Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Dimitris Anast. : Το νέο κίνημα κατά των data centers Η αντίθεση στα data centers εξελίσσεται γρήγορα από τοπικό ζήτημα σε πολιτικό κίνημα εθνικής εμβέλειας.

Η νέα δημοσκόπηση Economist/YouGov (28–31 Αυγούστου) είναι εντυπωσιακή: μόλις 19% των Αμερικανών θα υποστήριζε την κατασκευή νέου data center στην κοινότητά του, ενώ 63% θα ήταν αντίθετο.

Η αντίθεση φτάνει το 71% στους Δημοκρατικούς, το 66% στους ανεξάρτητους, αλλά παραμένει πλειοψηφική ακόμη και στους Ρεπουμπλικανούς, με 52%. Ακόμη και μεταξύ όσων χρησιμοποιούν AI, 58% δεν θέλει νέο data center στην περιοχή του.

To ποσοστό ανεβαίνει στο 70% μεταξύ μη χρηστών τεχνητής νοημοσύνης. 1. Γιατί δεν τα θέλουν: νερό και ηλεκτρικό ρεύμα Το πρόβλημα είναι ότι η φαινομενικά «άυλη» τεχνητή νοημοσύνη απαιτεί μια τεράστια υλική υποδομή.

Τα data centers χρειάζονται πολύ μεγάλες ποσότητες ηλεκτρικής ενέργειας για τους servers και τα συστήματα ψύξης, ενώ πολλά χρησιμοποιούν επίσης σημαντικές ποσότητες νερού.

Σε περιοχές που ήδη αντιμετωπίζουν προβλήματα επάρκειας, οι κάτοικοι φοβούνται ότι θα κληθούν ουσιαστικά να ανταγωνιστούν την Big Tech για δύο βασικά αγαθά: νερό και ρεύμα.

Ιδιαίτερα το ηλεκτρικό έχει μετατραπεί σε πολιτική βόμβα.

Η τεράστια ζήτηση απαιτεί νέους σταθμούς παραγωγής, γραμμές μεταφοράς και άλλες επενδύσεις στο δίκτυο.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι ποιος θα πληρώσει. Το Reuters υπολογίζει ότι μόνο η αύξηση της υπάρχουσας και προβλεπόμενης ζήτησης από data centers συνέβαλε σε αύξηση περίπου 29,4 δισ. δολαρίων στο κόστος ισχύος στο δίκτυο PJM, που καλύπτει 13 πολιτείες.

Γι' αυτό το αίτημα που επανέρχεται είναι απλό: αν η Big Tech χρειάζεται το ρεύμα, να πληρώσει η ίδια για την πρόσθετη ενεργειακή υποδομή και όχι οι οικιακοί καταναλωτές. 2. Ο Μπέρνι ως καταλύτης Εδώ βρίσκεται η σημασία της παρέμβασης του Μπέρνι Σάντερς και της AOC.

Στις 25 Μαρτίου παρουσίασαν το AI Data Center Moratorium Act, ζητώντας προσωρινό εθνικό πάγωμα στην ανάπτυξη νέων AI data centers, ώστε να υπάρξει χρόνος για έρευνα, δημόσια συζήτηση και δημοκρατικό έλεγχο. Ο Σάντερς όμως προσπαθεί να πάει την αντίδραση πέρα από το απλό «όχι στην αυλή μου». Ξεκινά από όσα απασχολούν τις τοπικές κοινωνίες, νερό, λογαριασμούς ρεύματος, γη, θόρυβο, περιβάλλον, και τα συνδέει με ένα ευρύτερο ερώτημα: ποιος θα πληρώσει το κόστος της επανάστασης της AI και ποιος θα καρπωθεί τα οφέλη της; Για τον Σάντερς, το ζήτημα συνδέεται επίσης με την απώλεια θέσεων εργασίας, την ιδιωτικότητα και την τεράστια εξουσία που αποκτούν λίγες εταιρείες της Big Tech. 3. Από τις εκλογές για τη Γερουσία μέχρι τη συγκέντρωση του Τραμπ Το ζήτημα έχει ήδη περάσει στις εκλογές του 2026 και ιδιαίτερα στις καμπάνιες της αριστερής πτέρυγας. Στο Μίσιγκαν, ο Abdul El-Sayed, που κέρδισε την προκριματική για τη Γερουσία με μια έντονα αντι-εταιρική πλατφόρμα, ζητά αυστηρούς κανόνες για τα data centers: να μην επιβαρύνονται οι λογαριασμοί των κατοίκων, να προστατεύονται οι υδάτινοι πόροι, να περιοριστούν οι φοροαπαλλαγές και να έχουν οι τοπικές κοινωνίες ουσιαστικό λόγο.

Η θέση εντάσσεται στη γενικότερη κριτική του προς την Big Tech και την εταιρική επιρροή στην πολιτική.

Χαρακτηριστική είναι και η περίπτωση του James Talarico, του προοδευτικού ποψηφίου για τη Γερουσία στο Τέξας. Ο Talarico έχει κάνει τα data centers σημαντικό θέμα της αναμέτρησής του με τον Ρεπουμπλικανό Ken Paxton, παρουσιάζοντάς τα ως χαρακτηριστικό παράδειγμα ενός συστήματος στο οποίο οι μεγάλες εταιρείες ιδιωτικοποιούν τα κέρδη και μεταφέρουν το κόστος στους πολίτες. «Τα data centers ανεβάζουν τους λογαριασμούς κοινής ωφέλειας σε όλο το Τέξας», υποστηρίζει, κατηγορώντας τους πολιτικούς ότι προσφέρουν φορολογικά προνόμια στις μεγάλες εταιρείες AI και αφήνουν τους κατοίκους να πληρώσουν τον λογαριασμό.

Η πρότασή του είναι συγκεκριμένη: κατάργηση των ειδικών φοροαπαλλαγών της Big Tech, υποχρέωση των data centers να πληρώνουν τα ίδια τις νέες ενεργειακές υποδομές που απαιτούν, κλειστά συστήματα ανακύκλωσης νερού ώστε να περιορίζεται η κατανάλωση, διαφάνεια για τις φοροαπαλλαγές και την κατανάλωση πόρων και, κυρίως, δικαίωμα των τοπικών κοινωνιών να εγκρίνουν ή να απορρίπτουν τα νέα projects.

Υπάρχει όμως μια σημαντική διαφορά από τον Μπέρνι. Ο Talarico δεν ζητά γενικό μορατόριουμ.

Υποστηρίζει ότι η τεχνολογική ανάπτυξη πρέπει να γίνεται με αυστηρές ρυθμιστικές δικλίδες και χωρίς να μετακυλίεται το κόστος στους εργαζόμενους και στις τοπικές κοινωνίες.

Αντίθετα, ο Σάντερς και η AOC βρίσκονται πιο αριστερά ζητώντας εθνικό πάγωμα νέων AI data centers.

Στο ίδιο το Τέξας, μάλιστα, άλλοι Δημοκρατικοί υποψήφιοι έχουν πάει πιο πέρα από τον Talarico: οι Vikki Goodwin, Sarah Eckhardt και Clayton Tucker έχουν ταχθεί υπέρ μορατόριουμ. Ο Τραμπ εξακολουθεί να υπερασπίζεται επιθετικά την ανάπτυξη των data centers.

Το παράδοξο είναι ότι η αντίθεση έχει φτάσει πλέον μέσα στην ίδια την πολιτική του βάση.

Στις 27 Ιουλίου, κατά την ομιλία του στο Milford του Μίσιγκαν, στις εγκαταστάσεις δοκιμών της General Motors, υψώθηκαν μέσα στο πλήθος πλακάτ «STOP DATA CENTERS», ανάμεσα στα κόκκινα καπέλα MAGA (βλ. φωτογραφία). Ένα αίτημα που πριν λίγους μήνες ακουγόταν «ριζοσπαστικό» από τον Μπέρνι, σήμερα ακούγεται ακόμη και στις συγκεντρώσεις του Τραμπ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους