Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ατζέντα 2030-50. Αν όχι τώρα πότε; Αν όχι εμείς ποιοί; Το καθεστώς έχει βγάλει την μάσκα.

Όσο έλεγχε και συνεργάζονταν οι φορείς, οι αιρετοί Δήμοι Περιφέρεια, στο έγκλημα της σφαγής καταστροφής των κτηνοτρόφων, ήταν δημοκρατικά.

Μόλις κατάλαβε πως έπαψαν να συναινούν στο έγκλημα και οι ίδιοι οι κτηνοτρόφοι, κάπως αγρίεψαν, πέρασε σε νέα φάση, αξιοποιώντας τούς νόμους της εκλόγιμης μοναρχίας ( τυραννίας) , δίνοντας την συνέχεια της σφαγής στον στρατό.

Από εδώ και στο εξής ο στρατός διατάζει, και οι αρμόδιοι- οι φορείς- οι ειδικοί επιστήμονες απλά ακολουθούν τις εντολές, αλλιώς πειθαρχική δίωξη κλπ δεινά για το πολιτικό προσωπικό των αρμοδίων.

Αστείρευτες οι πηγές της εξουσίας, νομικά συνταγματικά, από την στιγμή που θεωρείται μάλιστα και θεσμός δημοκρατικός.

Κι έτσι ο απόλυτα ελεγχόμενος μονάρχης μπορεί να κάνει ότι θέλει, και γιά όσους υπηρετεί.

Φυσικά σύμμικτα τα συμφέροντα ολιγαρχικά, και της Ατζέντας 2030-50. ...ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΕΛΑΙΟΤΡΙΒΕΙΑ;;; ΚΙ ΑΝΟΙΧΤΟ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΤΙ;; ...Γράφει ο Πανος Καλουδάς. ...Το ακούσαμε και αυτό.

Από ποιόν άλλο; Μα απο το γνωστό παρτσακλό... Που εκτελεί κατά γράμμα, τις εντολές των εχθρών της χώρας.

Τις επιθυμίες των βιαστών, ενός ολοκλήρου λαού.

Ενός λαού, που για την ελευθερία και την ανεξαρτησία του, έδωσε πολλούς αγώνες, θυσιάζοντας πολύ αίμα.

Αφάνταστα πολύ.

Κι έρχεται τώρα αυτό το πολιτικό σκουπιδάκι, το ελεγχόμενο ιατρικά UFO, να σου λέει εν ήδη εντολής και απόφασης, την κάθε παπαριά του.

Το άκουσα λοιπόν, κι έμεινα.

Να κλείσουν λέει τα ελαιοτριβεία όλης της χώρας, για να γίνουμε ανταγωνιστικοί... Ναι ανταγωνιστικοί !!! Να ξεριζωθούν στη συνέχεια και τα ελαιόδενδρα... Αγοράζοντας λάδι, προφανώς απο την Ιταλια, την Ισπανία, ή το Μαρόκο.

Για τέτοιο ανταγωνισμό μιλάμε.

Αυτή τη γραμμή περνάει η εκπρόσωπος της Νέας Τάξης, στην Ευρώπη, η Ούρσουλα Φον Ντέρ Λάϊν.

Ο διάολος αυτός, που έχει γυρίσει την Ευρώπη, πίσω στον μεσαίωνα.

Συνεργαζόμενη με κάτι τέτοια, ανθρωποειδή, που υποδύονται τους εθνάρχες. Βλέπε Μακρόν, βλέπε και ντόπιο κοντινόν.

Σε αυτή τη φοβερή υποβάθμιση μας οδηγει μεθοδικα, η Ευρώπη εδώ και μισό αιώνα.

Με τα τελευταία επτάμιση χρόνια το θέμα να έχει ξεφύγει πια τελείως.

Με τον μοιραίο αυτόν τύπο, να εκτελεί την κάθε απόφαση, με φοβερή προθυμία κι απόλυτη υπακοή.

Οδηγωντας τη χωρα μας, τη χώρα-πειραματόζωο, σε απόλυτη εξαθλίωση.

Και σε φοβερή εξάρτηση.

Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το αίμα των δεκάδων χιλιάδων προβάτων που τόσο άδικα, τόσο στεγνά, δολοφονήθηκαν με το πρόσχημα της υποτιθέμενης ευλογιάς, κατόπιν εντολής της Ούρσουλα εννοείτε, ήρθε τώρα καί η δολοφονία των ελαιοτριβείων, το ξερίζωμα των ελαιόδενδρων. Και Κύριος γνωρίζει το τι ακομα.

Επιτρέπεται, μια χώρα σαν τι δική μας, με τέτοιο ευνοϊκό κλίμα και να της έχουν ολοκληρωτικά διαλύσει την παραγωγική της βάση; Επιτρέπεται πια τόσα χρόνια, να μας επιδοτούν όχι για να αναπτυχθούμε, αλλά για να διαλυθούμε; Επιτρέπεται όλα αυτά τα πολιτικά λαμόγια που έχουν περάσει από τη χώρα, να τσεπώνουν τις επιδοτήσεις εν γνωση τους οτι αυτές μας οδηγούν στον όλεθρο; Μας οδηγούν στο να αγοράζουμε λεμόνια από την Αργεντινή και πατάτες απο την Αίγυπτο; Επιτρέπεται να αποδέχονται επιδοτήσεις, για το ξερίζωμα των αμπελιών; Για την μείωση παραγωγής του σιταριού; Για την μείωση παραγωγής του γάλατος; Επιτρέπεται να μας υποχρεώνουν να πετάμε στις χωματερές τα μήλα μας, τα αχλάδια μας, τα ροδάκινα, τα εσπεριδοειδή; Να δέχονται, τα πολιτικά αυτά καθίκια, που πάμε και ψηφίζουμε, τις επιδοτήσεις για να βουλιάξουμε τα παραδοσιακά μας σκάφη και τα καίκια.

Για να μειωθεί προφανως η αλίευση απο εμάς.

Και να έχουν χώρο αλίευσης οι Τούρκοι.

Κι αυτά όλα γιατί; Υπάρχει μια απάντηση σε αυτά όλα τα γιατί; Λένε ως δικαιολογία το να μην είμαστε ανταγωνιστικοί απέναντι στις μεγάλες χώρες.

Μα εμείς, η Ελλάδα των οκτώ πια εκατομμυρίων, απέναντι στην Γαλλία των ογδόντα και στην Γερμανία των άλλων ογδόντα; Αρλούμπες.

Όλη η παράσταση αυτή, που έχει βρει πρόθυμους κομπάρσους τους Έλληνες πολιτικούς, είναι αυτή ακριβώς η εξάρτηση.

Που τόσο καλά την έχτισαν οι εχθροί της χωρας, παρέα με τα ντόπια πολιτικά σκ... Κι έτσι φθάσαμε να έχουμε ένα εξωτερικό χρέος 400 δις και παραπάνω.

Και χάρη σε αυτό, να μας αντιμετωπίζουν ως αιχμάλωτους, σιδεροδέσμιους.

Να μας έχουν πια οι άξεστοι αυτοί, της Ευρώπης, που εμείς τους κατεβάσαμε απο τα δένδρα, στο σήκω σήκω και στο κάτσε κάτσε.

Να μας έχουν σαν μολυβένια στρατιωτάκια, στην παράνοια του κάθε τρελού.

Πόσο πια θα πρέπει να το αντέξουμε αυτό; Κάποτε μιλούσαν κάποιοι, για επιστροφή στην δραχμή.

Κι ο φίλός μου ο Παναγιώτης της Λαφαζάνης το επικροτούσε.

Κι έλεγα με θυμό: "-τι λένε οι άνθρωποι; Είναι καλά;;;." Επειδή όμως το πράγμα δεν πάει πάρα πέρα, επειδή έχουμε όλοι μας φθάσει στο αμήν... Κι επειδή δεν μας έχει μείνει τίποτα.

Κυριολεκτικά τίποτα.

Μέχρι και την Ακρόπολη, τους Δελφούς, το Ερέχθειο, τους Αρχαιολογικούς μας χώρους, μας πήραν, με τον πρόθυμο πρωθυπουργό που έχουμε.

Επικαλούμενοι τα μνημόνια.

Μήπως τελικά, θα πρέπει να δημιουργηθεί μια κίνηση, υπέρ της ελευθερίας μας πια; Υπέρ της ανεξαρτησίας και της αξιοπρέπειας μας; Μήπως η "Ενωμένη Ευρώπη" της Φον Ντερ Λάϊν, της Λαγκάρντ και των Γερμανών, ότι είχε να δώσει πια το έδωσε και τέλος; Υπόδουλοι υπήρξαμε αρκετές φορές στην ιστορία μας.

Όμως σε αυτόν τον βαθμό της ξεφτίλας ποτέ.

Για ποια Ενωμένη Ευρώπη μιλάνε; Για την Ευρώπη των λίγων; Κι όλοι οι υπόλοιποι ξανά, αλυσοδεμένοι στο σκλαβοπάζαρο; Μήπως εκείνη την ιδέα περί δραχμής, που κάποιοι την έλεγαν κι εμείς τους κοιτούσαμε λοξά, θα πρέπει να την ξανασκεφτούμε.

Αφού η Ευρώπη των πολλών κατάντησε να είναι ένα κλάμπ των λίγων;;; Κατάντησε να είναι η Ευρώπη της ελίτ κι όχι των λαών;;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους