Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Είδα και χθες μια ταινία στην Cosmote, η οποία μου άρεσε και σας τη συστήνω.

Ο τίτλος της στα ιταλικά είναι «Berlinguer – La grande ambizione». Είναι του 2024. «Η μεγάλη φιλοδοξία» μεταφράζεται στα ελληνικά, αλλά ο ελληνικός τίτλος της ήταν «Η Μεγάλη Ελπίδα». Ο Ιταλός ηθοποιός Έλιο Τζερμάνο υποδύεται εξαιρετικά τον Μπερλινγκουέρ.

Περιγράφει την ιταλική ζωή της δεκαετίας του ’70 μέχρι τη δολοφονία του Μόρο από τις Ερυθρές Ταξιαρχίες, που θεωρούνται ύποπτες ως προς τον ρόλο τους. Ο Ιταλός σκηνοθέτης Αντρέα Σέγκρε, ο οποίος συνυπέγραψε το σενάριο, δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολίας ότι ο Μόρο απήχθη επειδή ήρθε σε συνεννόηση με τον Μπερλινγκουέρ για τον αποκαλούμενο Ιστορικό Συμβιβασμό.

Ένα μέρος αυτών των χρόνων, τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας, τα έζησα στην Πάρμα. Η Ιταλία της δεκαετίας του ’70 ήταν το καλύτερο ζωντανό πολιτικό εργαστήριο στον κόσμο.

Δεν ξέρω αν επαναλήφθηκε.

Η ταινία αρχίζει με μια επίσκεψη του Μπερλινγκουέρ στη Σόφια και μια συνομιλία με τον Ζίβκοφ.

Κατά την αναχώρησή του, ενώ οι δρόμοι είχαν κλείσει για να περάσει η αποστολή, εμφανίζεται ένα φορτηγό, το οποίο έπεσε πάνω στο αυτοκίνητο που μετέφερε τον Μπερλινγκουέρ.

Ο ίδιος γλίτωσε.

Ήταν μια απόπειρα δολοφονίας του, την οποία ομολόγησε ο ίδιος.

Δεν αποτελεί δική μου εκτίμηση. Ο Μόρο απήχθη από τις Ερυθρές Ταξιαρχίες και δολοφονήθηκε, αφού αποχώρησε από μια όχι γνωστή συνάντηση με τον Μπερλινγκουέρ, κατά την οποία συμφώνησαν μια κυβέρνηση συνεργασίας Χριστιανοδημοκρατών και Κομμουνιστών. Ο Μόρο και ο Μπερλινγκουέρ ήταν δύο σημαντικές προσωπικότητες της Ιταλίας της δεκαετίας του ’70, που σήκωσαν το βάρος των κινημάτων που δημιουργήθηκαν μετά το ’68. Ο Μπερλινγκουέρ καταγόταν από παλιά και επιφανή οικογένεια της Σαρδηνίας, με αριστοκρατικές ρίζες, πολιτική παράδοση και σημαντική κοινωνική θέση.

Ο πατέρας του, Μάριο Μπερλινγκουέρ, ήταν δικηγόρος, βουλευτής και αντιφασίστας.

Συγγενείς του κατείχαν επίσης δημόσια αξιώματα, ενώ υπήρχε οικογενειακή συγγένεια με τον Πρόεδρο της Ιταλίας Φραντσέσκο Κοσίγκα.

Δεν προερχόταν από εργατική οικογένεια.

Μεγάλωσε σε προνομιούχο, μορφωμένο περιβάλλον, παρότι αφιέρωσε την πολιτική του ζωή στο Ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα. Ο Μπερλινγκουέρ απηύθυνε χαιρετισμό στο 22ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ και συναντήθηκε με τον Μπρέζνιεφ. Οι Σοβιετικοί είχαν μια αγωνία για τον χαιρετισμό του, αλλά ο Μπερλινγκουέρ ήταν εξαιρετικά ευγενικός, ώστε να μην τους προκαλέσει στην έδρα τους.

Ωστόσο, άφησε κάποιους υπαινιγμούς για τη διαφοροποίησή του.

Χειροκροτήθηκε λιγότερο απο όλους τους ομιλητές. Ο Μπρέζνιεφ, όταν συναντήθηκαν κατ’ ιδίαν, του είπε με εκείνο το βλοσυρό ύφος: «Δεν θα πούμε τίποτε εναντίον της πολιτικής σας, αλλά και εσείς μην πείτε τίποτε για όσα λέμε και κάνουμε εμείς εδώ». Λεπτομέρεια: Σε κάποιο σημείο η ταινία δείχνει τον Μπερλινγκουέρ να ψάχνει στα βιβλία του.

Τα παιδιά του τον ρωτούν τι ψάχνει και εκείνος απαντά: «Έβαλα ένα χαρτονόμισμα 50.000 λιρών σε ένα βιβλίο, αλλά ξέχασα πού το έβαλα». Τυχαία, όταν τα παιδιά του μεγάλωσαν και του ζήτησαν ένα βιβλίο της Λούξεμπουργκ, ανακάλυψε ότι το είχε βάλει στο βιβλίο της Γερμανίδας επαναστάτριας που είχε στη βιβλιοθήκη του.

Βρήκε το χαρτονόμισμα και είπε στα παιδιά του, επιδεικνύοντάς το: «Την Κυριακή θα φάμε έξω». Ο γραμματέας του ΚΚΙ, με τα 1,5 εκατομμύρια μέλη και με αριστοκρατική καταγωγή, είχε ανάγκη από ένα χαρτονόμισμα που είχε χάσει, για να βγάλει την οικογένειά του έξω.

Οι 50.000 λίρες αντιστοιχούσαν την εποχή εκείνη σε περίπου 2.500 δραχμές.

Δεν ήταν πάντα όπως σήμερα οι πολιτικοί.

Και δεν ήταν όλοι. Ο Ενρίκο Μπερλινγκουέρ πέθανε στις 11 Ιουνίου 1984, σε ηλικία 62 ετών, έπειτα από εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη ενώ μιλούσε σε προεκλογική συγκέντρωση στην Πάντοβα.

Στην κηδεία του συμμετείχαν 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι. Η απαγωγή και η δολοφονία του Μόρο τον επηρέασαν βαθύτατα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους