Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κάθε χρόνο, γίνεται ένα πανηγύρι, κυριολεκτικά δίπλα στο σπίτι μου. Εγώ δεν αγαπώ τα πανηγύρια - μόνο τα κρητικά - αυτά τα έχω στην καρδιά μου, είναι πιο κοντά στα ακούσματα μου.

Έχει τύχει κάνα δυο χρονιές, να πάω να κάτσω για κάνα δίωρο, πιο πολύ για να κάνω το χατίρι της Σουλτάνας που ΤΡΕΛΑΙΝΕΤΑΙ για αυτού του είδους τη διασκέδαση.

Κατά κύριο λόγο όμως κάθομαι και πίνω τσικουδιά στο μπαλκόνι μου, μόλις γυρίσω από τη δουλειά, αφού μου είναι σχεδόν αδύνατον να κοιμηθώ με τέτοια φασαρία.

Το ίδιο και φέτος.

Κάθομαι στο μπαλκόνι με τη τσικουδίτσα μου παρέα,με σβηστά τα φώτα γιατί μου αρέσει να παρακολουθώ τον κόσμο που περνάει από κάτω.

Όχι για κουτσομπολιό.

Τους περισσότερους δεν τους ξέρω.

Μα επειδή είναι κάτι διαφορετικό στη ρουτίνα μου.

Ζω σε μια γειτονιά που γνωρίζω, κυριολεκτικά, το πρόγραμμα σχεδόν όλων των γειτόνων μου.

Δε είναι και πολλοί.

Ξέρω τι ώρα ξεκινάνε τη μέρα τους, πότε θα περάσουν με το αυτοκίνητο, πότε θα βγάλουν τους σκύλους βόλτα, πότε θα επιστρέψουν και θα ξαναφύγουν.

Όπως ξέρουν πιθανότατα και αυτοί.

Αυτή είναι η ομορφιά και η κατάρα ταυτόχρονα της επαρχίας και δη μιας αραιοκατοικημένης περιοχής.

Απολαμβάνω επίσης, να βλέπω στιγμιότυπα από παρέες εφήβων και νεαρών όταν νομίζουν ότι κανείς δεν τους βλέπει.

Και ξέρετε... Νομίζω πως υπάρχει ελπίδα.

Δεν τα καταστρέψαμε εντελώς.

Με αγάπη χαζεύω από το διακριτικό παρατήριο μου.

Με αγάπη και λίγη θλίψη.

Γιατί ξημερώνει, φέτος, δύσκολη μέρα.

Και η τσικουδιά δεν βοηθά όταν είναι βαριά η καρδιά.

Άντε . Έβαλε επιτέλους ένα τραγούδι που γνωρίζω και μου αρέσει.

Θα το ακούσω και μάλλον θα αποσυρθώ.

Με την ελπίδα να κοιμηθώ εύκολα και βαριά. Τουλάχιστον μέχρι τις 5:30 που θα ξυπνήσω ξανά. #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2026

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους