησε. — Εγώ πιστεύω στην ειρήνη! — Όλοι πιστεύουν στην ειρήνη, είπε ο Αληθίδης.

Απλώς τελευταία κυκλοφορεί με αλεξίσφαιρο. — Και ο Ήφαιστος τι θα έλεγε αν έβλεπε τη σημερινή Ασπίδα του Αχιλλέα; — Θα ξανάμπαινε στο ηφαίστειο. — Γιατί; — Γιατί εκεί μέσα έχει λιγότερη φωτιά από τη γεωπολιτική. Ο Παλαβός όμως επέμενε: — Εγώ λέω ότι λείπει κάτι από τη νέα ασπίδα. — Ο κόσμος. Ο Σπουδαρχίδης γέλασε. — Ποιος κόσμος; — Αυτός που είχε βάλει πάνω της ο Όμηρος.

Χωράφια, αμπέλια, γάμους, χορούς, κοπάδια, πολιτείες, ανθρώπους. Ο Αληθίδης τον κοίταξε. — Μπράβο, Παλαβέ. — Δηλαδή σήμερα τι θα βάζαμε; Ο Αληθίδης μέτρησε: — Ραντάρ. Πυραύλους. Drones. Δορυφόρους.

Κονδύλια. — Και τον άνθρωπο; — Αν περισσέψει χώρος. Ο Σπουδαρχίδης σηκώθηκε. — Αυτά είναι λαϊκισμοί.

Η άμυνα προστατεύει τον άνθρωπο. — Τότε θυμηθείτε να τον χαράξετε κάπου πάνω στην ασπίδα. Σιωπή. Ο Νεκροθάφτης έσπασε πρώτος τη σιωπή. — Εγώ πάντως έχω μία απορία. — Αν πέσουμε στην Παγίδα του Θουκυδίδη, μας σώζει η Ασπίδα του Αχιλλέα; Ο Αληθίδης χαμογέλασε. — Τότε χρειαζόμαστε το μυαλό του Οδυσσέα. Ο Σπουδαρχίδης πετάχτηκε: - Ωραίο! Να φτιάξουμε και «Σχέδιο Οδυσσέας»! Ο Αληθίδης έκλεισε τα μάτια. — Αυτό ακριβώς φοβόμουν. Ο Νεκροθάφτης σήκωσε το χέρι. Ο Παλαβός κοίταξε μακριά. — Γράψαμε πριν από δυόμισι χιλιάδες χρόνια βιβλία για να καταλαβαίνουμε τον πόλεμο και, αντί να αποφεύγουμε τον πόλεμο, χρησιμοποιούμε τα βιβλία για να του δίνουμε ονόματα. Ο Αληθίδης σηκώθηκε. — Αυτό, Παλαβέ, μην το ξαναπείς.

Και τότε ακούστηκε ο Παλαβός: - Μόνο προσέξτε την αχίλλειο πτέρνα της Ασπίδας του Αχιλλέα… - Μια Βουλή όπου όλοι μιλούν και κανείς δεν ακούει. - Ένα σχολείο όπου τα παιδιά μαθαίνουν πώς να περάσουν τις εξετάσεις, αλλά όχι πάντοτε γιατί αξίζει να μάθουν. - Ένα νοσοκομείο με γιατρούς που παλεύουν με τον χρόνο.

Έναν γέροντα μόνο του σ’ ένα μπαλκόνι.

Ένα χωριό με κλειστά σπίτια.

Ένα παιδί που φεύγει με μια βαλίτσα.

Έναν αγρότη που κοιτάζει τον ουρανό και φοβάται άλλοτε τη βροχή κι άλλοτε την ανομβρία.

Έναν στρατιώτη στα σύνορα.

Μια μάνα που περιμένει.

Έναν πρόσφυγα στη θάλασσα.

Έναν πλούσιο που αγοράζει τρίτο σπίτι και έναν φτωχό που ψάχνει το πρώτο.

Κανείς δεν γελούσε πια.

Η πόλη προχωρούσε βιαστική.

Αυτοκίνητα, κόρνες, οθόνες, άνθρωποι που έτρεχαν χωρίς να ξέρουν πάντοτε προς τα πού.

Κάποιος μιλούσε μόνος του κρατώντας ένα κινητό.

Κάποιος άλλος φωτογράφιζε τον καφέ του.

Ένα παιδί τραβούσε τη μητέρα του από το χέρι κι εκείνη κοιτούσε την οθόνη.

……………………………………………………………………………. Φτερά κόρακα. Ο Σπουδαρχίδης. Σάτιρα. Σπίτι του ποιητή . Εκδ. ΒΚΠ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους