Μιας και πανηγύριζαν οι υπουργοί κι οι βουλευτές της κυβέρνησης, οι απόγονοι των δοσιλόγων και των ταγματασφαλιτών, για το τέλος του Εμφυλίου πολέμου, που μια ξένη χώρα κατέκαψε τα ελληνικά βουνά για...

Πλήρες Κείμενο:

Μιας και πανηγύριζαν οι υπουργοί κι οι βουλευτές της κυβέρνησης, οι απόγονοι των δοσιλόγων και των ταγματασφαλιτών, για το τέλος του Εμφυλίου πολέμου, που μια ξένη χώρα κατέκαψε τα ελληνικά βουνά για να επιβληθεί το αποικιοκρατικό τους σχέδιο κόντρα στα θέλω του λαού τη μέρα της απελευθέρωσης, ας δούμε λίγο πιο αναλυτικά την αλήθεια, αυτή που δε διδάσκεται και πουθενά.

Αυτή που δε συμφέρει τα εθνικά αφηγήματα και πανηγύρια. «Ευτυχώς, λοιπόν, ηττηθήκαμε σύντροφοι». Έτσι δε μας έμαθαν; Ευτυχώς οι Αγγλοσάξονες μας οδήγησαν σε έναν εμφύλιο και τελικά αποφύγαμε να ζήσουμε την «θηριωδία» του κομμουνισμού που έζησαν οι γειτονικές μας χώρες, σωστά; Εμείς δε ζήσαμε λογοκρισίες, εξορίες και βασανισμούς των πολιτικών αντιπάλων, φτώχεια, πείνα, απώλεια εδαφών; Μπορεί να πονέσαμε λίγο, αλλά κεφαλαιοποίησαμε πλήρως το ότι ήμασταν από τη μεριά των νικητών και στο Β Παγκόσμιο και στον Ψυχρό Πόλεμο, ναι; Πάμε να δούμε: Από το τέλος του Εμφυλίου μέχρι την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας και την αρχή της Μεταπολίτευσης, αυτά τα 25 μόλις χρόνια συνέβησαν τα εξής: ▸ Πάνω τρεις χιλιάδες άνθρωποι εκτελέστηκαν -εν καιρώ ειρήνης κι ανακωχής- για την πολιτική τους ταυτότητα και μόνο. ▸ Πάνω από 100 χιλιάδες άνθρωποι εξορίστηκαν σε ξερονήσια κι απρόσιτες γωνιές της πατρίδας μας. ▸ Πάνω από 35 χιλιάδες άνθρωποι φυλακίστηκαν.

Πολιτικοί κρατούμενοι.

Υπήρξαν περίοδοι που είχαμε σταθερά 20 χιλιάδες ανθρώπους πίσω από τα κάγκελα για τα πολιτικά τους πιστεύω.

Σήμερα με μεγαλύτερο πληθυσμό και συνολικά έχουμε λιγότερους από 14 χιλιάδες κρατούμενους.

Υπήρξαν άνθρωποι που έμειναν στις φυλακές πάνω από 10 και 15 συνεχόμενα χρόνια. ▸ Πάνω από 1 εκατομμύριο άνθρωποι φακελώθηκαν από την Ασφάλεια, αυτοί οι άνθρωποι πέρα από τη μόνιμη παρακολούθηση, τις συχνές «επισκέψεις» σε αστυνομικά τμήματα και το συνολικότερο κρατικό μπούλινγκ, δεν είχαν πρόσβαση σε βασικά δικαιώματα που είχαν οι υπόλοιποι συμπολίτες τους.

Δε μπορούσαν να μπουν στο Δημόσιο κι ας είχαν τα προσόντα, να παρακολουθήσουν τη σχολή που πέρασαν, να πάρουν διαβατήριο, άδεια οδήγησης, άδεια ασκήσεως επαγγέλματος. ▸ Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι βασανίστηκαν οικτρά.

Είναι πιστοποιημένο πια ότι για δεκαετίες στην χώρα χρησιμοποιήθηκε η φάλαγγα, το ηλεκτροσόκ, οι στραγγαλισμοί, οι εικονικές εκτελέσεις, οι στερήσεις του φαγητού και του νερού, η απομόνωση αφήνοντας πίσω μόνιμες βλάβες στα θύματά τους, νευρολογικές, ορθοπεδικές, ακολογικές, ψυχιατρικές, κτλ.

Τουλάχιστον 100 άνθρωποι δολοφονήθηκαν στη Μακρόνησο από άγριους ξυλοδαρμούς και πυροβολισμούς. ▸ Ως προς την ελευθερία του λόγου, πέρα από το ότι το ΚΚΕ και το να ασπάζεσαι τον κομμουνισμό ήταν παράνομο, όλα τα αριστερά έντυπα, αν δεν απαγορεύονταν, σίγουρα οδηγούνταν σε κατασχέσεις, ποινικές διώξεις δημοσιογράφων κι εκδοτών, στιγματισμό, προσαγωγή και σύλληψη των αναγνωστών.

Πάνω από 150 θεατρικές παραστάσεις είχαν απαγορευτεί πριν την Χούντα, πάνω από 1000 βιβλία, 300 ταινίες, ολόκληρες δισκογραφίες απαγορεύτηκαν στην Χούντα, υπήρχαν μόνιμα επιτροπές λογοκρισίας σε κάθε καλλιτεχνική έκφραση ή δημοσιογραφική τοποθέτηση στην χώρα, ακόμα και δεξιές εφημερίδες σταμάτησαν να λειτουργούν σε αυτό το καθεστώς. Στην Χούντα πάνω από 120 δημοσιογράφοι φυλακίστηκαν ή εξορίστηκαν. ▸ Την ίδια περίοδο, ζήσαμε και το «οικονομικό θαύμα». Πάνω από 1 εκατομμύριο Έλληνες έφυγαν μετανάστες για την Αμερική, την Αυστραλία, τον Καναδά και φυσικά τη Γερμανία.

Οι περισσότεροι μάλιστα.

Οι νικητές του Πολέμου πήγαν γκασταρμπάιτερς στις χειρότερες συνθήκες στους ηττημένους.

Δεν πήγαν στο Άουσβιτς, πήγανε στο Βούπερταλ.

Το 80% αυτών των μεταναστών αφορούσε ανθρώπους μέχρι 39 ετών. ▸ Την δεκαετία του 1950, το 53% των σπιτιών δεν είχαν πρόσβαση στο ηλεκτρικό ρεύμα, στην ύπαιθρο το ποσοστό έφτανε το 90%. ▸ Την δεκαετία του 1960, το 64% των σπιτιών δεν είχαν τρεχούμενο νερό και πάνω από το 60% δεν είχε τουαλέτα κι αποχέτευση.

Το 80% στην επαρχία μετέφερε ακόμα το νερό από πηγάδια μέσα σε στάμνες και κουβάδες.

Δε θα ξεχάσω που όσοι βρήκαν πολιτικό άσυλο στην Ουγγαρία έλεγαν πως δεν πίστευαν τι θα πει να κάνω μπάνιο με ζεστό νερό.

Τους είχε φανεί η ανώτερη πολυτέλεια. ▸ Την ίδια δεκαετία, πάνω από 50 χιλιάδες ανθρώποι στην Αττική ζούσαν σε παράγκες και παραπήγματα. Στη Δραπετσώνα πια δεν έχουμε ζωή. ▸ Ακόμα και μέχρι την δεκαετία του 1970 υπήρχε ένα 14% του πληθυσμού που ήταν εντελώς αναλφάβητο.

Την δεκαετία του 1950 μάλιστα το 70% των παιδιών της υπαίθρου άφηναν το σχολείο στο Δημοτικό για να ασχοληθούν με τα κτήματα. ▸ Στη δεκαετία του 1950 πέθαιναν 7 στα 100 βρέφη πριν γίνουν ενός έτους, την επόμενη δεκαετία πέθαιναν 4 στα 100.

Είχαμε πάντα τουλάχιστον διπλάσια παιδική θνησιμότητα από την υπόλοιπη Ευρώπη. ▸ Την δεκαετία του 1960 αντιστοιχούσε ένα γιατρός για 2500 κατοίκους στην ελληνική επαρχία ▸ Την ίδια εποχή, μόνο 6 στους χίλιους είχαν αυτοκίνητο (20 φορές λιγότεροι από τη Γαλλία) και το 85% των δρόμων ήταν χωμάτινοι. ▸ Ήμασταν οι τελευταίοι στην Ευρώπη στην κατανάλωση πρωτεΐνης, ούτε κρέας ούτε ψάρι. ▸ Τουλάχιστον με τόσους πατριώτες ζήσαμε τεράστιες επιτυχίες στα γεωπολιτικά κι εθνικά ζητήματα.

Χάσαμε το 36% της Κύπρου ύστερα από ένα εμφυλιακό πραξικόπημα που άφησε πάνω από 500 νεκρούς Ελληνοκύπριους εκείνη την περίοδο.

Πρώτη μέριμνα της Χούντας του Παπαδόπουλου να πάρει την ελληνική μεραρχία από το νησί και να δημιουργήσει το έφορο έδαφος για τους Αττίλες.

Κι όταν ήρθε η ώρα του Ιωαννίδη δεν υπήρχε ούτε φαί να ταΐσουν τους στρατιώτες την περίοδο της επιστράτευσης.

Ζητιάνευαν κι έκλεβαν οι φαντάροι τα γειτονικά κτήματα για να μην πεθάνουν κυριολεκτικά της πείνας.

Δεν είχε μείνει όπλο στις αποθήκες, αν ήθελαν οι Τούρκοι έφταναν Αθήνα σε τρεις ημέρες. ▸ 200 χιλιάδες Ελληνοκύπριοι έγιναν πρόσφυγες, πάνω από 2500 δολοφονήθηκαν ή παραμένουν ακόμα αγνοούμενοι. ▸ Όλη αυτήν την περίοδο υπήρξαν ψηφίσματα του ΟΗΕ για τις εκτελέσεις, συνεχείς σπαρακτικές εκθέσεις του Ερυθρού Σταυρού, καταδίκες από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, αποχώρηση από το Συμβούλιο της Ευρώπης, διακοπή ακόμα και χρηματοδοτικών προγραμμάτων λόγων των κρατικών εγκλημάτων, εμπάργκο από τις Βόρειες Χώρες στην πώληση οπλισμού, διεθνείς εκστρατείες για τους πολιτικούς κρατούμενους, διεθνής ταπείνωση για την εκτέλεση Μπελογιάννη και δολοφονία Λαμπράκη.

Κι είναι μόνο μερικά από τα «κέρδη» του» Ευτυχώς που ηττηθήκαμε, σύντροφοι» και δε γίναμε Βουλγαρία, Γιουγκοσλαβία κι Αλβανία.

Αλήθεια, όμως πέρα από το να πανηγυρίζουμε για το τι δε γίναμε, θα αναρωτηθούμε πότε τι τελικά γίναμε; Ίσως έτσι να αποκτήσουμε κάποτε και μια ταυτότητα κι ανθρώπους σαν τον Άδωνι να τους πετάμε στα απόβλητα της κοινωνίας και της ιστορίας. (Via Κυκλοθυμικός)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους