Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΓΚΛΟΡΙΑ ΣΤΑΙΝΕΜ: Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΦΕΜΙΝΙΣΜΟΣ ΤΥΠΟΥ CIA: «Ο φεμινισμός που εισχώρησε στην αμερικανική κοινωνία της πλειοψηφίας κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1970 και του 1980 — ο φεμινισμός των «γυάλινων οροφών», της επαγγελματικής εκπροσώπησης και της ατομικής εξέλιξης — διαμορφώθηκε καθοριστικά από το δίκτυο και την πλατφόρμα της Στάινεμ.

Επέφερε πραγματικά οφέλη για τις επαγγελματίες γυναίκες. «Δημιούργησε επίσης ένα κίνημα που μπορούσε να απορροφηθεί από την εταιρική κουλτούρα με ελάχιστες αναταράξεις: οι εταιρείες μπορούσαν να προσλαμβάνουν γυναίκες σε διευθυντικές θέσεις, να διοργανώνουν φεμινιστικές διαφημιστικές εκστρατείες και να μην αντιμετωπίζουν καμία δομική πρόκληση όσον αφορά τους χαμηλούς μισθούς, την απουσία παροχών και τις συνθήκες εκμετάλλευσης που χαρακτήριζαν την επαγγελματική ζωή των περισσότερων γυναικών. «Αυτό το αποτέλεσμα ήταν προϊόν συγκεκριμένων επιλογών σχετικά με το τι θα έθετε ο φεμινισμός στο προσκήνιο και τι θα άφηνε εκτός — επιλογές που έγιναν από άτομα των οποίων η θεσμική διαμόρφωση ήταν ρητά αντικοινωνιστική και των οποίων η άνοδος χρηματοδοτήθηκε, στην αρχή, από τον οργανισμό που ήταν αφοσιωμένος στον περιορισμό της αμερικανικής αριστεράς.»

------------

***------------ "Η Γκλόρια Στάινεμ εργάστηκε για τη CIA και χαρακτήρισε τα μέλη της «φωτισμένα», «φιλελεύθερα» και «έντιμα». Ποτέ δεν ζήτησε συγγνώμη, αλλά αντίθετα δήλωσε ότι «θα το ξαναέκανε». Η CIA ανέτρεψε κυβερνήσεις, στήριξε δικτάτορες, δολοφόνησε αντιπάλους και συμμάχησε με τις πιο καταπιεστικές δυνάμεις του πλανήτη.

Οι παρεμβάσεις της οδήγησαν σε σοβαρή και συστηματική καταπίεση των γυναικών σε χώρες σε όλο τον κόσμο.

Ορισμένοι από τους πράκτορές της χρησιμοποιούσαν τη σεξουαλική κακοποίηση ως μέσο εξαναγκασμού.

Η σεξουαλική κακοποίηση στο χώρο εργασίας ήταν συνηθισμένη μέσα στις ίδιες τις τάξεις της.

Και η ίδια η υπηρεσία ασκούσε συστηματική διάκριση εις βάρος των γυναικών." Κρεγκ Μοκίμπερ, δικηγόρος *Ο Κρεγκ Μοκίμπερ είναι Αμερικανός, πρώην αξιωματούχος των Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ειδικός στο διεθνές δίκαιο, την πολιτική και τη μεθοδολογία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Στις 28 Οκτωβρίου 2023, ο Μοκίμπερ παραιτήθηκε από τη θέση του διευθυντή του γραφείου της Νέας Υόρκης του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (OHCHR), τέσσερις ημέρες πριν από την προγραμματισμένη συνταξιοδότησή του.

Στην τελευταία επιστολή του προς τον Ύπατο Αρμοστή Volker Türk, επέκρινε σφοδρά την αντίδραση του οργανισμού στον πόλεμο στη Γάζα, χαρακτηρίζοντας τη στρατιωτική επέμβαση του Ισραήλ ως «κλασική περίπτωση γενοκτονίας» και κατηγορώντας τον ΟΗΕ για αδράνεια.

------------

***------------ Ποίημα της Caitlin Johnstone : Η βετεράνος της CIA Γκλόρια Στάινεμ απεβίωσε.

Βοήθησε το Λάνγκλεϊ να κερδίσει τον Ψυχρό Πόλεμο, ενώ οι γυναίκες παραμένουν κρυμμένες σε μυστικές εγκαταστάσεις και καταρρακωμένες, Χάνοντας δόντια από ματωμένα στόματα, όπως οι κομμουνιστές στα στρατόπεδα βασανιστηρίων του Πινοσέτ Σε αυτόν τον πολιτισμό της CIA οι γυναίκες κολλάνε ταμπελάκια με ονόματα πάνω από λεκέδες από εμετό μωρών χαμογελώντας από το ένα αυτί στο αλλο για τους γελαστους πελάτες που χώνουν τυρο-υδατάνθρακες στα πρόσωπά τους ενώ εκείνη ζογκλάρει με λεκάνες πλυσίματος και θήλαστρα και γυρίζει σπίτι για να καταρρεύσει στο κρεβάτι και να ονειρευτεί τη δουλειά, γυναίκες βγάζουν σέλφι με στολές του IDF και χορεύουν στο TikTok πάνω στα ερείπια της Γάζας και πιλοτάρουν drones «Girl Power» και ρίχνουν βόμβες «Girl Power» πάνω σε μητέρες που σκαλίζουν τα ερείπια, γυναίκες στέκονται με νυσταγμένα μάτια εγκαταλελειμμένες σε προαστιακές ερήμους ταΐζοντας δημητριακά σε ανήσυχα παιδιά μέχρι να γυρίσει ο σύζυγος για να βιάσει όλους στο σπίτι, οι γυναίκες μισούν τόσο πολύ το σώμα τους που αφαιρούν το λίπος από τα μάγουλά τους ώστε να μοιάζουν με σκελετούς και μετά παγώνουν τα πρόσωπά τους προσπαθώντας να φαίνονται είκοσι και αυτό παγώνει το μυαλό τους στα είκοσι και οι καρδιές τους μένουν κολλημένες στα είκοσι και δεν ωριμάζουν και δεν θεραπεύονται και δεν ξέρουν τίποτα άλλο παρά να αποκαλούν τις κόρες τους χοντρές και να καρφώνουν αγκάθια σκαντζόχοιρου στο δέρμα τους, γυναίκες περνούν τη ζωή τους κοιτάζοντας το προφίλ του κεφαλιού ενός άνδρα λαχταρώντας να αγαπηθούν και νιώθοντας το φως τους να σβήνει ενώ αυτός κοιτάζει μια οθόνη και βγάζει δυνατούς θορύβους για να πνίξει τις ηχώ των γροθιών του πατέρα του που σπάνε στα κόκαλα του προσώπου του, γυναίκες ξεσκίζουν κομμάτια από τη σάρκα της μιας της άλλης για να κερδίσουν την έγκριση ανδρών με στόματα λύκων που καταβροχθίζουν τη σφαγή και μετά διαλέγουν μια αγαπημένη σκλάβα. Η Γκλόρια Στάινεμ δεν ήταν ένα «κορίτσι των κοριτσιών». Η Γκλόρια Στάινεμ ήταν ένα «κορίτσι που ζητά να την διαλέξουν». Διάλεξέ με, CIA.

Διάλεξέ με, αυτοκρατορία.

Θα γίνω μια καλή μικρή ικέτιδα για τα αγόρια των τραπεζιτών.

Θα στερήσω από τον φεμινισμό τα στήθη και την κοιλιά του, θα τον ξυρίσω μέχρι να πάρει την εικόνα ενός παιδιού, θα του βάλω γραβάτα και θα τον αποκαλέσω «ίσο». Θα πω στις κυρίες: «Βγείτε από την κουζίνα και μπείτε στην αποθήκη της Amazon! Βγάλτε αυτή την ποδιά και φορέστε αυτό το εργαλείο παρακολούθησης απόδοσης! Παρακολουθεί και τις θερμίδες σας! 10.000 βήματα την ημέρα για την αυτοκρατορία.

Συγχαρητήρια, τώρα κάνετε δύο δουλειές.» Και θα επιστρέψω τη μαγική πύλη του μωρού μου στον αποστολέα αχρησιμοποίητη μέσα στο κουτί μου.

Υπόσχομαι ότι δεν θα ρίξω ούτε μια ματιά στο δικό μου θεϊκό δυναμικό δημιουργίας ζωής.

Θα το υποτιμήσω μάλιστα, αν ρωτήσει κανείς.

Ποιος νοιάζεται αν μπορούμε να δημιουργήσουμε ζωή; Μπορούμε να βγάλουμε λεφτά! Αυτό είναι πολύ πιο σημαντικό.

Θα εκπολιτίσω εμάς τις τριχωτές, ζουμερές θεές του κόλπου, κύριε.

Μπορείτε να βασιστείτε πάνω μου. Η Γκλόρια Στάινεμ ήταν ένα κορίτσι που περίμενε να την διαλέξουν, και, πω πω, την διάλεξαν.

Αλλά τώρα είναι νεκρή, και η αυτοκρατορία πεθαίνει, και οι κτύποι των τυμπάνων της άγριας φύσης αναστατώνουν τα αγόρια στο Λάνγκλεϊ.

Κάτι αναστατώνεται μέσα μας.

Κάτι αρχαίο.

Κάτι ξεχασμένο.

Κάτι κινείται μέσα στις μήτρες μας, που προσπάθησαν να παραλύσουν πριν από πολύ καιρό.

Τα τύμπανα γίνονται όλο και πιο δυνατά, και γινόμαστε όλο και πιο άγριες Πλησιάζει η ώρα, και πλησιάζει γρήγορα, που θα σταθούμε μπροστά τους, με αιματοβαμμένα ξίφη και ατίθασα μαλλιά με τα ερείπια του Λάνγκλεϊ κάτω από τα πόδια μας, λέγοντας: Δεν είμαι πολιτισμένη, μαλάκα.

Δεν είμαι καθόλου πολιτισμένη.

------------

***------------ Anita Zsurzsán : "Αν οι δημοσιογράφοι που καταγράφουν τα γεγονότα θέλουν να είναι ειλικρινείς, οι τίτλοι θα έπρεπε να αναφέρουν ότι «πέθανε η Γκλόρια Στάινεμ, πράκτορας της CIA, της οποίας η αποστολή ήταν να εξαλείψει τον κοινωνικοοικονομικό διάλογο από τον κυρίαρχο φεμινισμό». Δεν αξίζει να διασωθεί απολύτως τίποτα από την κληρονομιά της· ήταν μια μαχητική υποστηρίκτρια του «κόκκινου τρόμου» που κατασκόπευε προοδευτικούς για λογαριασμό της CIA, μια ακλόνητη σιωνίστρια, και συνέβαλε στην άνοδο του λευκού φεμινισμού με βάση αυστηρά ταυτοτικά κριτήρια που εξαλείφουν την τάξη και τη φυλή.

Ήταν πρωτοπόρος των ψευδών υποσχέσεων χειραφέτησης του νεοφιλελευθερισμού της μεταπολεμικής περιόδου, και ως εκ τούτου ενδιαφερόταν περισσότερο για τη διατήρηση του καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού παρά για οτιδήποτε άλλο.

Κανένας άνθρωπος με συνείδηση δεν θα έπρεπε ποτέ να αποκαλέσει «φεμινίστρια» αυτή τη γυναίκα, η οποία συνέβαλε σε μια νεοαποικιακή και ιμπεριαλιστική ιδεολογία που προκάλεσε τη σφαγή κοριτσιών και γυναικών στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας και στη γενοκτονία των Παλαιστινίων.

Άλλη μία που έφυγε πολύ αργά.

------------

***------------ Σάρα Ραϊμούντο - Ένα «αντι-ρεκβιέμ» για τη Γκλόρια Στάινεμ, μια εμβληματική μορφή του Ψυχρού Πολέμου 25 Μαρτίου 1934 – 2 Σεπτεμβρίου 2026 «Καθώς η μηχανή των μέσων ενημέρωσης ετοιμάζεται να εξαπολύσει μια πλημμύρα κολακευτικών αφιερωμάτων, οι συνήθεις ύποπτοι θα τιμήσουν αναπόφευκτα τη Γκλόρια Στάινεμ — ένα θέαμα που αποκαλύπτει ελάχιστα για την απελευθέρωση και τα πάντα για τη δική τους χρεοκοπημένη πολιτική, τον θρασύ οpportunισμό τους, τη σκόπιμη τύφλωση απέναντι στα ιστορικά γεγονότα και τους τετριμμένους ισχυρισμούς περί «πολυπλοκότητας» και «αποχρώσεων» που τόσο αγαπούν αυτοί οι διανοητικοί μισθοφόροι.

Πώς αξιολογεί κανείς μια ζωή μετά το τέλος της; Όσοι επωφελούνται και βρίσκονται σε πλεονεκτική θέση μέσα σε αυτό το σύστημα θα τιμήσουν τη Γκλόρια Στάινεμ για τη συμβολή της στη σταθεροποίηση ενός συστήματος που καταπιέζει πολλούς και τους απομακρύνει από τις επαναστατικές ιδέες — αυτό δεν είναι αυτό που θέλουν και χρειάζονται οι γυναίκες.

Ο θάνατος της Γκλόρια Στάινεμ θα προκαλέσει αναμφίβολα μια χιονοστιβάδα από «καθαρμένα» νεκρολογικά, θεατρικούς φόρους τιμής και αγιογραφίες της άρχουσας τάξης.

Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης θα τη θρηνήσουν ως «πρωτοποριακή εικόνα» και πρωτοπόρο της ισότητας των φύλων.

Όμως, για την παγκόσμια πλειοψηφία — τα εκατομμύρια των γυναικών σε ολόκληρο τον Τρίτο Κόσμο και τις μάζες της εργατικής τάξης που εξακολουθούν να συνθλίβονται κάτω από τη μπότα της ιμπεριαλιστικής εκμετάλλευσης — ο θάνατός της σηματοδοτεί το τέλος μιας κληρονομιάς που ουσιαστικά μετέτρεψε τη φεμινιστική ρητορική σε όπλο για την προστασία της αυτοκρατορίας. Η Στάινεμ δεν απελευθέρωσε τις γυναίκες· χρησιμοποίησε την απελευθέρωση των γυναικών ως όπλο για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της αμερικανικής ηγεμονίας.

Η θεμελιώδης αμαρτία της καριέρας της δεν ήταν ποτέ μια απλή παρατήρηση: η αρχική ηγεσία της στην «Independent Research Service», που υποστηριζόταν από τη CIA, στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και τη δεκαετία του 1960, είχε σχεδιαστεί ρητά για να υπονομεύσει τα αντιιμπεριαλιστικά, σοσιαλιστικά και κομμουνιστικά νεολαιίστικα κινήματα σε διεθνή φεστιβάλ νεολαίας.

Όταν αποκαλύφθηκε, η Στάινεμ δεν ζήτησε συγγνώμη· υπερασπίστηκε τον μυστικό βραχίονα του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, περιγράφοντας τους πράκτορές του ως «φιλελεύθερους και έντιμους». Αυτό δεν ήταν ένα αθώο λάθος της νιότης, αλλά το πρότυπο για ολόκληρη την καριέρα της.

Μέσω του περιοδικού «Ms.» και της κατασκευασμένης εικόνας της ως το μοναδικό, καλοφτιαγμένο πρόσωπο του «φεμινισμού της δεύτερης γενιάς», η Στάινεμ πρωτοστάτησε σε ένα επικίνδυνο μοντέλο φιλελεύθερης αντεξέγερσης.

Ενώ οι ριζοσπαστικές φεμινίστριες, οι Μαύρες Πάνθηρες και οι αντικαπιταλιστικές γυναίκες ξεσηκώνονταν για να απαιτήσουν την κατάργηση της τριάδας του ιμπεριαλισμού, της λευκής υπεροχής και του καπιταλισμού, η Στάινεμ πρόσφερε μια ελκυστική εναλλακτική λύση: έναν αστικό, ρεφορμιστικό ψευδοφεμινισμό.

Αυτός ο ιμπεριαλιστικός φεμινισμός αποσύνδεσε την καταπίεση λόγω φύλου από τις οικονομικές και γεωπολιτικές ρίζες της.

Είπε στις Αμερικανίδες ότι η απελευθέρωση σήμαινε την ανέλιξη στην εταιρική ιεραρχία, το σπάσιμο των «γυάλινων οροφών» μέσα σε πολεμοχαρείς κρατικούς θεσμούς και την επίτευξη ισότητας μέσα σε ένα εκμεταλλευτικό σύστημα — ενώ ταυτόχρονα η ίδια η αυτοκρατορία που τις φιλοξενούσε βομβάρδιζε αδιάκριτα, λιμοκτονούσε και αποσταθεροποιούσε έθνη σε ολόκληρο τον Παγκόσμιο Νότο.

Παρουσιάζοντας την πατριαρχία ως έναν αφηρημένο πολιτισμικό εχθρό, ξεχωριστό από την ταξική πάλη και την αμερικανική στρατιωτική κυριαρχία, το είδος του ακτιβισμού που πρεσβεύει αποπολιτικοποίησε ουσιαστικά το φεμινιστικό κίνημα και διέκοψε την αλληλεγγύη του με τους αντιιμπεριαλιστικούς αγώνες σε όλο τον κόσμο.

Αυτή ακριβώς η «συμμετοχή» ήταν που ριζοσπαστικές ομάδες όπως οι Redstockings κατήγγειλαν δικαίως το 1975.

Αναγνώρισαν το περιοδικό Ms. και την εξέχουσα θέση της Στάινεμ στα μέσα ενημέρωσης ως μια παράλληλη οργάνωση που είχε ως στόχο να διοχετεύσει τη ριζοσπαστική οργή σε μια ήπια εκλογική πολιτική.

Όταν αμφισβητήθηκε για τις σχέσεις της με τις μυστικές υπηρεσίες και την εταιρική υποστήριξη που λάμβανε, ο μηχανισμός της χρησιμοποίησε νομικές απειλές και εκδοτική πίεση για να καταστείλει την εσωτερική διαφωνία, φιμώνοντας τις ίδιες τις ριζοσπαστικές γυναίκες των οποίων τις ιδέες είχε αποδυναμώσει και εμπορευματοποιήσει.

Για την παγκόσμια πλειοψηφία, η κληρονομιά της Στάινεμ δεν είναι η ελευθερία, αλλά η ενσωμάτωση.

Η φιλο-ιμπεριαλιστική ιδεολογία της παρείχε φεμινιστική κάλυψη στην «ήπια δύναμη» των ΗΠΑ, κάνοντας τη δυτική φιλελεύθερη δημοκρατία να φαίνεται προοδευτική, ενώ οι οικονομικές της δομές συνέχιζαν να απομυζούν εργασία και πόρους από τις γυναίκες στη Λατινική Αμερική, την Αφρική και την Ασία.

Κανονικοποίησε ένα είδος πολιτικής ταυτότητας που επιτρέπει στις γυναίκες διευθύντριες, στις χειρίστριες drone και στις πολιτικούς να γιορτάζονται ως θρίαμβοι της «γυναικείας φύσης», ακόμη και όταν οι πράξεις τους επιφέρουν βία σε εκατομμύρια φτωχές γυναίκες παγκοσμίως.

Πρέπει να απορρίψουμε τη μυθοποίηση που περιβάλλει τον θάνατό της.

Η πραγματική απελευθέρωση των γυναικών δεν θα προέλθει ποτέ από τις χειραψίες των χειριστών της CIA, των εταιρικών χορηγών ή των ελίτ των μέσων ενημέρωσης της άρχουσας τάξης.

Θα προέλθει από την καταστροφή των ιμπεριαλιστικών, καπιταλιστικών δομών που η Στάινεμ εργάστηκε τόσο ακούραστα για να νομιμοποιήσει. «Ο θάνατός της πρέπει να μας υπενθυμίσει με τον πιο τραγικό τρόπο: ένας φεμινισμός που συμμαχεί με την αυτοκρατορία δεν είναι καθόλου φεμινισμός — είναι απλώς η ήπια πλευρά της καταπίεσης.» (Via Juliette Gata)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους