Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Φόρεσαν οι ψείρες άρβυλα και ανέβηκαν στο βουνό, στην πρώτη γραμμή, να πολεμήσουν μαζί με τα φαντάσματα της σουλτάνας.

Αέρα σύντροφοι και συντρόφισσες! Να μην μείνει καλσόν και ψεύτικο νύχι! Να γίνει η μεγάλη έφοδος! Να σηκωθεί η σημαία, να φουσκώσει το στήθος, να γυαλίσει το άρβυλο και να σκάσει η σουλτάνα από τη ζήλεια της βλέποντας τέτοιο πολεμικό μεγαλείο.

Με μπροστάρη το χρυσό μοσχάρι... με φορά από τη ΔΕΘ! Εκεί που αρχίζει η μεγάλη επανάσταση της εξέδρας και τελειώνει η γενναιότητα μόλις ακουστεί το πρώτο «προσοχή, έχει ανηφόρα». Γιατί άλλο να γράφεις επαναστατικά συνθήματα από την ασφάλεια του καναπέ και άλλο να ανεβαίνεις στο βουνό.

Εκεί δεν έχει φίλτρα, δεν έχει χειροκρότημα, δεν έχει κάμερα να σε κάνει ήρωα και κυρίως δεν έχει κάποιον να σου κρατάει το καλσόν μην σκιστεί στη μάχη.

Αλλά εμείς εκεί! Αέρα! Οι ψείρες στα άρβυλα, τα φαντάσματα στην πρώτη γραμμή, το χρυσό μοσχάρι μπροστά και πίσω ολόκληρη η επαναστατική παρέλαση.

Ο ένας φωνάζει σύνθημα, ο άλλος σηκώνει γροθιά, ο τρίτος ψάχνει πού έχει καλύτερο σήμα και ο τέταρτος ρωτάει αν έχει καμιά καφετέρια πιο πάνω.

Και όλοι μαζί πολεμάνε τον μεγάλο εχθρό.

Ποιον εχθρό; Αυτόν που θα αποφασίσουμε όταν τελειώσει η φωτογράφιση.

Γιατί πρώτα πρέπει να βγει η σωστή πόζα.

Να φαίνεται το άρβυλο, να φαίνεται το βλέμμα αποφασισμένο, να ανεμίζει κάτι στο βάθος και —αν γίνεται— να υπάρχει και κανένα βουνό για να φαίνεται ότι είμαστε πραγματικά στην πρώτη γραμμή.

Με μπροστάρη το χρυσό μοσχάρι, λοιπόν.

Με φορά από τη ΔΕΘ! Τόση φόρα που άμα δεν βάλουν χειρόφρενο, θα φτάσουν μέχρι το χωριό πριν καταλάβουν ότι η μάχη τελείωσε.

Και η σουλτάνα; Να κάθεται να βλέπει τα κατορθώματα και να τρώγεται από τη ζήλεια της.

Να λέει: «Τι στρατός είναι αυτός; Τι λεβεντιά είναι αυτή; Τι άρβυλο είναι τούτο;» Και εμείς απτόητοι.

Γιατί μπορεί να μη μείνει εχθρός όρθιος, αλλά καλσόν θα μείνει σίγουρα κανένα για την επόμενη έφοδο.

Και όταν τελειώσει η μεγάλη μάχη, θα γυρίσουν οι ήρωες πίσω.

Άλλος θα έχει λάσπες στα άρβυλα.

Άλλος θα έχει ιδρώσει.

Άλλος θα έχει χάσει το ψεύτικο νύχι.

Και ο πιο γενναίος απ’ όλους θα έχει ανεβάσει δεκαπέντε αναρτήσεις για να μας εξηγήσει πόσο κοντά βρέθηκε στον κίνδυνο.

Έτσι γράφεται πλέον ο ηρωισμός.

Με άρβυλο στη φωτογραφία, σύνθημα στο στόμα και απόσταση ασφαλείας από την πραγματικότητα.

Αέρα σύντροφοι και συντρόφισσες! Προχωράτε! Η πρώτη γραμμή περιμένει.

Το βουνό περιμένει.

Τα φαντάσματα της σουλτάνας περιμένουν.

Το χρυσό μοσχάρι έχει ήδη πάρει φόρα από τη ΔΕΘ.

Μόνο ένας να θυμηθεί να πάρει μαζί και το τηλεκοντρόλ.

Γιατί άμα αρχίσει η πραγματική μάχη, μπορεί να χρειαστεί να αλλάξουμε κανάλι.

Και να το θυμάστε: Άλλο να φοράς άρβυλα κι άλλο να έχεις αρχίδια να τα περπατήσεις. Τα υπόλοιπα είναι καλσόν, ψεύτικο νύχι και πολύ αέρας. Ατελείωτος ο Επιδραστής 2026

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους